Archief - Welke "mentale stoornis" heb jij

GammaGamer zei:

Als sinds ik op deze planeet ben, ben ik geplaagd/gezegend met Autisme, meer bepaald het Syndroom van Asperger.

Geplaagd/gezegd zeg ik omdat het mij zware problemen geeft met sociale situaties (al ben ik hier wel enorm in verbeterd, iedereen verschiet dat ik het heb als ik het hen vertel). Anderzijds helpt het mij wel in de zin dat ik mij goed kan focussen (op dingen die ik persoonlijk leuk vindt ).

Tis een haat/liefde relatie met meer liefde dan haat tegenwoordig

Klik om te vergroten...

Ik heb het ook vlaggen,troost u je bent niet alleen.

Op welke leeftijd hebben ze het bij gevonden???Makkelijk om me te leven is het niet,maar we hebben ook voordelen.



Edit:Hebben ze uw IQ etc al getest?Ooit opgenomen geweest?

ATI zei:

Ik heb het ook vlaggen,troost u je bent niet alleen.

Op welke leeftijd hebben ze het bij gevonden???Makkelijk om me te leven is het niet,maar we hebben ook voordelen.



Edit:Hebben ze uw IQ etc al getest?Ooit opgenomen geweest?

Klik om te vergroten...

Op 9-10 jarige leeftijd gediagnosticeerd met Autisme zelf, om 19-20 jarige leeftijd een zelfdiagnose van Asperger Syndroom

Bwa, nie makkelijk leven. Ik heb mss niet de beste jeugdjaren gehad, maar sinds ik weet dat ik het heb is men leven er sterk op vooruit gegaan . I.p.v. al de kenmerken als gebreken te zien, heb ik ze gwn als werkpunten aanvaard, nu weet niemand dat ik het heb

Ooit getest als kind (toen is er de diagnose van Autisme gekomen) maar we zijn de resultaten kwijt.
Opgenomen? Het is 'maar' Asperger hoor

Ok,

Ik ben nu dus bezig met een observatie en er is mij vandaag voorgesteld geweest om te beginnen met effexor, venlafaxine.
Kent iemand dit?
wat mij afschrikt, is dat ze willen dat ik ga tot een dosering van 375 mg de dag.
Dit blijkt al meteen de maximum dosis te zijn. Vraag me dan ook af in hoeverre ik wel deze maximum dosis nodig heb.
Hier verblijven is wel niet makkelijk, want er zijn nachtelijke controles en ik heb al een dag of 9 amper geslapen.
Dus daar alleen al van voel ik mij een wrak.

Efexor ken ik van horen zeggen, op een ander forum waar ik ooit zat (forum over zelfverwonding) namen veel mensen dat. 't Is blijkbaar ofwel de beste AD ooit (werkzaam bij veel mensen waar niks anders bij werkt) ofwel de ergste ooit (als het niet werkt, is het enorm kut).

Crazy Meds: The Good, The Bad, & The Funny of: Effexor

Der is gewoon een hoek af bij mij. Bipolair is al is gevallen maar nooit diagnose gehad. Ook niet nodig, ik amuseer mij rot, ook als ik het niet doe

Verstuurd van mijn GT-I9505 met Tapatalk

GammaGamer zei:

Op 9-10 jarige leeftijd gediagnosticeerd met Autisme zelf, om 19-20 jarige leeftijd een zelfdiagnose van Asperger Syndroom

Bwa, nie makkelijk leven. Ik heb mss niet de beste jeugdjaren gehad, maar sinds ik weet dat ik het heb is men leven er sterk op vooruit gegaan . I.p.v. al de kenmerken als gebreken te zien, heb ik ze gwn als werkpunten aanvaard, nu weet niemand dat ik het heb

Ooit getest als kind (toen is er de diagnose van Autisme gekomen) maar we zijn de resultaten kwijt.
Opgenomen? Het is 'maar' Asperger hoor

Klik om te vergroten...

