Archief - Chronische ziektes
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
EternalSilence
Legacy Member
soulreaper zei:
Uhu.
en dan CT scan met vulling? of meteen coloscopie?
Goed dat je zo'n alerte huisdokter hebt. M'n vader is nu al 55 jaar en nog steeds geen coloscopie
Neen, een bloedtest (wat amper genoeg is om dit te traceren) en stoelgang onderzoek. Beide onderzoeken die allesbehalve zijn (zeker als je kijkt naar de alternatieven: CT scan, coloscopie, MRI scan)
Tha_nOn
Legacy Member
Mus86 zei:
een volledige coloscopie is toch altijd onder narcose?
met CU beperken ze zich meestal gewoon tot een linkszijdige omdat dat dat begint aan het uiteinde en zo omhoog gaat
dus als ge het daar ziet, weet ge het meestal alen dat is, tenzij op verzoek, niet onder narcose
Mus
Legacy Member
Volgens mij verwar je sedatie met narcose?
Narcose of algehele anesthesie =/= sedatie.
Een diagnostische coloscopie is bijna nooit onder narcose, dat is gewoon veeeeel te kostelijk en te arbeidsintensief. In bepaalde omstandigheden wordt dat wel gedaan, maar enkel wanneer de patiënt gekend is met bijvoorbeeld een bepaalde voorgeschiedenis dat tijdens het onderzoek problemen zou kunnen opleveren, of wanneer ze therapeutisch willen werken. Iemand onder narcose brengen duurt gemiddeld zo'n halfuur en na het onderzoek dan nog eens een kwartier voor extubatie, terwijl iemand sederen niet meer dan 5 minuten duurt.
Meestal gebruiken ze dus sedatie onder de vorm van Dolantine (voor de pijn) en Dormicum (benzodiazepine, dus slaapverwekkend, spierontspanner).
Een sigmoidoscopie (alleen dat linkszijdig stuk) is zeker nooit onder narcose, meestal zelfs zonder sedatie ofwel een hele lichte.
Narcose of algehele anesthesie =/= sedatie.
Een diagnostische coloscopie is bijna nooit onder narcose, dat is gewoon veeeeel te kostelijk en te arbeidsintensief. In bepaalde omstandigheden wordt dat wel gedaan, maar enkel wanneer de patiënt gekend is met bijvoorbeeld een bepaalde voorgeschiedenis dat tijdens het onderzoek problemen zou kunnen opleveren, of wanneer ze therapeutisch willen werken. Iemand onder narcose brengen duurt gemiddeld zo'n halfuur en na het onderzoek dan nog eens een kwartier voor extubatie, terwijl iemand sederen niet meer dan 5 minuten duurt.
Meestal gebruiken ze dus sedatie onder de vorm van Dolantine (voor de pijn) en Dormicum (benzodiazepine, dus slaapverwekkend, spierontspanner).
Een sigmoidoscopie (alleen dat linkszijdig stuk) is zeker nooit onder narcose, meestal zelfs zonder sedatie ofwel een hele lichte.
soulreaper
Legacy Member
Ze hebben me voorgesteld om onder volledige narcose te gaan omdat de specialist ( doet al die onderzoeken bij haar thuis in een praktijk) bij de eerste coloscopie 2 zaken had ontdekt: Dat ondanks de behandeling met moviprep mijn darmen helemaal niet zuiver waren, en een gezwel had ontdekt die ze moeilijk ter plekke kon verwijderen, zonder het gevaar van een perforatie helemaal uit te sluiten, iets wat in een ziekenhuis wel beter gaat. Dus een zwaardere behandeling met moviprep en dan onder narcose controle en het verwijderen van de gezwellen. Huisdokter had eerst een echo laten maken van lever, galblaas en pancreas en toen aangeraden om die coloscopie uit te voeren.
