Archief - Zijn jullie bang van dood te gaan?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
KO
Legacy Member
bestendigheid zei:
Op het moment dat ik een tientonner aan hoge snelheid naar mijn auto zie schuiven zal ik inderdaad aan het stuur draaien.
Zo van die momenten kan je niet ontsnappen aan een vecht-of-vluchtreactie, dat is immers sterker dan je bewustzijn.
Echter, van "misschien word ik morgen niet wakker" heb ik geen schrik. Ik heb geen vrouw, geen kinderen en niemand die van me afhankelijk is.
Ook moet ik niet pretenderen dat ik op het werk onvervangbaar ben. Ik leef dus voor mezelf. Ooit zal de dag wel komen dat ik moet besluiten dat dat de moeite niet meer is.
Tot op heden vind ik altijd wel een nieuwe reden om te leven, misschien zal dit later niet meer zo zijn. Ben ik daar bang voor? Neen.
Tl;dr: Helemaal niet bang van de dood. bestendigheids pretentieuze aanname ten spijt.
KO
Legacy Member
Freya zei:
Ja natuurlijk wel. Maar dat is ergens vervelend, want allereerst kies je er al niet voor om te leven.
Van het moment dat je geboren bent ben je bijvoorbeeld je ouders al iets verschuldigd, terwijl je daar zelf nooit voor gekozen hebt.
Vrienden zijn een andere zaak. Ik neem aan dat ze er wel overheen zouden raken. Ik hoop vooral dat ik niet te belangrijk ben, maar dat is moeilijk in te schatten natuurlijk.
Het is trouwens ook niet de bedoeling om de zwartgallige/depressieveling uit te hangen
Het is niet dat ik met depressie worstel of zo.Leven is leuk, maar aan leuke dingen komt altijd wel een einde. Ik zie dat gewoon niet meteen als iets negatiefs.
bestendigheid
Legacy Member
KO zei:
Het is noch negatief, noch positief.
Maar doodgaan is naast geboren worden het belangrijkste wat er kan gebeuren in je leven.
Iedereen is daar bang van.
Niet alleen van de pijn die eraan voorafgaat; ook van het concept zelf.
Ik ken niemand die niet bang is van het onbekende van doodgaan.
Ik probeer dagelijks te mediteren over het doodgaan (soort van voorbereiding) , en ik ben nog altijd even bang als 5 jaar geleden, 15 jaar geleden, etc.
Ik geloof niemand die zo'n dwaas iets zegt.
Het is een hype om dat te zeggen, maar aangezien de daden die je elke dag stelt (in functie van overleven) recht tegenover de dood staan, dan is het simpele logica die dicteert dat de dood het meest gevreesde is in ieders leven.
(en ik weet dat je zal blijven ontkennen dat je bang bent. ~ terecht trouwens)
KO
Legacy Member
Daar is waar we verschillen in visie denk ik.Freya zei:
Ik ben bang van pijn, aftakelen en inboeten van levenskwaliteit. Niet van ophouden met bestaan.bestendigheid zei:
Ik heb die dingen losgekoppeld in mijn uiteenzetting over dood gaan.
Ik heb de vraag enkel beschouwd als "ophouden met bestaan".
bestendigheid
Legacy Member
Schaevertje zei:Al een geluk dat je het zelf beseft
Ik ben de meest saaie mens die er is; ik probeer nooit moppen te vertellen, probeer nooit te liegen, probeer altijd genoeg te denken vooraleer ik iets zeg...
Jij die mij een zeveraar noemt; dat is eigenlijk een compliment voor mij.
(aangenamer dan: "waarom denk je altijd zoveel na?" (
Tuninboy
Legacy Member
Hier ook niet bang om te sterven. Ooit ga je toch dood, waarom bang zijn om iets wat toch ooit gaat gebeuren ?
Zoals KO het zegt, je kiest niet om geboren te worden. En als je soms ziet hoe er hier geleefd wordt, dan bedenk ik me de vraag of we wel goed bezig zijn. Heel het egocentrisch gedoe hangt sterk men kloten uit, aangezien ik graag een sterke connectie heb met iemand die ik graag heb. En ik begrijp KO he. Hij leeft voor zichzelf, en als hij bvb er een einde aan maakt (hypotetisch), dan is dat zijn wil. En de rest heeft daar geen kloten mee te maken. Maar tis dat dan mensen pas beginnen denk van, waarom heeft hij dat gedaan ? Maar die tijd is dan normaal voorbij(of hij moest het overleven offcourse). We moeten wat meer met mensen terug beginnen praten ipv elkaar te liken op fb en heel het smartphone gebeuren(en ik ben er ook iemand van, en besef het maar al te goed). Want de muur tussen alle mensen wordt breder en breder dmv dat ze 'hunzelf' kunnen zijn in een virtuele wereld. Waar het makkelijk is jezelf achter te beschermen.
