glashelder zei:
Muizen die in een doos leven waar overbevolking heerst, zullen eerder aan kannibalisme doen dan aan geboortebeperking. Je zou kunnen redeneren dat kannibalisme ook een vrij extreme vorm van geboortebeperking is (het zijn meestal de jongen die opgegeten worden, daarnaast de zieken, gewonden en zwakkeren). Dit heeft meer te maken met stress bij de moeders en beperkt voedselaanbod (te kort aan eiwitten, bijvoorbeeld) dan met een bewustzijn over de overpopulatie, natuurlijk.
Klopt niet helemaal
Zelfs als er genoeg voedsel is, geen zieke, kinderen, gewonde of zwakke muizen zijn zal dat gebeuren.
Het is net wel de overpopulatie (te veel op kleine ruimte) die daarvoor verantwoordelijk is.
(of andere reden die ik later nog aanhaal)
Zelfs als er gewoon 1 muis die bij een andere gezet wordt, er hoeven zelfs niet veel muizen bij elkaar te zitten, kan dit gebeuren. Soms zijn er muizen bij die absoluut geen andere muis tolereren, vooral mannetjes gaan dit gedrag vertonen, hierachie instellen en gaan vaak andere (mannetjes)muizen doden/opeten. Heeft totaal niks te maken met weinig eten.
Het is zelfs zo dat die mannetjes bewust de kindjes van andere mannen doden omdat ze zo aan geboortebeperking doen: vermijden dat de genen van andere mannetjes verspreid raken.
Of ze gaan zelfs gewoon, als er nog geen kindjes zijn, het andere mannetje opeten.
Geboortebeperking moet je in het dierenrijk breder inzien dan beperken op zich (al je niet kan voorkomen dat een ander paart met uw vrouwtje, dood dat de kinderen van die andere... zeer effectief als geboortebeperking)
Dit zie je trouwens ook bij grotere zoogdieren/katachtigen en heeft maar zeer weinig met het voedsel gegeven te maken, aangezien je dit zowel bij labmuizen ziet die generaties lang gekweekt zijn in labs en voedsel genoeg hadden als bij wilde dieren.
(al kan je bij de wilde soorten nog zeggen: ze doden kinderen van een ander omdat ze zo weten dat hun eigen kinderen meer voedsel hebben).
Wanneer (wilde) dieren geen eten genoeg hebben, kan het echter wel optreden dat ze gewoon hun eigen kinderen opeten, maar dit staat redelijk los van die muizen die je in een doos houdt en voldoende eten geeft.
Het zijn trouwens meestal de mannetjes die dit gedrag vertonen.
En meestal nog mannetjes dieren die afhankelijk zijn van de vrouwtjes voor hun eten die dit doen. Het laatste zinnetje dat je dus aanhaalde ivm stress bij de moeders klopt niet echt want in de meeste gevallen zijn het de mannetjes die overgaan tot opeten van soortgenoten als er hongersnood is en niet de vrouwtjes. De vrouwtjes doden namelijk vooral om hun status van alfa dier te vergroten.
Die labmuizen krijgen eten genoeg en toch gaan ze elkaar opeten op een gegeven moment als ze met te veel bij elkaar zitten.
(en veel moet je relatief bekijken, want het kan zelfs gebeuren als er maar 2 muizen bij elkaar zitten in een kooi die vb normaal gezien 8 muizen kan hebben)
Je kan dan natuurlijk gaan zeggen dat dit door stress komt (te veel bij elkaar), maar we weten bv ook dat het door verveling kan komen.
(verveling is dan ook een soort van stress)
Muizen (en ratten) zijn op dat vlak echt creepy beesten. Ik heb meermaals gezien dat er plots muizen verdwenen waren in het lab.
Dan vond ge nog een klein stukske muis ondergestopt in het hok terwijl de overgebleven muizen van "niks wisten" (gedrag muizen was normaal).
Echt bizar.
.
.
.