Bij mij hebben ze het niet gezien ,ja weet je wanneer als ik door de drugs een psychose heb gehad en in de psychiatrie ben beland.19j was ik toen was voor iedereen een raadsel.Ik vind het alledaagse leven toch niet makkelijk ,maarja ik heb ook psychose gehad en moet krachtige medicatie pakken waar je heel moe van word.

sinds vandaag zit de observatie erop. ben daar dus 12 dagen gebleven.
Ben een wrak. Amper geslapen. Is blijkbaar zo dat er om het uur s'nachts iemand komt om te kijken of alles ok is.
ieder uur kwam ik dus wakker. En na paar dagen had ik ook in de ochtend last van een zenuwachtig gevoel.
heb me daar wel effe kunnen bezighouden met sport enzo, maar de laatste 2 dagen was ik te uitgeput door energie- en slaaptekort.

uiteindelijk vandaag dan de diagnose gehoord dat het effectief een gegeneraliseerde angststoornis is.

Dogchild zei:

maar WarBlade volhouden man , probeer zonder ni direct opgeven . afkicken is idd het hardste er aan . Heb je dan geen problemen gehad bij het beginnen met die pillen ?

Klik om te vergroten...

Bedankt, zoiets lezen doet deugd, het begin van de inname bedoel je? Daar heb ik me zeker slecht bij gevoeld ja, maar dan raden ze aan ze toch te blijven innemen omdat je lichaam zich er gewoon aan moet gewennen... Na zo'n enkele weken/maanden voel je dan effectief pas de werking van de anti-depressiva...

Arcturus zei:

ben benieuwd hoe het zonder zal gaan. Mss in het begin een beetje beter voelen, maar daarna terug bergaf?

Klik om te vergroten...

Ik hoop van niet... Het begin voelt alleszins al niet beter aan tbh... Maar ik begin mezelf te verzetten en heb het gevoel de juiste beslissing genomen te hebben... Ik ben 30 jaar en heb twee jonge kinderen, een hoop verantwoording af te leggen en het heft in handen te nemen...

Ik ga momenteel door een hel, maar zoals Winston Churchill ooit zei: "If you're going through hell, keep going."

Blijven stilzitten zoals de voorbije 6 jaar en steeds zwaardere medicatie innemen omdat de angsten bleven en erger werden... Blijven stilzitten is doodgaan en eindigen in een psychiatrie... Misschien extreem, maar dat probeer ik mezelf nu toch wijs te maken en erin te geloven...

Arcturus zei:

sinds vandaag zit de observatie erop. ben daar dus 12 dagen gebleven.
Ben een wrak. Amper geslapen. Is blijkbaar zo dat er om het uur s'nachts iemand komt om te kijken of alles ok is.
ieder uur kwam ik dus wakker. En na paar dagen had ik ook in de ochtend last van een zenuwachtig gevoel.
heb me daar wel effe kunnen bezighouden met sport enzo, maar de laatste 2 dagen was ik te uitgeput door energie- en slaaptekort.

uiteindelijk vandaag dan de diagnose gehoord dat het effectief een gegeneraliseerde angststoornis is.

Klik om te vergroten...

Je bent opgenomen geweest in de psychiatrie met als doelstelling erachter te komen wat er nu net scheelt met je? Bij mij is het waarschijnlijk een gegeneraliseerde angststoornis in die mate dat het de realiteitszin beïnvloed en schizofrenie, men heeft het ook al over meerdere persoonlijkheden en bipolaire stoornissen gehad...

Zelf word ik er eerlijk gezegd gek van (oh, de ironie in deze context) niet wetende wat er met je scheelt, maar het is nu eenmaal zo dat men nooit met 100% zekerheid kan zeggen wat er scheelt zeker...

Arcturus zei:

Ok,

Ik ben nu dus bezig met een observatie en er is mij vandaag voorgesteld geweest om te beginnen met effexor, venlafaxine.
Kent iemand dit?
wat mij afschrikt, is dat ze willen dat ik ga tot een dosering van 375 mg de dag.
Dit blijkt al meteen de maximum dosis te zijn. Vraag me dan ook af in hoeverre ik wel deze maximum dosis nodig heb.
Hier verblijven is wel niet makkelijk, want er zijn nachtelijke controles en ik heb al een dag of 9 amper geslapen.
Dus daar alleen al van voel ik mij een wrak.

Klik om te vergroten...

375mg lijkt me wel extreem veel... Ben je ermee akkoord gegaan? Vanwaar die nachtelijke controles om het uur eigenlijk?

