’Batterijkip is net zo gelukkig als scharrelzusje’
Van onze redactie economie − 16/07/07, 00:00
Scharrelen met z’n allen of met enkele soortgenoten in een kooi: het maakt niks uit voor het kippengeluk, zo stelden wetenschappers uit Australië vast.
Ze hebben daartoe in eieren het hormoon corticosterone gemeten, een hormoon geproduceerd als reactie op stress of angst. De eieren van de scharrel- of vrije-uitloopkip vertoonden een even hoog corticosterone-gehalte als die van de legbatterijkip.
Volgens onderzoeksleider Jeff Downing van de Universiteit van Sydney lijden vrije-uitloop- of scharrelkippen aan stress die batterijkippen onbekend is. „Deze vogels hebben geen bescherming en zijn daarom voortdurend bang om belaagd te worden door een vijand. Je kunt dat ook zien: als er een schaduw over hen heentrekt, is dat vaak al genoeg om ze in paniek te brengen”, aldus de verklaring van Downing.
Batterijkippen weten zich daarentegen beschermd tegen potentiële belagers. Volgens Downing, afgelopen weekend in de Britse Sunday Telegraph, hebben vrije-uitloopkippen het ook zwaarder door schommelende temperaturen, parasieten en ziekten, die de kooikip in zijn beschermde omgeving niet kent.
De conclusies van het Australische onderzoek staat haaks op talloze onderzoeken, die juist een andere richting op wijzen. De kip die lekker mag scharrelen, is het gelukkigst omdat zij haar natuurlijke driften kwijt kan: scharrelen en pikken. Maar het is ook bekend dat kooikippen minder snel het gevaar lopen door kannibalisme om te komen. In zo’n kooitje zitten immers maar enkele kippen, in een stal kan kannibalisme zich als een olievlek verspreiden.
Maar Thea Fiks, onderzoekster van de Animal Science Group van Wageningen Universiteit en gespecialiseerd in kippengedrag, neemt met enige scepsis kennis van de conclusie van de Australische onderzoekers. „Het lijkt erop dat zij zich op glad ijs begeven. Er is tussen wetenschappers bijvoorbeeld veel discussie hoe en waar je dat corticosterone-gehalte moet meten. Zo is het, naast eieren, bijvoorbeeld ook in bloed vast te stellen. Zo is er ook discussie voer hoe je die gegevens vervolgens moet interpreteren.”
