Archief - De dood en nihilisme

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
w

waffel

Legacy Member
Kunnen mensen daar nu echt niet mee leven dat er nu eens niets na de dood is? Je lichaam ontbindt, je wordt stof(oid), stof lost op in de aarde/lucht. Ik ken niet veel van chemie, maar mss dat er dan een googol van een googol van een googol van een googol tot de googol enzovoort overblijft en binnen een random jaar (neem nu binnen 6miljard jaar) zal je dan een deel uitmaken van het nieuwe leven, wat het leven ook moge zijn. Maar wat heeft het bewustzijn hier nu mee te maken? Je bewustzijn begint bij je geboorte door enkele biologische factoren en eindigt bij je dood.
f

fabulous233

Legacy Member
waffel zei:
Kunnen mensen daar nu echt niet mee leven dat er nu eens niets na de dood is? Je lichaam ontbindt, je wordt stof(oid), stof lost op in de aarde/lucht. Ik ken niet veel van chemie, maar mss dat er dan een googol van een googol van een googol van een googol tot de googol enzovoort overblijft en binnen een random jaar (neem nu binnen 6miljard jaar) zal je dan een deel uitmaken van het nieuwe leven, wat het leven ook moge zijn. Maar wat heeft het bewustzijn hier nu mee te maken? Je bewustzijn begint bij je geboorte door enkele biologische factoren en eindigt bij je dood.
Klik om te vergroten...

Ge moogt natuurlijk 100% over uw eigen mening beschikken. Maar het feit is, dat we bijna niets kennen over het universum waarin we leven. We weten al veel meer ivg met 200 jaar geleden. Ge kunt alles zo zwart wit bekijken gelijk gij da doet, maar ik geloof gewoon dat er veel meer achter de cyclus leven/dood bewustzijn/geen bewustzijn zit. Of we het ooit zullen achterhalen? Geen idee. Ik geloof ook niet in een god of oppermachtig wezen nee. Da zijn sprookjes.

Continuation of Consciousness after Death: Philosophy Forums
interessante thread om te lezen
w

waffel

Legacy Member
Wat heeft het universum met ons bewustzijn te maken? Het bewustzijn is toch iets dat bewezen kan worden, uitgelegd kan worden? Of heb jij een andere definitie van "het bewustzijn"?
D

Depresjon

Legacy Member
Ulixes zei:
weten dat je einde eraan komt en dat je je dierbaren zal moeten achterlaten,
Klik om te vergroten...

Ik weet,het is verdomd egoistisch,maar daar heb k geen probleem mee.Maar heb eerder problemen met de gedachte om achter te blijven zonder al mn dierbaren.
w

willydrama

Legacy Member
Voor veel mensen is de dood een trigger om serieuzer te worden - hoe meer we het wegduwen hoe meer we korte termijn gaan leven, elke 18 maand een nieuw apple product, etc. klinkt cru maar ik ken veel mensen die een sterfgeval in hun omgeving kunnen gebruiken
A

Avondland

Legacy Member
Een fascinerend fenomeen vind ik wel de oude dametjes die iedere begrafenis bezoeken en er nadien op een taverne aan de kerk uitgebreid over roddelen. Maar dan werkelijk over ieder aspect van de begrafenis. Je kan het banaal of zelfs onterend noemen, maar mij lijkt het of ze de dood hebben overwonnen door er zo nonchalant mee om te springen. De Tijd marcheert nu eenmaal genadeloos voort, maar waarde vinden in het leven gaat erom om af en toe aan deze maalstroom te kunnen ontsnappen. Tijd is geen lineair en kwantitatief gegeven, want het kan ook kwalitatief ervaren worden.
A

Anoniem0

Legacy Member
ik ben van de mening dat iedereen 13.6 miljard jaar oud is.
de atomen in je lichaam zijn ontsproten net na de oerknal.
sterf je.. dan vergaat je lichaam en word je weer materiaal waar er nieuw leven met gemaakt wordt. (of bakstenen of plantjes :p)
R

Riverdale27

Legacy Member
Ik heb vooral schrik van een vroege dood, een pijnlijke trage dood, of een combinatie van de twee.

Verder heb ik weinig schrik over wat erna komt. De kans dat er leven na de dood is, is mijns inziens zéér zéér klein. Moest dat er toch komen, dan heb ik er vertrouwen in dat ik juist terecht kom, aangezien ik mensen altijd eerlijk en correct wens te behandelen en zoals iedereen af en toe fouten maak. Als er een God of goden zou zijn, dan ben ik zo goed als zeker dat zij zéér vergevingsgezind zijn.