WarBlade zei:

Bedankt, zoiets lezen doet deugd, het begin van de inname bedoel je? Daar heb ik me zeker slecht bij gevoeld ja, maar dan raden ze aan ze toch te blijven innemen omdat je lichaam zich er gewoon aan moet gewennen... Na zo'n enkele weken/maanden voel je dan effectief pas de werking van de anti-depressiva...



Ik hoop van niet... Het begin voelt alleszins al niet beter aan tbh... Maar ik begin mezelf te verzetten en heb het gevoel de juiste beslissing genomen te hebben... Ik ben 30 jaar en heb twee jonge kinderen, een hoop verantwoording af te leggen en het heft in handen te nemen...

Ik ga momenteel door een hel, maar zoals Winston Churchill ooit zei: "If you're going through hell, keep going."

Blijven stilzitten zoals de voorbije 6 jaar en steeds zwaardere medicatie innemen omdat de angsten bleven en erger werden... Blijven stilzitten is doodgaan en eindigen in een psychiatrie... Misschien extreem, maar dat probeer ik mezelf nu toch wijs te maken en erin te geloven...



Je bent opgenomen geweest in de psychiatrie met als doelstelling erachter te komen wat er nu net scheelt met je? Bij mij is het waarschijnlijk een gegeneraliseerde angststoornis in die mate dat het de realiteitszin beïnvloed en schizofrenie, men heeft het ook al over meerdere persoonlijkheden en bipolaire stoornissen gehad...

Zelf word ik er eerlijk gezegd gek van (oh, de ironie in deze context) niet wetende wat er met je scheelt, maar het is nu eenmaal zo dat men nooit met 100% zekerheid kan zeggen wat er scheelt zeker...

Klik om te vergroten...

schizofrenie en meerdere persoonlijkheden?
in wat uit zich dat dan?
dat is toch niet niks om niets van medicatie te nemen?

was gewoon een observatie om te kijken wat er scheelde.
zat daar quasi veel op mijn laptop en in de middag ging ik gaan sporten.
Tussendoor dan gesprekken met dokter, psycholoog en verpleegsters.

Ik ga voor mezelf opbouwen in de mate dat het zal helpen.
Als ik het internet lees, zie ik al weer veel erge reacties, wat me toen schrik inboezemt

375 mg is veel, maar aan de andere kant heeft Arcturus al verschillende AD's geprobeerd zonder succes. Bovendien beïnvloedt het z'n leven wel heel erg, ik zou het toch proberen. Wel opbouwen natuurlijk, als je ziet dat het bij minder al effect heeft, hoef je niet verder op te bouwen.

Arcturus zei:

Als ik het internet lees, zie ik al weer veel erge reacties, wat me toen schrik inboezemt

Klik om te vergroten...

Daar zou ik me niet teveel mee bezig houden AD's zijn echt voor elke persoon anders. Wie weet is het bij jou het enige dat supergoed werkt. Als je kijkt op die link die ik hier gezet heb, is dat bij sommige personen wel degelijk zo. Je kan niet afgaan op bijwerkingen van anderen, want jij bent die anderen niet.

ik heb wel wa schrik dat ze het "erger" maakten dan wat het is.
Ze zijden wel dat ze onder de indruk waren van men lijdensweg.
Maar een groot stuk heeft te maken met het dubbelzien van men ogen.
Daar had ik wel de laatste dagen een zenuwachtig gevoel, maar ik kon alles perfect gewoon doen.
Ik was natuurlijk wel heel uitgeput door quasi 10 dagen niet te slapen en zo kwam ik op het einde ook wel angstiger over.

Arcturus zei:

schizofrenie en meerdere persoonlijkheden?
in wat uit zich dat dan?
dat is toch niet niks om niets van medicatie te nemen?

was gewoon een observatie om te kijken wat er scheelde.
zat daar quasi veel op mijn laptop en in de middag ging ik gaan sporten.
Tussendoor dan gesprekken met dokter, psycholoog en verpleegsters.

Ik ga voor mezelf opbouwen in de mate dat het zal helpen.
Als ik het internet lees, zie ik al weer veel erge reacties, wat me toen schrik inboezemt

Klik om te vergroten...

Men twijfelt eraan, dus men weet niet precies wat er aan de gang is, ik kan er zelf weinig over zeggen om eerlijk te zijn... Het enige dat ik ermee in verband kan brengen is dat ik soms moeilijkheden heb om bewust te zijn van mijn identiteit/zelfbewustzijn... Andere dingen die me b.v. schrik aanjagen zijn voorbeelden zoals dat ik enkele weken op een doopfeest was van een nichtje van me en ben toen naar het toilet gegaan en dan kan ik echt verschieten wie ik in de spiegel zie terwijl ik op de terugweg naar de feestzaal was, ik weet dan in eerste instantie niet wie die persoon is en zoiets baart me wel veel zorgen...

Maar ik hoop dat ik zonder medicatie kan, ook al heb ik het gevoel dat ik "too far gone" ben en er echt iets verkeerd is in mijn hersenen... Sinds ik er nu bijna twee weken (denk ik?) mee gestopt ben is mijn libido ook helemaal terug, wat prachtig is na lange tijd medicinaal/chemisch gecastreerd te zijn geweest... En dat zou dan moeten voor de rest van mijn leven zogezegd? Nee nee, misschien dat ik de strijd verlies, maar ik kan maar proberen...

wat me dan wel verbaast is dat je ongeacht alles toch een vrouw en 2 kinderen hebt.

Arcturus zei:

wat me dan wel verbaast is dat je ongeacht alles toch een vrouw en 2 kinderen hebt.

Klik om te vergroten...

Maar waarom zou dat niet kunnen? Het is niet gemakkelijk voor mij en mijn vriendin, maar we praten veel en de kinderen hebben er nooit last van hoor... Als ik het moeilijk heb met iets, dan vangt mijn vriendin de kinderen op (voor een bepaalde activiteit of iets dergelijks)...

Het gaat de laatste 3 dagen verrassend goed met mij eigenlijk, al voel ik dat "het" constant aanwezig is... Hoe gaat het er met jou aan toe nu je weer buiten bent? Ben je nu bezig met de 375 mg?

dat is wel raar, dat van die spiegel

hebt ge dan geen DIS Dissociatieve identiteitsstoornis - Wikipedia

wanneer zijn die klachten bij u gekomen? late puberteit?

Ludwig Van zei:

dat is wel raar, dat van die spiegel

hebt ge dan geen DIS Dissociatieve identiteitsstoornis - Wikipedia

wanneer zijn die klachten bij u gekomen? late puberteit?

Klik om te vergroten...

Mja, dunno wat ik heb, bij de symptomen enkele angstaanjagende overeenkomsten wel ja... Klachten zijn zo'n 6 jaar geleden, rond mijn 24ste gekomen denk ik...

Ik heb alreeds vermeld dat ik een angststoornis had en daar ook grotendeels over ben. Maar ik zit wel met nog iets vervelends. Heeft er nog iemand die grotendeels daarvan genezen is last van herinneringen die tot zelfs traumatisch overkomen? Herinneringen die ik zo diep mogelijk probeer te verdringen. En iets simpel zoals bijvoorbeeld een link naar die tijd zoals een lied of een spel dat ik toen gehoord of gespeeld heb kan heel die herinneringen direct beginnen oprakelen en mijn dag tot zelfs mijn hele week echt verpesten. Tot zelfs bepaalde kledij die ik toen gekocht heb zou ik dan niet meer willen dragen. Gewoon omdat ik er echt niet meer aan herinnerd wil worden omdat die tijd echt tot het miserabele toe was.

Karre , is da ni normaal ? je kan het verleden niet vergeten en zeker niet doen verdwijnen . je hebt evengoed goeie momenten die terug bovenkomen bij het horen van een lied , spel of plaats.

bij mij bvb my immortal als negatief en beautiful day positief ..... dat laatste gaat steevast harder maar dat eerste ook . want ik wil zeker nooit meer zo diep vallen als mijn eerste depressie . denk nu trouwens niet dat ik depri ben enkel die angststoornis , tja die gaat nooit weg denk ik . ze zit daar op den achtergrond en komt heel uitzonderlijk nog een piepen . maar dan denk je aan iets positiefs of doe ik men ademhalingsoefening ofzo .

het verleden is wat het is , we moeten er enkel uit leren .

Gisterenvoormiddag naar de huisdokter gegaan omdat de linkerkant van mijn lichaam verdooft aanvoelt, niet zozeer als een voet dat in slaap gevallen is, maar eerder het gevoel dat je soms hebt in je kaak als je van de tandarts komt... Vrij voos en ongemakkelijk dus... Volgens de dokter ligt het aan de ontwenning van de medicatie, maar ik moet nu donderdag naar het ziekenhuis (neurologie) omdat ze toch zeker wil zijn dat er niets anders aan de hand is...

Op een gegeven moment begon ze erover dat ik me niet vervelend moet voelen tegenover mijn psychiater en dat ik nog altijd baas ben over mijn eigen lichaam, waarmee ze bedoelde dat ik zelf de keuze heb om al dan niet anti-depressiva te slikken of niet... K'vond het een beetje eigenaardig dat ze erover begon, maar inderdaad, ze heeft gelijk en ergens voel ik me losgebroken/meer vrij sinds ik de beslissing heb gemaakt er mee te stoppen...

In de namiddag had ik een afspraak bij de psychiater en ik voelde zeer duidelijk aan dat hij ergens gepikeerd zat met het feit dat ik zijn planning overhoop heb gegooid... Ik kreeg weeral maar zo'n 15 minuten spreektijd, terwijl ik daar een half uur in de wachtkamer zit te wachten... Grappige is dat een vrouw die ook in de wachtkamer zat, me vroeg of ik ook altijd lang moet wachten vooraleer het mijn beurt is en eenmaal dat je binnen word geroepen, je amper tijd krijgt om je verhaal te doen... Is dus effectief ook zo, ze vroeg nog: "Of zijn wij zo'n doetjes? Die niet belangrijk genoeg zijn ofzo?"

Behoorlijk fucked up gevoel dus, vooral toen de psychiater na 15 minuten idd weer vrij schaamteloos zei: "Ja, ik zie dat we weer aan onze tijd zitten..." Je zit daar dan elke keer in de wachtkamer te wachten en te wachten terwijl je de patiënt voor u bezig hoort over de broer van de slager om de hoek en andere bullshit... Lijkt wel of de psychiater tegen zo'n spraakwatervallen niet durft aan te geven dat het tijd is en dan gewoon mijn tijd maar verkort tot een kwartiertje... Dat kost dan elke keer een fucking €75...

Ik voelde me vrij sterk en vrijgevochten tot ik bij hem gezeten heb gisteren... Zenuwachtig tot en met omdat ge u elke keer moet blootstellen en dan word je behandeld als een minderwaardig persoon... Hij vertelde me dat het geen goede zet was om met de medicatie te stoppen en raadde me aan om me zo snel mogelijk te laten opnemen in Geel of Zoersel...

What the...? Daarom dat de huisdokter me op voorhand al moed in aan het spreken was waarschijnlijk... Ik denk dat ze al gevoeld had (of had hij het verteld?) dat hij er niet content mee is dat ik gestopt ben... Heb nog tegen hem verteld dat ik op mijn 30ste geen plant wil worden en dat de bijwerkingen teveel waren voor mij, maar dan krijg ik als antwoord dat ik moest wachten tot de medicatie volledig zou "gesetteld" zijn...

Echt, wat was die met mij van plan? Volsteken met anti-depressiva en uiteindelijk wegsteken om te vergeten? Fuck him en zijn plannen... Ik voelde me rotslecht met medicatie en ik voel me nu rotslecht zonder medicatie, maar moet hij het juist niet toejuichen dat ik probeer te vechten?

Zolpidem heb ik dus ook niet gekregen, ik ben geen drinker, maar zit elke avond aan de alcohol om mijn gedachten te kalmeren/uit te schakelen... "Nee, ik ga geen Zolpidem meer voorschrijven, want als je beslist om met de anti-depressiva te stoppen vind ik dat we consequent moeten zijn en de lijn doortrekken naar alle medicatie..."

Dus als ik straks hoofdpijn heb mag ik geen Dafalgan nemen, want ik heb beslist dat ik geen anti-depressiva meer wil slikken, dus mag ineens niets meer van medicatie? Elke avond aan de fles is beter dan? Ik twijfel echt aan zijn "goede" bedoelingen...

Draagt niet veel bij tot aan de thread, maar ff van me afschrijven doet toch weer deugd...