Bij mijn vader zijn ze te weten gekomen dat hij darmkanker had doordat hij op het allerlaatste geen controle meer had over zijn sluitspier. Moest hij naar het toilet en er was geen wc in de zeer onmiddelijke nabijheid, dan was het te laat. Voor de rest GEEN enkel symptoom van darmkanker. Dus coloscopie laten doen, tumor van dikke 8 cm, dus volgens oncoloog al minstens 5jaar oud. Geen bloed in de faeces, geen onverklaarbaar gewichtsverlies, geen diarree, geen enkele indicatie in zijn bloed etc.
Ik geloof volgens de specialist dat als er een indicatie bestaat dat ik een risicopatiënt ben de volgende controles steeds onder volledige narcose moeten gebeuren, en volgens haar heb ik zeer moeilijke darmen. Wat ze daar mee bedoelt is me echter een raadsel en ik ben het vergeten vragen, lol.
Buikpijn is echter niet over. Specialist zegt dat ik waarschijnlijk PBS heb, maar ik kan me niet voorstellen dat PDS zo een pijn doet?
Bij mijn vader zijn ze te weten gekomen dat hij darmkanker had doordat hij op het allerlaatste geen controle meer had over zijn sluitspier. Moest hij naar het toilet en er was geen wc in de zeer onmiddelijke nabijheid, dan was het te laat. Voor de rest GEEN enkel symptoom van darmkanker. Dus coloscopie laten doen, tumor van dikke 8 cm, dus volgens oncoloog al minstens 5jaar oud. Geen bloed in de faeces, geen onverklaarbaar gewichtsverlies, geen diarree, geen enkele indicatie in zijn bloed etc.
Ik geloof volgens de specialist dat als er een indicatie bestaat dat ik een risicopatiënt ben de volgende controles steeds onder volledige narcose moeten gebeuren, en volgens haar heb ik zeer moeilijke darmen. Wat ze daar mee bedoelt is me echter een raadsel en ik ben het vergeten vragen, lol.
Buikpijn is echter niet over. Specialist zegt dat ik waarschijnlijk PBS heb, maar ik kan me niet voorstellen dat PDS zo een pijn doet?
Tha_nOn
Legacy Member
Mus86 zei:
kans is groot dat soulreaper dat dan ook verwart?
hoe kun je zelf het verschil weten?
ik heb ooit foto's moeten laten pakken van mijn galwegen, dus da was via de mond, en daar werd mij gezegd dat ze mij iets zouden geven voor het gemak (moest blijven stilliggen tijdens de foto's) maar vroegen ze ook mijn naam zodat ze mij konden vragen om te slikken (ik herinner me er trouwens niets meer van)
mijn coloscopie's deed ik altijd onder verdoving (op vraag) maar geen idee wat ze me dus geven (alleen dat ik echt volledig weg ben)
het in slaap vallen voelde ook heel anders, bij het eerste vond ik dat het te lang duurde en dacht ik 'kga ffkes mjn ogen toedoen we zullen wel zien'
bij het andere voel ik mijn oogleden zwaar worden en probeer ik nog zo vaak mogelijk mijn ogen terug open te doen voor ik afglijd ^^
edit: in documenten online maken ze vaak ook enkel onderscheid tussen lokale en regionale anesthesie (eventueel nog een derde waartoe epidurale behoort), waarbij sedatie dan een lichtere vorm is van algemene narcose maar dat ge dus verschillende trapkes hebt
dus zal wel iets zwaarder krijgen dan bij mijn gal-onderzoek denk ik, maar ik word niet ge-intubeerd (dat zou ik wel voelen achteraf zeker
) dus niet het zwaarste, narcose dansoulreaper
Legacy Member
Ik zeg enkel hetgene me de specialist me heeft verteld, dat het onder volledige narcose was. Die gradaties daarin, daar hebben ze me niets van laten weten. Ik weet dat de 1ste x onder plaatselijke verdoving was.
