KnightOfCydonia zei:
Heel die beredenering zowel op die site als de jouwe is veel te sterk economisch-theoretisch opgebouwd en veel te weinig gegrond in de realiteit.
Er moet een manier bedacht worden om te zien of het mogelijk is met zoveel samen te leven. Deze begint per definitie met een theorie... Het vliegtuig is ook niet uitgevonden door wat planken bij elkaar te smijten en op te stijgen he. Als we meteen zeggen "het is niet mogelijk", ontstaat mass pessimisme en kunnen we misschien beter gewoon meteen de planeet opblazen, want het gaat toch niet mogelijk zijn te overleven op lange tijd.
Zoals ik al zei, er is ruimte voor optimisme en dat is ook nodig want anders staat alle vooruitgang stil en gaat de situatie zeker slecht uitdraaien.
Inderdaad zoetwatervoorraden zijn een beperkt gedeelte van alle water, maar net dat beperkt gedeelte hebben we ook in een grotere proportie uitgebuit en vervuild. Grondwaterlagen die zich over honderden/duizenden jaren hebben opgebouwd, herstellen zich niet binnen een voor mensen overzienbare tijd.
Zoals ik ook al zei, oppervlaktewater (en gek genoeg hoort grondwater daar ook in grote mate bij) is slechts 0.4% (hier ben ik niet zeker of dat van de zoetwatervoorraad of van de totale watervoorraad is - ik denk het eerste), terwijl de totale zoetwaterreserves 2.5% van al het water op aarde is. Ook ontziltingsinstallaties en zuiveringsinstallaties kennen grote sprongen.
Ik ga zeker niet beweren dat water geen probleem vormt. Toch drink ik zelf nog steeds geregeld kraantjeswater en daar ben ik niet de enige in. Ons water is dus nog niet definitief vervuild. Integendeel zelfs - in de Demer zwemmen tegenwoordig al terug vissen, iets wat 20 jaar slechts een leuk verhaal uit ieders kindertijd was. Een teken dat de kwaliteit van het water in Vlaanderen terug verbeterd. Als het hier kan, kan het op andere plaatsen ook - kwestie van een slim beleid te voeren.
De dalende biodiversiteit zal zich ook op een nieuw niveau innestelen dat is waar. Maar het belang van het absolute verlies valt ook niet te onderschatten, de waarde van een soort op zich, potentiële ecosysteem functies die ze verleende, potentiële wetenschappelijke/technologische toepassingen, allemaal weg. Stuk voor stuk unieke soorten, velen wellicht talloze menselijke generaties verwijderd van hun naaste verwanten die wel nog overleven.
Met het eerste deel van je post ben ik het eens, met het tweede niet helemaal. Het is waar, verdwijnende soorten hebben vaak een belangrijke rol in het ecosysteem of mogelijke wetenschappelijke toepassingen. Zoals ik al zei, het verdwijnen van een soort brengt hierdoor vaak een onvoorspelbaar effect met zich mee.
Het zijn allemaal unieke soorten die volledig naast hun naaste verwanten staan. Maar - en hier ga ik mezelf hugely onpopulair mee maken - so what? De aarde kan daar vaak eigenlijk niet zo om geven. Dinosauriërs hebben hier miljoenen jaren rondgehoost en eigenlijk niets meer gedaan dan elkaar en wat planten eten. Allemaal verdwenen - allemaal unieke dierensoorten waren het. Toch kunnen we dit alleen maar toejuichen, want dit opende de weg voor het rijk van het zoogdier, en zie - de mens loopt hier zo'n 11.000 jaar rond en we zitten al in de ruimte, begrijpen in grote lijnen hoe de aarde werkt en zo verder. Is het spijtig dat pakweg de Diplodocus verdwenen is? Het was een unieke soort en zo loopt er geen tweede rond, maar eigenlijk kunnen we er niet te fel om rouwen.
Ander voorbeeld is de panda. Zeker een unieke soort - verwant aan de beer, maar toch heel verschillend. Toch is de panda met uitsterven bedreigd. Moeten we blijven geld, plaats en energie steken in het beschermen van dit beest, dat evolutionair geen enkel nut heeft? Ik vind persoonlijk van niet. Een panda heeft een inefficient energiebeheer, heeft moeite zichzelf voort te planten en is dan soms nog dom genoeg zijn eigen nakomelingen per ongeluk te doden. Een groot verlies zal dat dus eigenlijk niet zijn.
Maar dus, ik zeg niet dat het verlies van biodiversiteit goed is, hé. We moeten er inderdaad mee opletten, maar het is niet per se all bad, eerder een gemiste kans die we niet echt mogen verspillen.
Hier ga ik ook weer het eerste stuk van mijn post aan koppelen - de biodiversiteit is nog niet weg, er is dus nog plaats voor hoop.
Mijn punt was niet dat we fossiele brandstoffen als energiebron hebben uitgeput en dat er geen alternatieve energiebronnen zich zullen aandienen, die zullen er wel komen al zullen ze mogelijk niet zo gemakkelijk zijn. Maar we hebben tegelijkertijd ook een hulpbron die voor vele andere toepassingen had kunnen dienen gewoon opgebrand.
Da's inderdaad een gemiste kans, doch niet bewust. Hoe sneller we overgeschakeld raken op alternatieve middelen, hoe beter.
Ik beweer ook niet dat de menselijke soort zal uitsterven, maar het optimisme dat we gedurende lange tijd met 10-11 miljard vredig zullen samenleven, vergeet het maar, en daarbij zijn uitputting van hulpbronnen nog maar een deel van het probleem.
Mensen zijn idioten, dat is helaas een vaststaand feit. Maar toch, we leven nu met 7 miljard in steeds minder oorlog (of daar streven we toch zoveel mogelijk naar) - ik blijf erbij dat de zaak niet hopeloos is.
.