Maar das een andere discussie.
Like i said, de dood schrikt me niet af, ik heb er al zoveel over nagedacht dat het punt gewoon was dat we toch ooit moeten gaan. Is dat morgen, dan is dat morgen. Aftakelend of plots maakt me zelfs niet uit denk ik. Wat ik met men dood zou willen aanzetten is gewoon dat mensen eens over hunzelf gaan nadenken. En ik weet dat ikzelf niet de beste mens ben, maar ik kan zeggen dat ik men leven leef vanuit men eigen visie, mensen zijn er om een connectie mee te hebben. en de mensen waarmee je een ubergoede connectie hebt, zijn de mensen waar ge alles voor moet doen.
Zoals KO het zegt, je kiest niet om geboren te worden. En als je soms ziet hoe er hier geleefd wordt, dan bedenk ik me de vraag of we wel goed bezig zijn. Heel het egocentrisch gedoe hangt sterk men kloten uit, aangezien ik graag een sterke connectie heb met iemand die ik graag heb. En ik begrijp KO he. Hij leeft voor zichzelf, en als hij bvb er een einde aan maakt (hypotetisch), dan is dat zijn wil. En de rest heeft daar geen kloten mee te maken. Maar tis dat dan mensen pas beginnen denk van, waarom heeft hij dat gedaan ? Maar die tijd is dan normaal voorbij(of hij moest het overleven offcourse). We moeten wat meer met mensen terug beginnen praten ipv elkaar te liken op fb en heel het smartphone gebeuren(en ik ben er ook iemand van, en besef het maar al te goed). Want de muur tussen alle mensen wordt breder en breder dmv dat ze 'hunzelf' kunnen zijn in een virtuele wereld. Waar het makkelijk is jezelf achter te beschermen.
Maar das een andere discussie.
Like i said, de dood schrikt me niet af, ik heb er al zoveel over nagedacht dat het punt gewoon was dat we toch ooit moeten gaan. Is dat morgen, dan is dat morgen. Aftakelend of plots maakt me zelfs niet uit denk ik. Wat ik met men dood zou willen aanzetten is gewoon dat mensen eens over hunzelf gaan nadenken. En ik weet dat ikzelf niet de beste mens ben, maar ik kan zeggen dat ik men leven leef vanuit men eigen visie, mensen zijn er om een connectie mee te hebben. en de mensen waarmee je een ubergoede connectie hebt, zijn de mensen waar ge alles voor moet doen.
Freya
Legacy Member
Allez, dus als de dokter morgen zegt dat je nog 2 weken te leven hebt, dan denk je: "oke"?
En als er iemand met een geweer voor je neus staat, dan ga je zeggen: doe maar?
En als je een harstilstand krijgt zal je geen moeite doen om aan hulp te geraken?
En als je huis in brand schiet... En als er een camion op je afrijdt... Enzovoort...
Iedereen vecht toch voor zijn leven, behalve als je depressief bent of ergens heel zwaar onder lijdt.
En als er iemand met een geweer voor je neus staat, dan ga je zeggen: doe maar?
En als je een harstilstand krijgt zal je geen moeite doen om aan hulp te geraken?
En als je huis in brand schiet... En als er een camion op je afrijdt... Enzovoort...
Iedereen vecht toch voor zijn leven, behalve als je depressief bent of ergens heel zwaar onder lijdt.
Freya
Legacy Member
De letterlijke definitie van angst is het gevoel dat je krijgt wanneer je een gevaar of dreiging wil ontwijken. Dus ja, als je de dood wil ontwijken door je leven zo lang mogelijk te proberen rekken, dan ben je bang om te sterven. Daarmee bedoel ik niet dat je hele dagen zit te bibberen bij de gedachte van dood alleen al. Maar wel dat je in paniek zal schieten als je met de dood geconfronteerd wordt.