Ik weet wel dat ze me tegen me zeiden dat ik diep moest inademen onder het mondmasker, en het volgende wat ik weet is dat ik wakker wordt op de recovery. Of het nu sedatie of narcose was, het spul werkte enorm snel.
Ik weet wel dat ze me tegen me zeiden dat ik diep moest inademen onder het mondmasker, en het volgende wat ik weet is dat ik wakker wordt op de recovery. Of het nu sedatie of narcose was, het spul werkte enorm snel.
Tha_nOn
Legacy Member
soulreaper zei:
maakt ook niet uit voor u
gij zult er niets van merkendenk zelfs niet dat ze voor het wegnemen van dat gezwel voor een volledige narcose zouden kiezen
(en tegen mij is dat verschil ook nooit uitgelegd ze
gewoon 'onder verdoving' en 'zonder verdoving' )had je een infuus? want den eerste keer lieten ze mij dat ook doen, maar ge krijgt het middel als volwassene normaal wel ingespoten via uw aders
(kreeg de eerste keer opeens pijn in mijn linkerbovenarm en ik weet nog dat ik dat vreemd vond dat dat middel eerst daar werkte als ik het inademde :'), de keren erna zitten op letten dus)
Mus
Legacy Member
Soulreaper:
Bij grotere poliepen moeten ze de overweging maken om ze weg te nemen dmv een coloscopie of met behulp van chirurgie. Alles hangt daarbij af van waar de poliep gelegen is, hoe groot die is en het uitzicht van die poliep. Da’s heel technisch, maar een poliep kan zodanig dicht tegen de darmwand liggen (wat ze dan sessiel noemen) waardoor wegname een mogelijk risico vormt voor perforatie (wat eigenlijk altijd een risico is, maar bij bepaalde soorten dus nog meer). Dan hebt ge nog makkelijkere soorten die op een soort van steeltje groeien waardoor wegname makkelijker kan.
Bij chirurgie zijn ze zeker: stuk darm wordt tijdens de coloscopie geïnkt waarna ze tijdens de chirurgie makkelijk het zieke stuk vinden en gewoon in zijn geheel kunnen wegnemen, maar dat doen ze meestal als die poliep al ontaard is.
Het kan dus goed zijn, soulreaper, dat die poliep die je hebt inderdaad gevaarlijker is om weg te nemen in een thuispraktijk, maar daarom wil dat nog niet zeggen dat er standaard onder narcose gaat gebeuren in het ziekenhuis. Meestal is het ook gewoon een beetje de garantie bieden dat mocht er toch iets mis gaan, er snel andere dingen voorhanden zijn om de ‘schade te beperken’. En hier wil ik niet gaan beweren dat JIJ niet onder narcose gaat he, dat is maar hoe je het hebt afgesproken. Soms benoemen artsen het op die manier, omdat ze in hun huispraktijk weinig middelen hebben om de mensen te sederen net omdat er vaak weinig ruimte (of personeel) is om ze nadien te laten uitslapen of wanneer iemand slecht reageert op die sedatie.
Wel gek van je vader dat hij amper symptomen had. En dan meteen zo’n grote tumor, dat moet schrikken geweest zijn!
‘Moeilijke darmen’ wilt overigens gewoon zeggen dat het niet makkelijk is om de scoop ‘op te schuiven’. Dat je moeilijke bochten hebt waardoor het onderzoek op zich moeilijker en zelfs pijnlijker voor jou kan zijn dan gemiddeld, net omdat er meer moet geduwd worden ipv dat de scoop zelf zijn weg een beetje kan vinden.
Heb je continue buikpijn dan?
Thanon: meestal weet je dat al zodra je de zaal binnenstapt (en omdat het op voorhand gewoon ook al is afgesproken met jou). Staat daar aan het hoofdeinde een heel machinerie en twee anesthesisten, dan is het een narcose. Dan moet je ook op je rug gaan liggen (ipv op je linkerzij), plakken ze elektrodes om je hart te volgen op je borstkas en beginnen ze met een infuus aan te leggen om je eerst te sederen waarna je wordt geïntubeerd. Dat weet je dus echt wel
.