En indien er niets is na de dood, is het gewoon zoals slapen gaan zonder wakker worden. Daar hoeft niemand bang van te zijn. You won't feel a thing.
U

Ullewupper

Legacy Member
witten zei:
ik ben van de mening dat iedereen 13.6 miljard jaar oud is.
de atomen in je lichaam zijn ontsproten net na de oerknal.
sterf je.. dan vergaat je lichaam en word je weer materiaal waar er nieuw leven met gemaakt wordt. (of bakstenen of plantjes :p)
Klik om te vergroten...

Ik ben ook van die overtuiging. Er is echter wel zoiets als de toename van de entropie, maar hierover ga ik niet uitwijden ;).
m

makila

Legacy Member
denkimi zei:
ik ben niet bang voor de dood, wel voor de pijn die er meestal mee gepaard gaat.
Klik om te vergroten...
De nagel op de kop. Je gaat dood. Géén probleem eens je dood bent. Je slaapt voor eeuwig en je voelt niets. Is even erg als gaan slapen. Maar de pijn die er mogelijk mee gepaard kan gaan aanzie ik als de hel. Je lijdt helse pijnen. Je schreeuwt, puft, je ziet af .. en na een héééééél lange doodstrijd ga je alsnog het hoekje om.

Nut van die doodstrijd? Niks, want je bent dood er er volgt niks meer. Je hebt afgezien, gratis én voor niks. Dat afzien heeft totaal géén nut. Toch als er niets is na de dood. En dat lijden, steekt mij dus tegen. Ik hoop dat ik dit niet moet meemaken.
H

Hiapoe

Legacy Member
Na de dood is er (imo) niets.

Er is dus ook niets om schrik voor de hebben... want 'niets' is echt wat het (niet) is, namelijk NIETS! Want ook dat is het niet...
Het is de totale afwezigheid van iets... misschien is dat duidelijker :)

Anyway, the point is dat je 'niets' uiteraard niet kan uitleggen in woorden.
Maar naast de vergelijking met slapen, zou je mss nog beter kunnen zeggen:
"Hoe was het vóór je geboren werd?" Wel zo zal het ook zijn na de dood, niks dus :)
Voor je geboorte had je ook geen schrik hé... Je was er ook niet, net zoals je er niet meer zal zijn na je dood.

Schrik is een parameter die zich voordoet bij een bewust levend wezen. Per definitie kan je dus alleen maar schrik hebben in het NU. En je kan dus schrik hebben over aardse zaken zoals lijden en pijn... ja dat wil niemand hebben natuurlijk, maar eenmaal je dood bent, valt er geen schrik meer te hebben... En je kan dus ook geen schrik hebben over wat na de dood is, tenzij je gelooft dat er IETS is (een bewuste beleving) na de dood, dan kan je er schrik van hebben...

Vind het wel bizar dat hier nog niemand gepost heeft die gelovig is of een andere mening toegedaan is ala hemel of hel (of ik moet erover gekeken hebben)... Stemt me wel blij als tegenstander van eender welke georganiseerde en gesubsidieerde religie die zich moeit met maatschappijvorming :)
M

McGregor

Legacy Member
Hiapoe zei:
Na de dood is er (imo) niets.

Er is dus ook niets om schrik voor de hebben... want 'niets' is echt wat het (niet) is, namelijk NIETS! Want ook dat is het niet...
Het is de totale afwezigheid van iets... misschien is dat duidelijker :)
Klik om te vergroten...

Idd, mensen die moeite hebben om dit in te beelden moeten eens denken hoe ze zich voelden vb in 1890. Ze voelden niks.
m

makila

Legacy Member
fabulous233 zei:
Enkel de pijn en het lijden die vooraf gaat, maar da kunde wel enigszins vermijden.
Klik om te vergroten...
Niet altijd. Morgen word je overreden door een vrachtwagen die je omver maait. Je bent je armen en benen kwijt. Je hebt nog één maand helse pijnen. Zelfmoord plegen gaat dus niet meer. Na die maand ga je dood.

