M°°nblade zei:
Het is niet veel zwaarder dan pakweg 200 jaar geleden om kinderen op te voeden (kindersterfte cijfer hallo).
We zijn gewoon een mietjescultuur geworden in de zin dat we de lat voor onszelf en anderen veel te hoog leggen om het perfecte gezinsplaatje te vormen zoals je illustreert:
Geen enkel gezin MOET met 2 gaan werken. We leggen onszelf dat graag op omdat we niet willen onderdoen voor anderen. Idem fenomeen helicopterouders etc ...
Uiteindelijk komt er dan zoveel stress bij dat overdreven perfectionisme te kijken dat mensen niet meer voor kinderen durven opteren.
Qua opvoeding is er verdorie veel veranderd.
Vroeger moesten we de korstjes van ons brood eten.
Tegenwoordig hoeven kinderen niet alleen hun korstjes niet meer op te eten, sommigen voelen zich al een slechte ouder als ze de korstjes er op voorhand al niet vanaf gesneden hebben.
En als er 3 dagen na elkaar een boterham met choco gesmeerd wordt is dat voor sommigen een armoede indicator.
Zoiets idd.
Deels ook de schuld van social media uiteraard.
Veel dat moet, maar moet immers niet.
Nu velen vallen in een dip omdat ze zich gefaald voelen als ze zien dat de rest zoveel meer heeft.
Die rest moet ook vaak genoeg kunnen steken naar anderen dat ze meer hebben. Wat de ene extra aanleiding geeft om mee te doen, opdat die zich anders gefaald en beledigd voelt, tot ze vallen.
Van een vriendin psychologe weet ik, dat veel mensen dus bij een psycholoog langsgaan wegens jaloersheid. Blijkbaar toch 1 van de meest voorkomende psychische problemen, ordinaire jaloersheid.
Nog meer verrassend gaat het vaak over ingenieurs, dokters, ....
Mensen die dus reeds veel hebben, maar nog niet content zijn. Gewoon omdat in die wereld een sterke cultuur hangt van: "zie ik heb toch meer".
Je zou u moeten kunnen afsluiten van die prikkels. Maar na een tijd loop je ook weer achter met vanalles dan.
Binnen een bedrijf ben je ook constant onderhevig aan die prikkels.
Nu bon, alles kost ook wel geld tegenwoordig en weinig is nog deftige kwaliteit opdat dingen nog lang genoeg meegaan.
Veel meer adeministatie en pruts in de marge dat energie zuigt.
Zo weet ik van ouders dat ze in whatsapp groepjes zitten met al de ouders van de klas in, en de leerkracht. Een arrogante ouder stopt niet met chatten uiteraard na 18 uur.
Leerkracht stelt haar grenzen = het is een slechte leerkracht.
Smart school dingen, mooi, maar ligt dan weer uit, niemand bereikbaar. Ouders die niet zo pc mindend zijn = pech voor hun, weer naar pc winkel.
Veel lager geschoolden moeten wel degelijk met 2 gaan werken, of ze komen er niet. Velen krijgen nog maar amper een vast contract vast nog.
Vroeger bleef men meer levenslangs op hetzelfde bedrijf plakken, die tijd is ook voorbij. Teveel onzekerheid, teveel verandering.
Een sleur is alles geworden.