Bij een gewone coloscopie krijg je meestal een rechtstreeks naaldje in je arm geprikt waarlangs ze de medicatie toedienen (eigenlijk zijn ze verplicht om dat kleine kathetertje te laten zitten tijdens het onderzoek voor een snelle toegangsweg mocht er iets misgaan, in praktijk wordt dat in vele ziekenhuis amper gedaan owv ‘te veel tijd’ :-/). Maar je kan evengoed door die sedatie serieus wegzakken en totaal geen herinneringen meer overhouden van het onderzoek (thank god for Dormicum). Alles hangt ook gewoon een beetje af van de sterkte van de dosis die ze je inspuiten. Misschien had je de eerste keer een lage dosis en hebben ze gemerkt dat het te weinig voor jou werkte.
Bij grotere poliepen moeten ze de overweging maken om ze weg te nemen dmv een coloscopie of met behulp van chirurgie. Alles hangt daarbij af van waar de poliep gelegen is, hoe groot die is en het uitzicht van die poliep. Da’s heel technisch, maar een poliep kan zodanig dicht tegen de darmwand liggen (wat ze dan sessiel noemen) waardoor wegname een mogelijk risico vormt voor perforatie (wat eigenlijk altijd een risico is, maar bij bepaalde soorten dus nog meer). Dan hebt ge nog makkelijkere soorten die op een soort van steeltje groeien waardoor wegname makkelijker kan.
Bij chirurgie zijn ze zeker: stuk darm wordt tijdens de coloscopie geïnkt waarna ze tijdens de chirurgie makkelijk het zieke stuk vinden en gewoon in zijn geheel kunnen wegnemen, maar dat doen ze meestal als die poliep al ontaard is.
Het kan dus goed zijn, soulreaper, dat die poliep die je hebt inderdaad gevaarlijker is om weg te nemen in een thuispraktijk, maar daarom wil dat nog niet zeggen dat er standaard onder narcose gaat gebeuren in het ziekenhuis. Meestal is het ook gewoon een beetje de garantie bieden dat mocht er toch iets mis gaan, er snel andere dingen voorhanden zijn om de ‘schade te beperken’. En hier wil ik niet gaan beweren dat JIJ niet onder narcose gaat he, dat is maar hoe je het hebt afgesproken. Soms benoemen artsen het op die manier, omdat ze in hun huispraktijk weinig middelen hebben om de mensen te sederen net omdat er vaak weinig ruimte (of personeel) is om ze nadien te laten uitslapen of wanneer iemand slecht reageert op die sedatie.
Wel gek van je vader dat hij amper symptomen had. En dan meteen zo’n grote tumor, dat moet schrikken geweest zijn!
‘Moeilijke darmen’ wilt overigens gewoon zeggen dat het niet makkelijk is om de scoop ‘op te schuiven’. Dat je moeilijke bochten hebt waardoor het onderzoek op zich moeilijker en zelfs pijnlijker voor jou kan zijn dan gemiddeld, net omdat er meer moet geduwd worden ipv dat de scoop zelf zijn weg een beetje kan vinden.
Heb je continue buikpijn dan?
