Vind het ergens raar dat niemand echt depressief komt van deze gedachte.
Niet enkel water is het probleem, maar alle grondstoffen.
Als het Westen zo blijft voortdoen, dan houden we het misschien nog tweehonderd jaar uit. Is grof, maar stel nu dat alle chinezen en Indiërs dezelfde levensstijl hanteren als wij nu, hoe lang rekken we het dan nog? Wat als hele wereld dezelfde levensstijl hanteert?
Een oplossing, zoals al enkele malen gezegd hier, is dat we bijvoorbeeld allemaal een minder luxueus leven moeten leiden. Niet alleen particulieren die het met minder moeten doen, maar ook industrieën die niet alles meer mogen fabriceren, kwestie van schaarse grondstoffen niet teveel uit te putten...
Als we dus solidair zijn en iedereen dezelfde levensstandaard willen geven waarbij de planeet niet in gevaar gebracht wordt en
er van uitgaande dat niemand misbruik maakt van de hoeveelheid grondstoffen, dan kan het toch niet anders dat we met onze kleine 7 miljard mensen op een manier moeten leven hoe er 10000 jaar geleden geleefd werd?
Dus een klein beetje eten per dag, geen nieuwe computer om de 4 jaar, geen playstations + om de x tijd een nieuw spel, kleine verplaatsingen met de auto (eventueel weer paard en kar?), enz... Kortweg, we boeten aan luxe in omdat de productie moeten dalen opdat grondstoffen niet op een hels tempo verslonden worden. Aangezien zoiets drastisch is, is dit bijgevolg niet realistisch. Bovendien is deze manier van leven misschien wel niet menselijk meer omdat we gewoonweg zoveel luxe gewend zijn. Gevolg is mss dat heel wat mensen die het nu goed hebben, depressief zouden worden van deze manier van leven.
Komen we bijgevolg aan een tweede alternatief: "uitroeiing van een teveel aan mensen". Aangezien bovenstaande niet mogelijk was, lijkt dit alternatief mij helaas heel wat realistischer. Gebeurt deze "uitroeiing" niet door natuurrampen (haiti, indonesie, enz...) dan gebeurt dit zeker door oorlogen. De heersende spanningen tussen twee grondstofverslindende economieën nu (china en VS) zijn misschien wel nu al een oorzaak voor een conflict binnen hier en 5/10/15/20 jaar?
Daarom dan ook dat ik liever niet teveel stil sta bij deze problematiek. Als je nu bijvoorbeeld studeert, gaat werken, u inzet om een goede toekomst te hebben, maar aan de andere kant nadenkt over het feit dat we hier met 7 miljard mensen rondlopen met dezelfde dromen, dan is het toch naïef om te geloven dat dit werkelijkheid wordt? Dan is het zelf toch naïef om te geloven dat we op een rustige vreedzame manier oud zullen worden?