Of morgen word je zwaar ziek. Je bent plots stervende. Euthanasie mag dan niet meer, daarvoor is het dan té laat. Je bent plots ultrazwak en kan dat scheermesje niet meer op je keel zetten. Je hebt pech en je leeft tegen de verwachtingen in nog een dikke maand in helse pijnen. Daarna ga je alsnog het hoekje om.

Ik klink nu misschien luguber maar bovenstaande zaken gebeuren dus in praktijk echt wél met je, als je pech hebt. En die pech lijkt gewoon ad random te zijn.
A

Anoniem0

Legacy Member
Aynix zei:
Ik ben ook van die overtuiging. Er is echter wel zoiets als de toename van de entropie, maar hierover ga ik niet uitwijden ;).
Klik om te vergroten...

ma hoe cool is dat niet dat de ijzeratoompjes in je lichaam 13.6 miljard oud kunnen zijn :p

we bestaan allemaal uit sterrenstof :)
v

vishnusixclix

Legacy Member
makila zei:
De nagel op de kop. Je gaat dood. Géén probleem eens je dood bent. Je slaapt voor eeuwig en je voelt niets. Is even erg als gaan slapen. Maar de pijn die er mogelijk mee gepaard kan gaan aanzie ik als de hel. Je lijdt helse pijnen. Je schreeuwt, puft, je ziet af .. en na een héééééél lange doodstrijd ga je alsnog het hoekje om.

Nut van die doodstrijd? Niks, want je bent dood er er volgt niks meer. Je hebt afgezien, gratis én voor niks. Dat afzien heeft totaal géén nut. Toch als er niets is na de dood. En dat lijden, steekt mij dus tegen. Ik hoop dat ik dit niet moet meemaken.
Klik om te vergroten...

Ik neem dit als voorbeeld, niet om makila te verbeteren ofzo.

Mijn observaties met een doodsstrijd zijn niet aangenaam, maar het moment van doodgaan werd wel ervaren als aangenaam. Volledige ontspanning van het lichaam, kalmerende ademhaling (duh), hartslag vermindert (duh). Het moet gevoelsmatig een serieuse opluchting zijn als het eenmaal zover is.
Maar de hele weg die er vooraf wordt afgelegd is niet fijn.

Ik ben zelf niet bezig met doodgaan, ik pak de dag zoals hij komt. Wordt ik ziek, doe ik gewoon verder met wat nog kan en gaat. Kzou echt geen tijd willen steken in afzien en zielig zijn.
m

memorexxx

Legacy Member
Ik denk dat als je dood gaat dat uw hersenen dood zijn en dus uw geest/karakter/persoonlijkheid weg is. Het enige dat overblijft is een hoopke dood vlees. Ik denk ook dat mensen die geloven in een afterlife eigenlijk gewoon schrik hebben voor de dood en dus allerlei dingens gaan verzinnen om maar niet te moeten accepteren dat het op een bepaald moment gewoon knalhard gedaan is.

Het enige dat nog van uw persoon overblijft is uw 'legacy' he.
Maar waar denkimi graag zou hebben dat men hem niet snel vergeet, boeit het mij ook totaal niet of de mensheid mijn bestaan direct 'vergeten' is. Vroeger wou ik ook altijd een bigshot worden in het leven, ondertussen wil ik er gewoon van genieten. Niets moet, 'alles' mag... including dood gaan :)
m

makila

Legacy Member
memorexxx zei:
Ik denk ook dat mensen die geloven in een afterlife eigenlijk gewoon schrik hebben voor de dood en dus allerlei dingens gaan verzinnen om maar niet te moeten accepteren dat het op een bepaald moment gewoon knalhard gedaan is.
Klik om te vergroten...
Waar ik het soms lastig mee heb is als ik de omgekeerde redenering volg. Waarom leef ik? Waarom ben ik mezelf en niet iemand anders? Terwijl -als de dood daadwerkelijk het einde is- het toch zowiezo helemaal géén nut heeft om te leven. Was het dan niet beter geweest dat ik nooit geleefd had?

In dat opzicht, word je in feite gestraft ooit te leven. Als je het zo bekijkt is het leven misschien juist de HEL en is de dood de HEMEL. Leef je nooit, ga je namelijk nooit dood, en is je leven of je dood niet zinvol maar ook niet zinloos. Ik denk dus effectief soms wel: Waarom leef ik? Dan is het antwoord: Dat is puur toeval. In feite heeft het leven géén enkele zin én dat jij nét leeft is gewoon het lot.