Thanon: meestal weet je dat al zodra je de zaal binnenstapt (en omdat het op voorhand gewoon ook al is afgesproken met jou). Staat daar aan het hoofdeinde een heel machinerie en twee anesthesisten, dan is het een narcose. Dan moet je ook op je rug gaan liggen (ipv op je linkerzij), plakken ze elektrodes om je hart te volgen op je borstkas en beginnen ze met een infuus aan te leggen om je eerst te sederen waarna je wordt geïntubeerd. Dat weet je dus echt wel
.Bij een gewone coloscopie krijg je meestal een rechtstreeks naaldje in je arm geprikt waarlangs ze de medicatie toedienen (eigenlijk zijn ze verplicht om dat kleine kathetertje te laten zitten tijdens het onderzoek voor een snelle toegangsweg mocht er iets misgaan, in praktijk wordt dat in vele ziekenhuis amper gedaan owv ‘te veel tijd’ :-/). Maar je kan evengoed door die sedatie serieus wegzakken en totaal geen herinneringen meer overhouden van het onderzoek (thank god for Dormicum
). Alles hangt ook gewoon een beetje af van de sterkte van de dosis die ze je inspuiten. Misschien had je de eerste keer een lage dosis en hebben ze gemerkt dat het te weinig voor jou werkte.soulreaper
Legacy Member
Ja, ik heb continue buikpijn. Vreemde is echter dat naarmate de dag vordert, de pijn een beetje verschuift en mijn ribben ook pijn gaan doen. De uitleg die je gaf aan ThaNon was dus bij mij het geval, op de rug, machines, plakkertjes op mijn borst en infuus.
EDIT: HAd inderdaad een sessiele poliep. Dat was ook degene die op weg was om kanker te worden. Je zag het eigenlijk al. Een gewone poliep lijkt een beetje op een champignon, deze was aan het "muteren" geslagen.
EDIT: HAd inderdaad een sessiele poliep. Dat was ook degene die op weg was om kanker te worden. Je zag het eigenlijk al. Een gewone poliep lijkt een beetje op een champignon, deze was aan het "muteren" geslagen.
Tha_nOn
Legacy Member
Mus86 zei:Thanon: meestal weet je dat al zodra je de zaal binnenstapt (en omdat het op voorhand gewoon ook al is afgesproken met jou). Staat daar aan het hoofdeinde een heel machinerie en twee anesthesisten, dan is het een narcose. Dan moet je ook op je rug gaan liggen (ipv op je linkerzij), plakken ze elektrodes om je hart te volgen op je borstkas en beginnen ze met een infuus aan te leggen om je eerst te sederen waarna je wordt geïntubeerd. Dat weet je dus echt wel
mijn ervaringen zijn enorm beperkt gezien ik eigenlijk enkel al dit heb voorgehad
maar ik 1lig gewoon op mijn zij en er zit iets om mijn vinger voor mijn hartslag, en slechts 1 anesthesist ^^ (dus sedatie hip hoi!)
(voor mijn operatie stond er evenwel ook maar 1 iemand bij op het moment dat ik onder gedaan werd, maar das misschien zondagsdienst, dat was sowieso volledige narcose want ik ben nog gans de namiddag bezig geweest met te ontwaken :') (en weer in slaap te vallen, vreemd gevoel)
maar qua afspraak is dat maar ivm die coloscopieën maar beperkt geweest
, ik heb gezegd dat ik het niet meer zonder verdoving wou doen en da was oké \o/infuus blijft wel zitten, en ik herinner mij idd nooit iets
(maar nu vraag ik mij af wat ik daar allemaal al uitgekraamd zou hebben)ik denk dat veel artsen naar hun patiënten toe gewoon niet echt duidelijk zijn op dat vlak omdat het verschil voor hen niet uitmaakt, ze gaan het niet voelen, en er wss nog steeds mensen zouden zijn die uit angst niet willen aannemen dat sedatie genoeg is ?
ik heb geen moeilijke darmen, maar wel een paar pijnlijke sigmoidoscopieën gehad
den dokter beweerde dat dat helemaal geen pijn kan doen en dat dat psychologisch is -_-, khad hem bijna psychologisch in zijn gezicht geslaan
Mus
Legacy Member
Bij een opstoot is een sigmoidoscopie gewoonlijk pijnlijk, nooit denken dat dat tussen uw oren zit! Ik dacht dat vroeger ook van, komaan, doe niet stom. Maar heel den boel is gewoon ontstoken, wat wilt ge!
