Ik heb vorig jaar in het UPC Kortenberg testen gedaan op de afdeling psychodiagnostiek met +- 2500 vragen, een IQ test, enkele doe-testen en een interview. Dat heeft in totaal 4 dagen geduurd, zéér vermoeiend en zelfreflecterend.
Op de duur heb je wel het gevoel dat ze (en jezelf) over-analyseren, want na verloop van tijd zie je dezelfde vragen terugkomen maar op een iets andere manier gesteld (soms maar 1 woord verschil). Dit doen ze om te zien of je consequent bent en hen geen blaasjes wijsmaakt, alsook een manier om te zien hoe je nuances opvangt.
Ik was 2.5 maand opgenomen voor chronische depressie in de afdeling Lodewijk, dat is de afdeling algemene psychologie waar ze je observeren en testen om een diagnose te kunnen vormen. Tijdens de dag krijg je een strak dagschema met tal van therapieën (ergo, beeldende, sport, muziek, seminaries...enz sommige verplicht, andere optioneel). Na je testen kijken ze na of je verdere hulp nodig hebt om eventueel naar een andere afdeling verplaatst te worden met meer gerichte therapie.
Dat was bij mij niet het geval, ik heb geen psychose, verslaving of wat dan ook. Ik had gewoon rust nodig in mijn hoofd, ik moest alerter zijn op de signalen van mijn "monster" , je gevoel toetsen aan de huidige situatie, niet vechten, je monster in de ogen durven kijken en gepast reageren. Ik heb ook mindfullness gevolgd, waarvan sommige dingen wel nuttig waren zoals de ademhalingssessies die echt wel helpen bij mij.
de diagnose was 8 blz lang (die ik u ga besparen
) en de eindconclusie was:
Persoonlijkheidsstoornis NAO met narcistische en borderline trekken. Die NAO betekent "niet anders omschreven". Dat betekent dat mijn stoornis niet voldoet aan één van de specifieke stoornissen maar wel kenmerken bevat.
Ik verschoot wel van dat narcisme, ik moet tijdens een interview gezegd hebben dat het mij geen reet kan schelen wat anderen over mij denken/zeggen, tenzij dat mensen zijn die mij dierbaar zijn. Lijkt mij normaal, maar blijkbaar is dat niet. Mijn cynisme zal er ook wel iets mee te maken hebben.
nuja.. see me care
na te denken aan het leven dat je niet gehad hebt, omdat je je toch nooit echt goed gevoeld hebt in je vel.
