Tuninboy zei:
Maarja het ging over de dood.
In het hindoe-geloof is het enorm belangrijk hoe je je laatste uren/dagen voor de dood doorbrengt, om de overgang van leven naar dood zo gunstig mogelijk te laten verlopen.
Ook de boeddhisten hebben een begeleiding naar de dood toe;
christenen hebben palliatieve zorgen;
atheïsten hebben dit forum.
Iedereen zet trouwens altijd de focus op het lichamelijke; maar volgens mij is het mentale veruit het interessantste avontuur als je doodgaat.
Opeens is er geen keuze meer; en moet je ego alle banden loslaten. Misschien kun je het vergelijken met een droom (eerder een nachtmerrie, maar dat is voor interpretatie vatbaar), waarin je doorheen allerlei situaties, gesprekken en emoties gaat, om uiteindelijk te verdwijnen in het niets.
Hoe meer je tegen de droom vecht, hoe onaangenamer het wordt.
Bij logische uitbreiding kun je dat uitbreiden naar het leven, hoe meer je je verzet tegen de realiteit hoe ze zich voorstelt aan je, hoe ongelukkiger je zal worden. Eigenlijk is dood willen gaan nooit een wens om effectief dood te zijn; eerder om een pijnlijk leven te ontwijken.
Maar volgens mij is dood altijd erger dan het leven, zonder uitzondering. Zelfmoord overwegen vanwege een pijnlijk leven, is de ergst mogelijke oplossing voor een erg probleem. Evenals mensen die zeggen dat een kort doodsproces beter is dan een lange lijdensweg, daar ben ik niet mee akkoord. Hoe meer tijd je de dood anticipeert, hoe beter IMO. (omwille van die mentale reis naar het onbekende)
Jammer genoeg is dit laatste besef (dat het altijd beter is om te leven dan om dood te gaan) niet iets wat je makkelijk kunt overtuigen aan iemand die echt veel pijn heeft. Alleen is het belangrijk om het toch te doen: Als je de analogie zou maken dat het leven een grote bokswedstrijd is; wil je dan een coach die aan de kant staat die roept: "Niet opgeven! Vecht, verdomme, vecht!" , of : "Geef op, dit is het allemaal niet waard! Het maakt niks uit!" ?
Het grootste slachtoffer van iemand die veel pijn lijdt, is enthousiasme, joie-de-vivre. Dan is het belangrijk dat vrienden en familie je daar wat bij helpen.
Of zelfs iemand op een forum die je niet kent:
Aan alle mensen die veel pijn hebben: Niet opgeven, blijven vechten! (en ik meen dit
)
Wat zou het leven zijn zonder de dood ? Boring as fuck.