En geloof me Thanon, daar wordt wat uitgekraamd wanneer mensen gesedeerd zijn hoor
! Ik heb een jaar op endoscopie gewerkt en ik ben toch een paar keer blij geweest voor de mens dat er lag dat de dormicum nadien zijn werk mocht doen om alles te doen vergeten..
Ooit eens een meneer gehad, hij viel in 'slaap' en na een tijdje werd hij 'wakker'. Hij had een serieuze vraag voor ons: "is dit nu hetgeen homo's voelen wanneer ze anaal gepenetreerd worden? Ik heb mij dat altijd afgevraagd. Want dit valt eigenlijk wel mee he? Ik zou er precies niet mee inzitten!"..
Ik heb ook al rare dingen gebazeld, dat zijn ze mij nadien komen vertellen. Daarom vraag ik altijd genoeg verdoving, ik geniet zo nu en dan wel eens van zo'n spuitje 
En geloof me Thanon, daar wordt wat uitgekraamd wanneer mensen gesedeerd zijn hoor
! Ik heb een jaar op endoscopie gewerkt en ik ben toch een paar keer blij geweest voor de mens dat er lag dat de dormicum nadien zijn werk mocht doen om alles te doen vergeten.. Ooit eens een meneer gehad, hij viel in 'slaap' en na een tijdje werd hij 'wakker'. Hij had een serieuze vraag voor ons: "is dit nu hetgeen homo's voelen wanneer ze anaal gepenetreerd worden? Ik heb mij dat altijd afgevraagd. Want dit valt eigenlijk wel mee he? Ik zou er precies niet mee inzitten!"..
Ik heb ook al rare dingen gebazeld, dat zijn ze mij nadien komen vertellen
. Daarom vraag ik altijd genoeg verdoving, ik geniet zo nu en dan wel eens van zo'n spuitje Tha_nOn
Legacy Member
Mus86 zei:Bij een opstoot is een sigmoidoscopie gewoonlijk pijnlijk, nooit denken dat dat tussen uw oren zit! Ik dacht dat vroeger ook van, komaan, doe niet stom. Maar heel den boel is gewoon ontstoken, wat wilt ge!
En geloof me Thanon, daar wordt wat uitgekraamd wanneer mensen gesedeerd zijn hoor
Ooit eens een meneer gehad, hij viel in 'slaap' en na een tijdje werd hij 'wakker'. Hij had een serieuze vraag voor ons: "is dit nu hetgeen homo's voelen wanneer ze anaal gepenetreerd worden? Ik heb mij dat altijd afgevraagd. Want dit valt eigenlijk wel mee he? Ik zou er precies niet mee inzitten!"..
Ik heb ook al rare dingen gebazeld, dat zijn ze mij nadien komen vertellen
ik ook, kvind dat wel een fijn gevoel
en ja, ik weet dat dat door die opstoot was, maar mijnen dokter was ni overtuigd -_- (want hij had dat ook wel al nekeer gehad en dat is wel ongemakkelijk maar niet pijnlijk ..., ja klig hier voor mijn plezier met mijn broek af te wenen op die tafel -_-)
die keren wel een hele lieve verpleger/verpleegster gehad telkens
kheb een andere dokter dat ook nekeer horen uitkramen in het UZ Gent (hoofd van gastro-enterologie dus ze zou er iets van moeten weten zeker?)
volgens mij leren die dat effectief in hun opleiding, maar echt bevorderlijk voor de arts-patient band is dat dus niet
er heeft mij nog niemand gezegd wat ik allemaal zeg
ad:soulreaper
Legacy Member
Gisteren bij de schadeopruiming na de storm van eergisteren mijn schouder pijn gedaan. Ik kan hem naar voor gericht volledig omhoog richten( wel niet geheel pijnloos), maar als ik links ga krijg ik de schouder niet meer hoger dan schouderhoogte zonder enorme pijn. Ook bepaalde bewegingen waar je je schouder in bepaalde richtingen gebruikt doen pijn. Iemand die weet wat dit kan veroorzaken?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.