Ironie van het leven: In feite ben je héél egoïstisch om bang te zijn voor de dood. Het universum als dit kon praten zou tegen je zeggen: Egoïst! Je moet blij zijn dat je ooit een keer leeft! Want miljarden anderen hebben nooit geleefd en zullen dat ook nooit doen. Ik zou beschaamd zijn in jou plaats! Klxxtzxx! :)

En ivm mensen die zeggen dat een bewustzijn NIET bestaat zeg ik: Stel dat ze een exacte kopie van je kunnen maken. Cel per cel. Je bent dus 100% genetisch en verstandelijk 100% identiek. Is die andere persoon dan ook jij? Als die andere persoon niet weet van je bestaan, dan zal hij morgen aan de deur van mijn moeder staan. Hij zal praten met mijn moeder en denken dat hij mij is. Maar is hij ook mij. Neen hé?
H

Hiapoe

Legacy Member
makila, het leven heeft inderdaad geen zin of nut...
Maar dat besef schrikt mij niet af of zo...

Je kan het ook zo zien:
het 'niets' is niet goed of slecht, dus je kan het niet vergelijken met het leven (=het bestaan en beseffen van 'iets').
Goed en Slecht zijn begrippen die per definitie een referentiepunt nodig hebben ten opzichte van wat je X slecht/goed vindt ten opzichte van Y.

Eenmaal na de dood is er NIETS, dus ook geen X of Y meer... Dus niks om mee te vergelijken.

Het begrip goed of slecht is gewoon volledig absurd in het kader van 'niets'...
m

makila

Legacy Member
Hiapoe zei:
makila, het leven heeft inderdaad geen zin of nut...
Maar dat besef schrikt mij niet af of zo...
Klik om te vergroten...
Je kan het ook nog anders bezien. Misschien is het leven wél een foutje van het universum. Alles wat leeft word zonder dat je hierbij nadenkt, meteen aangevallen door alles en nog wat, om je wéér dood te maken.

Het lijkt wel alsof het universum in feite niks liever wil dat alles dood is. Het leven is een foutje dat ooit wéér hersteld moet worden. Dwz het leven heeft géén enkel nut. In tegendeel, het is iets dat niet mocht gebeuren en dat terug vernietigd moet worden.

Hiapoe zei:
in het kader van 'niets'...
Klik om te vergroten...
Niets bestaat niet. Jij bent in feite een verzameling van materie. Ga je dood dan gaat een fractie van jou verder leven in een nieuwe plant. Een deel zelf zich vermengen met een blokje graniet. Je tanden zijn morgen misschien de staart van een vogel. Je ogen zijn de hersenen van een muis. Je handen zijn de wolken die in de lucht hangen.

Leef je dan nog? Ja en neen. Jij als huidig bewustzijn zal dood zijn. Maar alle atomen van je lichaam zullen zich ergens nog wel bevinden in levende of dode materie.
A

Atlantis

Legacy Member
makila zei:
Het lijkt wel alsof het universum in feite niks liever wil dat alles dood is. Het leven is een foutje dat ooit wéér hersteld moet worden. Dwz het leven heeft géén enkel nut. In tegendeel, het is iets dat niet mocht gebeuren en dat terug vernietigd moet worden.
Klik om te vergroten...

Het leven heeft wel degelijk nut voor het universum: het is namelijk een zeer efficiënte manier van energieomzetting. Het leven op aarde bestaat voor belangrijk deel omdat de zon een overvloed aan energie op het aardoppervlak afgeeft. Planten leven omdat ze die energie efficient kunnen omzetten, en dieren leven omdat ze op hun beurt die geconcentreerde energie omzetten (naar beweging, warmte, elektrische signalen, ...). Dieren eten dan weer dieren omdat in vlees nog meer energie zit gecondenseerd.

Onze hersenen verbruiken zodanig veel energie dat zulk een cyclus (stralingsenergie -> planten -> dieren -> intelligent wezen) misschien wel onontbeerlijk is voor het bestaan van intelligentie in het algemeen (een plant zou enorm groot moeten zijn om voldoende energie te produceren om te kunnen nadenken).

Bon, een beetje off topic natuurlijk, maar in algemene termen kan leven zeker wel belang hebben, en misschien wel een logische stap zijn tengevolge van de drang naar verhoging van de entropie in het universum. En zonder leven is er dus geen dood.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan