Tuninboy zei:
Ja maar dat bedoel ik dus. Als je huis in brand schiet, of er schiet een camion op je af, dan ga je toch moeite doen om uit die situatie te geraken? Omdat je niet dood wil. Je zegt het zelf, iedereen zal in paniek schieten als ze met de dood bedreigd worden omdat onze hersenen zo werken. En dat gevoel heet angst.Tuninboy zei:Als een dokter zegt, ge hebt nog maar 2 weken te leven. Dan is dat zo ja. Ik ga niet vechten voor iets wat doodnormaal is in een leven. Ge doet precies of terminaal zijn abnormaal is. Deal with it.
Alsof ik controle heb over iemand die met een geweer voor men neus staat ? En ik zou gerust schiet maar durven zeggen. Als hij me echt wil neerschieten zal hij het toch doen. Of zou ik mezelf opofferen voor anderen. Waarom zou je egoistisch zijn en maar aan jezelf denken? Wat is er mis met dingen doen voor iemand anders ? Het zou mezelf een beter gevoel geven moest ik diegene zijn dan dat ze die andere zouden afmaken. Mja, das mijn visie.
Als ik een hartstilstand krijgt zal het aan omgevingsfactoren liggen of ik nog leef of niet. Hartmassage met mezelf.
Als men huis in brand schiet, en ik geraak er niet meer uit, dan moet je de realiteit onder ogen zien, net zoals een camion op me in zou rijden. Alles heeft met je omgevingsfactoren te maken. Waarom proberen te vechten voor het leven ? Om er mss nog slechter uit te komen dmv te vechten, dan wat het waard is ?
Wat is je leven dan allemaal waard ?
En iedereen zal in paniek schieten als ze met de dood bedreigdt worden. Zo werken uw hersenen nu eenmaal. Maar ik zou ermee kunnen leven als ik dat was. Thats the point. De realiteit is, we gaan dood. Wie, waar, wanneer ? Wie zal het zeggen.
negen zei:
Freya zei:
mp4m3 zei:
SinDweller zei:
Tuninboy zei:Het maakt ook niet uit hoe lang je leven duurt. Wat is 80 jaar op een geschiedenis van miljoenen jaren ? Niks. Blij om dit meegemaakt te hebben. Meer is het voor mij niet. En misschien dat ik er binnen 20 jaar anders over denk he, als ik er nog ben. Maar tis precies of ik blij moet zijn dat ik de uitverkoren was uit die miljoenen zaadcellen ect.
Maar het leven is ook niet echt een zekerheid. Het enige waar je zeker van bent is dat je bestaat. De rest heb je niet in de hand.
Of verkeer je gewoon in een constante staat van desinteresse?Freya zei:Akkoord dat je leven niets uitmaakt voor de rest van het universum, maar het maakt toch wel iets uit voor jou, en voor de mensen rondom je. Alles dat je ooit meegemaakt hebt en iedereen die je ooit ontmoet hebt is een deel van je leven. Je komt hier gewoon vertellen dat je het leven niet zo'n big deal vindt, nu ja, is er dan ooit iets waar je wél van onder de indruk bent?
KO zei:Ja natuurlijk wel. Maar dat is ergens vervelend, want allereerst kies je er al niet voor om te leven.
Van het moment dat je geboren bent ben je bijvoorbeeld je ouders al iets verschuldigd, terwijl je daar zelf nooit voor gekozen hebt.
Vrienden zijn een andere zaak. Ik neem aan dat ze er wel overheen zouden raken. Ik hoop vooral dat ik niet te belangrijk ben, maar dat is moeilijk in te schatten natuurlijk.
Het is trouwens ook niet de bedoeling om de zwartgallige/depressieveling uit te hangen
Leven is leuk, maar aan leuke dingen komt altijd wel een einde. Ik zie dat gewoon niet meteen als iets negatiefs.
"-smiley hanteert en 5 serieuze, ingetogen, persoonlijke posts plaatst in Off-topic.Freya zei:
Tuninboy zei:
