Archief - Welke "mentale stoornis" heb jij

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Welke "mentale stoornis" heb jij


  • Totaal aantal stemmers
    506
  • Opiniepeiling gesloten.

Amaryliss

Legacy Member
Hmm... Ik ga sowieso de rest van m'n leven een hele resem medicatie moeten nemen, maar om eerlijk te zijn zit ik er echt niet mee... Beter dat dan nog slechter functioneren :-)

glashelder

Legacy Member
Amaryliss zei:
Hmm... Ik ga sowieso de rest van m'n leven een hele resem medicatie moeten nemen, maar om eerlijk te zijn zit ik er echt niet mee... Beter dat dan nog slechter functioneren :-)
Ja, dit. Ik heb mij er maar bij neergelegd dat ik levenslang antidepressiva zal moeten nemen. Op mijn 16de begonnen. Ben nu 28, al drie keer een tijd gestopt en telkens na een paar jaar begint het weer. Heb geen goesting om te blijven proberen, afbouwen, na een tijdje merken dat het toch niet gaat en dan weer die miserie met starten en juiste dosis zoeken. Whatever, dan maar 'gemakkelijk' pillen slikken in de ogen van sommige. Beter dat dan mijn leven nog tien keer verkloten zodat ik fier kan zijn dat ik het toch maar weer geprobeerd heb. Heb geen goesting om mij te blijven verbranden aan depressieve episodes. Jammer, dan maar 'gemakkelijk'.

Xhizor

Legacy Member
Amaryliss zei:
Hmm... Ik ga sowieso de rest van m'n leven een hele resem medicatie moeten nemen, maar om eerlijk te zijn zit ik er echt niet mee... Beter dat dan nog slechter functioneren :-)

Die medicijnen brengen risico's met zich mee voor je gezondheid, daarmee dat ik er liever zonder zou kunnen. Zeg niet dat ik er zonder kan dat is toch al iets dat ik besef :)

Xhizor

Legacy Member
Walking_Dead zei:
Toch vreemd dat de mensen die hier zitten en AD's of medicijnen nemen toch normaler overkomen dan de freak die jij bent in het "ik heb een lief-gedeelte".

Toen ik in crisis opvang zat verschoot ik eigenlijk hoeveel mensen er daar nog normaal over kwamen. Zaten daar mensen tussen met schizofrenie die nog normaal konden praten ( geen rare opvattingen, gewoon een logisch gesprek). Best wel akelig dat je zo geestelijk ziek kan zijn en toch nog zo normaal kan overkomen

Nu je hebt daar natuurlijk ook graduaties in, bij velen merkten je het echt dat ze zwaar ziek waren

Mathelas

Legacy Member
Xhizor zei:
Onlangs bij men dokter geweest zei dat ik levenslang antipsychotica ga moeten slikken, omdat ik toch enorm veel risico heb op terugval wegens dat ik mijzelf enorm sociaal isoleer (autisme,schizoide spectrum stoornis ), en extra gevoelig ben voor prikkels.

Nu om eerlijk te zijn ik voel wel dat ik die medicijnen nodig heb, maar ergens zou ik er graag zonder kunnen. Het voornaamste is dat ze op me werk zeer begripvol zijn, ook geen problemen met het ziekenfonds.

Voel je dat niet aankomen als je richting de gevarenzone gaat en dus die kans op herval? Ik weet van mezelf wanneer ik moet beginnen oppassen en in dat geval vermijd ik die prikkels waar ik gevoelig voor ben.
Zelf neem ik geen antipsychotica meer en ben me wel bewust van het risico. Ik hield niet van de bijwerkingen plus kreeg ik teveel het gevoel dat ik werd onderdrukt in mijn emoties en persoonlijkheid, maar volgens de psychiater is dat een excuus dat ik zelf heb verzonnen om het niet nemen van de medicatie te kunnen rechtvaardigen tegenover mezelf.

Bij mij weten ze niets op het werk. Veel van mijn vrienden weten ook niets buiten dat ik een poosje in het 'ziekenhuis' heb gezeten en zelf mijn familie is niet zo op de hoogte buiten van hetgeen ik ze heb verteld. Ik weet dat dat verkeerd is, maar ik voel me er gewoon niet goed bij om mezelf zo open te stellen. Zo doorbreek je uiteraard geen taboes, want naar mijn gevoel is het nog steeds een taboe om mentaal ziek te zijn.

Jack The Ripper

Legacy Member
Ze geven antipsychotica ook nog bij andere stoornissen dan schizofrenie (oa. bipolaire stoornis, angsten, ...). Niet iedereen die antipsychotica neemt is schizofreen.

Xhizor

Legacy Member
Mathelas zei:
Voel je dat niet aankomen als je richting de gevarenzone gaat en dus die kans op herval? Ik weet van mezelf wanneer ik moet beginnen oppassen en in dat geval vermijd ik die prikkels waar ik gevoelig voor ben.
Zelf neem ik geen antipsychotica meer en ben me wel bewust van het risico. Ik hield niet van de bijwerkingen plus kreeg ik teveel het gevoel dat ik werd onderdrukt in mijn emoties en persoonlijkheid, maar volgens de psychiater is dat een excuus dat ik zelf heb verzonnen om het niet nemen van de medicatie te kunnen rechtvaardigen tegenover mezelf.

Bij mij weten ze niets op het werk. Veel van mijn vrienden weten ook niets buiten dat ik een poosje in het 'ziekenhuis' heb gezeten en zelf mijn familie is niet zo op de hoogte buiten van hetgeen ik ze heb verteld. Ik weet dat dat verkeerd is, maar ik voel me er gewoon niet goed bij om mezelf zo open te stellen. Zo doorbreek je uiteraard geen taboes, want naar mijn gevoel is het nog steeds een taboe om mentaal ziek te zijn.

Eerste keer dat ik anti psychotica nam was dit van het merk risperdal, had ver alle bijwerkingen. Zat enorm diep dus ik besef maar al te goed waarom velen willen stoppen met die medicijnen als ze last hebben van bijwerkingen

Nu zit ik ver al 3 jaar aan invega, het gaat goed daarmee. Stoppen ga ik niet doen , ik krijg al enorme stress als ik ergens alleen moet gaan naar de stad of iets moet betalen aan de kassa (autisme). Zijn nog tal van voorbeelden die ik kan geven, men psychiater zegt dat de meesten hervallen. Als ik op internet zoek geven de statistieken haar ook gelijk, wat wel zo is dat je na een aantal jaar over kan stappen na een lagere dosis. Als dat voor een lange periode goed gaat kan je beginnen denken aan eens te proberen er zonder.

Denk niet dat ik het zou voelen aankomen, ben namelijk nog niet eens voor de volle 100 % overtuigd dat ik een psychose heb gehad. Dat is het smerige aan zo'n ziektes je merkt het soms niet eens dat er iets scheelt. Het is meestal je familie zelf die moet ingrijpen

Xhizor

Legacy Member
Walking_Dead zei:
door wat werd je psychose gethriggerd?
drugs? wat ervaarde je dan, aangezien je niet 100 % overtuigd bent dat het dat was.

Enorme stress, extreem slaap tekort maar dan kan al te wijten zijn aan de psychose zelf, omdat één van de symptomen namelijk teveel slapen is of juist te weinig. Zeker geen drugs :)

Volgens mij zat ik in de begin fase van een psychose, was extreem achterdochtig tenopzichte van men vader. Had enorme last met men concentratie was met momenten soms helemaal weg van de wereld. Misschien was ik toen aan het hallucineren. Men zus zei dat ik aan haar deur stond en de hele tijd stond te lachen, tja als je zoiets verneemt weet je dat er iets ernstigs aan de hand is :p

Sommige mensen melden zich zelf aan met een psychose, sommige beseffen het niet eens dat ze aan het hallucineren zijn. Het is daarom dat je best wel je behandeling volgt en zeker niet zomaar stopt met je medicijnen.

Erikvt

Legacy Member
Xhizor zei:
Sommige mensen melden zich zelf aan met een psychose, sommige beseffen het niet eens dat ze aan het hallucineren zijn. Het is daarom dat je best wel je behandeling volgt en zeker niet zomaar stopt met je medicijnen.
Ik wist niet dat mensen met een psychose daar nog tot in staat waren? Betekent een psychose niet dat je volledig weg bent van de realiteit?

glashelder

Legacy Member
Erikvt zei:
Ik wist niet dat mensen met een psychose daar nog tot in staat waren? Betekent een psychose niet dat je volledig weg bent van de realiteit?
Je hebt daar natuurlijk gradaties in hé. Als je het zelf laat gaan en niemand grijpt in, dan krijg je van die trieste gevallen die op straat rondzwerven en op vogels staan te roepen. Terwijl iemand in een beginstadium best wel kan doorhebben dat hij moeite krijgt om grip te houden op de realiteit. Je ziet dan bijvoorbeeld een schaduw, je eerste reflex is "ze achtervolgen mij!" terwijl een tweede rationele gedachte is "ma nee, da's de schaduw van die lamp". Maar dan weet je ook wel wat je eerste reflex was en als dat vaker voorkomt weet je ook dat er iets scheelt.