Tuninboy
Legacy Member
Freya zei:
Als een dokter zegt, ge hebt nog maar 2 weken te leven. Dan is dat zo ja. Ik ga niet vechten voor iets wat doodnormaal is in een leven. Ge doet precies of terminaal zijn abnormaal is. Deal with it.
Alsof ik controle heb over iemand die met een geweer voor men neus staat ? En ik zou gerust schiet maar durven zeggen. Als hij me echt wil neerschieten zal hij het toch doen. Of zou ik mezelf opofferen voor anderen. Waarom zou je egoistisch zijn en maar aan jezelf denken? Wat is er mis met dingen doen voor iemand anders ? Het zou mezelf een beter gevoel geven moest ik diegene zijn dan dat ze die andere zouden afmaken. Mja, das mijn visie.
Als ik een hartstilstand krijgt zal het aan omgevingsfactoren liggen of ik nog leef of niet. Hartmassage met mezelf.
Als men huis in brand schiet, en ik geraak er niet meer uit, dan moet je de realiteit onder ogen zien, net zoals een camion op me in zou rijden. Alles heeft met je omgevingsfactoren te maken. Waarom proberen te vechten voor het leven ? Om er mss nog slechter uit te komen dmv te vechten, dan wat het waard is ?
Wat is je leven dan allemaal waard ?
En iedereen zal in paniek schieten als ze met de dood bedreigdt worden. Zo werken uw hersenen nu eenmaal. Maar ik zou ermee kunnen leven als ik dat was. Thats the point. De realiteit is, we gaan dood. Wie, waar, wanneer ? Wie zal het zeggen.
negen
Legacy Member
@ Tuninboy:
Als iemand je zegt dat je gaat sterven binnen 2 weken komt er sowieso een moment, al is het maar een fractie van een seconde, van angst. Het onbekende, niet weten wat er nog gaat komen. Dat je op een bepaald moment alles accepteert wil ik gerust geloven, maar geen angst? Lijkt mij uitzonderlijk.
De rest van je antwoord vind ik zever. Als er iemand met een geweer voor je neus staat, of je niet kan ontsnappen uit een brandend huis, dan sla je in paniek, punt uit. De pijn die je hebt of gaat hebben zorgt sowieso voor angst. Durf je beweren dat als je aan het opbranden bent, sowieso weet dat je doodgaat en in immense pijn verkeert, dat je zegt 'Oké, het moest er toch ooit eens van komen'. Nee, dan roep je schreeuw je en verkeer je in de grootste schrik van u leven.
Waar ik wel in kan komen is, dat als je er 200% van overtuigd bent dat sterven een betere optie is dan leven, dat die angst er niet is. Want dan is de angst voor het leven groter dan e angst voor de dood. Al durf ik nog beweren dat zo'n mensen in de laatste microseconde voor hun dood eerder een angstgevoel hebben dan een innerlijke rust.
Ik ben dus bang VAN de dood, of OM dood te gaan. Dit is geen constante angst, maar als ik bijna in een accident terechtkom heb ik toch schrik.
Als iemand je zegt dat je gaat sterven binnen 2 weken komt er sowieso een moment, al is het maar een fractie van een seconde, van angst. Het onbekende, niet weten wat er nog gaat komen. Dat je op een bepaald moment alles accepteert wil ik gerust geloven, maar geen angst? Lijkt mij uitzonderlijk.
De rest van je antwoord vind ik zever. Als er iemand met een geweer voor je neus staat, of je niet kan ontsnappen uit een brandend huis, dan sla je in paniek, punt uit. De pijn die je hebt of gaat hebben zorgt sowieso voor angst. Durf je beweren dat als je aan het opbranden bent, sowieso weet dat je doodgaat en in immense pijn verkeert, dat je zegt 'Oké, het moest er toch ooit eens van komen'. Nee, dan roep je schreeuw je en verkeer je in de grootste schrik van u leven.
Waar ik wel in kan komen is, dat als je er 200% van overtuigd bent dat sterven een betere optie is dan leven, dat die angst er niet is. Want dan is de angst voor het leven groter dan e angst voor de dood. Al durf ik nog beweren dat zo'n mensen in de laatste microseconde voor hun dood eerder een angstgevoel hebben dan een innerlijke rust.
Ik ben dus bang VAN de dood, of OM dood te gaan. Dit is geen constante angst, maar als ik bijna in een accident terechtkom heb ik toch schrik.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.