Ik bedoel, een psychose heeft geen aan- of uitknopje. De voortekenen kunnen al maanden op voorhand beginnen. Zeker mensen die er vaker mee te maken krijgen, kunnen dat goed opvangen en herkennen.

Xhizor

Legacy Member
Erikvt zei:
Ik wist niet dat mensen met een psychose daar nog tot in staat waren? Betekent een psychose niet dat je volledig weg bent van de realiteit?

Nee hoor definitie is nog steeds dat iemand met zo'n stoornis gedeeltelijk het gevoel kwijt is met de realiteit, je hoeft zelf eens niet te hallucineren om aan een psychose te lijden. Nu ik praat wel over de begin fase, hoe langer je wacht met je opname hoe erger het wordt

Jack The Ripper

Legacy Member
Van ernstig slaaptekort alleen al kan je allerlei psychische problemen krijgen waaronder hallucinaties. Ik merk ook dat ik opgejaagder ben en meer concentratieproblemen heb wanneer ik verschillende nachten slecht slaap.
Sporten helpt ook goed om een "vol" hoofd weer leeg te maken.

WarBlade

Legacy Member
Psychoses kunnen ineens opkomen, achteraf heb ik nog weinig weet van wat ik gedaan of gezegd heb... Word ik hierover aangesproken, dan kan ik me er flarden van herinneren en voel ik me dikwijls schuldig over bepaalde zaken die ik gedaan heb of dingen die ik gezegd heb...

Probleem is dat dit steeds vaker voorkomt en mijn realiteitszin meer en meer lijkt te vervagen... Bij mij hangt het niet echt van een slaaptekort af denk ik, ik slaap nogal diep en veel...

WarBlade

Legacy Member
Walking_Dead zei:
van waar komt het dan?
gedachte op zich is toch gruwelijk dat je weet dat het erger en erger wordt en je er niets aan kan doen?
Ik zou met een continue schrik lopen dat het terug zou komen.
En zelfbeklag waarom net ik dat heb en anderen zo gelukkig lijken rond te lopen.

Vanwaar het komt weet ik niet... Kan getriggerd worden door bepaalde zaken denk ik, ik kan ermee opstaan, ... En die gedachte is inderdaad zeer bezwarend, vooral de laatste tijd, al wordt ik nu wel goed opgevolgd heb ik het gevoel...

Ik heb het niet onder controle, maar kan wel ongeveer zeggen wanneer ik me weer enkele dagen slecht ga voelen bijvoorbeeld... Na een manie (om de zoveel dagen) volgt gegarandeerd een zware "aftermath"... :(

Xhizor

Legacy Member
Walking_Dead zei:
toch beangstigend dat dat zo maar "opeens" kan opkomen.
Ik dacht altijd dat drugs een grote boosdoener was.
Bij xhizor nu bijv. als dat eenmalig was en je had al lange tijd niet meer geslapen, dan ga je sowieso wel raar beginnen doen.
Ma voor die ene keer dan direct zo lang aan de medicatie.
Is er dan geen daadwerkelijk fysiek bewijs nodig die kan aantonen dat het dat was.

Vraag me dan ook af of dat effectief fysisch kan aangetoond worden.

neem nu mij. Ik ben hele dagen moe, amper energie, ik heb dan zoals hierboven geschreven dan volgens mij van die dwanggedachten. Maar heb zo ook soms momenten dat ik me raar voel in mijn hoofd en zo het gevoel heb dat ik vreemd door men ogen sta te staren. En een gevoel van chaos in mijn hoofd.

Voor het zelfde geld is dat dan ook een psychose?
want normaal is het in mijn hoofd niet.
Ik ben dan ook vaak bezig met te ontleden wat het precies was.
Maar mss dat ik mezelf dat dan onbewust aandoe.

Dat zei ik ook tegen de psychiater als ik zou zeggen hoeveel dagen ik amper een uur heb geslapen na mekaar, zou iedereen me hier niet geloven. Maar dat is het net, als je zoveel dagen amper slaapt na mekaar wijst dit op een ernstige stoornis in de hersenen. Ik praat hier niet over 2 a 3 dagen, maar over een periode van 2 weken tijd

Als ge zo lang slecht slaapt kan iedereen wel een psychose krijgen, maar welk normaal mens gaat nu 2 weken na mekaar slecht gaan slapen ?

Wat ook nog zo vreemd was, dat in de nacht voor men opname heel men bed nat was van zodanig te zweten. Was echt abnormaal nat, weet nog altijd niet wat de oorzaak daar van zou zijn.

Jack The Ripper

Legacy Member
Was je dan overdreven energetisch en opgewekt toevallig? Lijkt sterk op een manie (bipolaire stoornis) wat je hier beschrijft. Mijn pa heeft dat voorgehad een jaar terug en kon dan ook verschillende nachten achter elkaar slecht slapen. Hij liep dan 's nachts wakker en sliep met moeite 3 uur per nacht, soms niet.
Hij wist nog wat hij deed maar hij was wel opvliegend als je met hem begon te discussiëren. Vanalles tegelijk willen doen en dan van de hak op de tak springen.

Xhizor

Legacy Member
Jack The Ripper zei:
Was je dan overdreven energetisch en opgewekt toevallig? Lijkt sterk op een manie (bipolaire stoornis) wat je hier beschrijft. Mijn pa heeft dat voorgehad een jaar terug en kon dan ook verschillende nachten achter elkaar slecht slapen. Hij liep dan 's nachts wakker en sliep met moeite 3 uur per nacht, soms niet.
Hij wist nog wat hij deed maar hij was wel opvliegend als je met hem begon te discussiëren. Vanalles tegelijk willen doen en dan van de hak op de tak springen.

Ik was niet echt manisch was zelf zeer terug getrokken, bij een manie ben je net extreem uitgelaten en zou je zelfs met een wildvreemde gaan praten.

Nu niet dat het zoveel uitmaakt de huidige medicijnen die ik slik zijn toch tegen pyschoses en een bipolaire stoornis. Toen ik naar de huisarts ging schreef die eerst anti depressieva voor, 20 seconden later kreeg ik plots een woedeaanval en was ik aan het praten alsof ik één of andere hollander was. Smeet ook men schoenen gewoon in het rond, denk niet zoiets valt onder de symptomen van een manie. Plots praten met een andere stemtoon en erg kwaad zijn op een persoon die je niets heeft misdaan is teken ven pyschotische stoornis.

Voornaamste is dat ik me nu goed voel, denk niet dat specialisten zich gaan vergissen bij zo'n diagnose als psychose en een bipolaire stoornis.

Xhizor

Legacy Member
Walking_Dead zei:
hoe leer je dat aanvaarden?

Ik zou me gek voelen en direct denken aan van die films met dwangbuizen en altijd afvragen waarom die hollywoodhunks altijd maar van niets last hebben en alle vrouwen en dat jij daar dan thuis alleen gek zit te wezen.

Euhm ik ben niet gek, ik was hoogstens 2 dagen de weg kwijt. Een psychose kan je niet gaan vergelijken met een ernstige vorm van schizofrenie. En heb ook maar 1 keer een psychose gehad je zou nog verschieten hoeveel mensen er zoiets meemaken

Is gewoon een feit dat er nog een groot taboe rond bestaat, zoals je zelf aanhaalt met dwangbuizen enzo :p

Xhizor

Legacy Member
Walking_Dead zei:
ook gewoon het feit dat je blijvend medicatie moet nemen, omdat je anders "gek" zou worden.
maar je hebt gelijk. Het is nog steeds een taboe. Terwijl de hersenen ook gewoon een orgaan is als de rest.

Die medicatie is een voorzorgsmaatregel dat ze bij iedereen doen die een psychose heeft gehad. De meeste die er zonder zijn hebben zelf gestopt of zijn al voor meerdere jaren stabiel.

Xhizor

Legacy Member
Walking_Dead zei:
als je stopt zit je dan wel altijd met de schrik dat het terugkomt.

Ik heb het al één keer meegemaakt grote schrik heb ik niet, er zijn veel ergere dingen dan zoiets. Wat moeten die mensen wel niet zeggen die plots blind worden. Of terminaal zieke mensen zo'n mensen hebben pas het recht om schrik te hebben :)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan