Archief - Algemene Nieuws & Achtergronden Thread - Deel 16

[Oldskooler]

Ander vb nu.

Iemand vraagt of ik haar auto naar de garage wil brengen, want zelf kan ze een tijd niet met de auto rijden.

Ik vraag of ze geen familielid heeft om dat te doen voor haar.

Zegt ze dat haar vader waarschijnlijk toch weer geen zin gaat hebben.

Dan denk ik ook wtf. Uw eigen dochter niet willen helpen, en dat ze het dan maar met een kennis moet regelen.

Zo gaat dat.


Later verwacht die ouwe waarschijnlijk wel dat zij steeds staat te springen voor hem.
Daarom dat men kinderen neemt, opdat ze later voor u moeten zorgen en om niet eenzaam te zijn.

[Oldskooler]

https://radio2.be/west-vlaanderen/gezin-van-8-dreigt-dakloos-te-worden


6 jong


pfffttt

Erg voor die kinderen, maar daar stopt het.

[Creeping Death]

@Oldskooler: in mijn ervaring zijn hetgeen jij zegt wel echt de uitzondering hoor. Zo goed als iedereen die ik ken heeft echt wel alles voor hun kinderen over en ziet hen verre van een rem op hun leven.
Voor de rest ben ik totaal ni mee met uw rant over reizen etc

[Sylverscythe]

@Oldskooler: in mijn ervaring zijn hetgeen jij zegt wel echt de uitzondering hoor. Zo goed als iedereen die ik ken heeft echt wel alles voor hun kinderen over en ziet hen verre van een rem op hun leven.
Voor de rest ben ik totaal ni mee met uw rant over reizen etc

Het klinkt vooral alsof hij gewoon een hoop mensen kent die in mijn omgeving worden weggezet als "marginalen". En dat is van alle tijden lijkt me, mensen die niet naar hun kinderen omzien. En dat is ook iets dat zich generatie na generatie verderzet, want om uit zo'n gezin het dan "te maken" is gewoon moeilijk, zelfs in België waar bv. onderwijs goedkoop is.

Het opleidingsniveau (en zo inkomen) van de ouders wordt in veel studies dacht ik toch wel gelinkt aan de schoolprestaties van kinderen.

[sandervdw]

@Oldskooler: in mijn ervaring zijn hetgeen jij zegt wel echt de uitzondering hoor. Zo goed als iedereen die ik ken heeft echt wel alles voor hun kinderen over en ziet hen verre van een rem op hun leven.
Voor de rest ben ik totaal ni mee met uw rant over reizen etc

Ik denk dat je er van zou verschieten. Ik zie dat hier bvb op het werk. Als ze vragen "wat heb je dit weekend gedaan?" kan ik elk weekend zeggen: lui in de zetel gelegen en wat films en series gezien (of gegamed of concert of whatever). Daar krijg ik elke week wel minstens 1 collega die dan zegt "amai, ik wou dat ik dat ook nog kon doen".
Dat is dan natuurlijk niet zo extreem als het voorbeeld van Oldskooler, maar ze zien kinderen dan wel degelijk (gedeeltelijk) als een rem op hun leven.

Idem bij reizen bvb, ja, als wij op reis gaan is dat ver en lang, dan krijg je steevast de commentaar "ja, ge moet dat nu doen zolang er nog geen kinderen zijn" ==> Dus die kinderen zijn een rem op uw leven.

[zarathustra]

Ik denk dat je er van zou verschieten. Ik zie dat hier bvb op het werk. Als ze vragen "wat heb je dit weekend gedaan?" kan ik elk weekend zeggen: lui in de zetel gelegen en wat films en series gezien (of gegamed of concert of whatever). Daar krijg ik elke week wel minstens 1 collega die dan zegt "amai, ik wou dat ik dat ook nog kon doen".
Dat is dan natuurlijk niet zo extreem als het voorbeeld van Oldskooler, maar ze zien kinderen dan wel degelijk (gedeeltelijk) als een rem op hun leven.

Idem bij reizen bvb, ja, als wij op reis gaan is dat ver en lang, dan krijg je steevast de commentaar "ja, ge moet dat nu doen zolang er nog geen kinderen zijn" ==> Dus die kinderen zijn een rem op uw leven.

Lijkt me dat elke keuze die je maakt op een of andere manier een rem is op uw leven op een ander gebied.

Mijn keuze om CW te studeren, naar Noorwegen te verhuizen, middle of nowhere te wonen, kinderen te hebben, etc zijn allemaal een rem op bepaalde zaken.. maar ze openen dan weer voor andere zaken. Zolang het tweede opweegt tegen het eerste is het allemaal geen probleem. Ik vermoed dat dat voor uw collega ( hebt gij zelfs nog collega's als zelfstandige nu? ) niet zo is zeker?

[Anoniem15]

Kinderen zijn wel degelijk een rem op u leven, toch voor een bepaalde periode. Het is mij nu ook duidelijk geworden dat er in het leven bepaalde keuzes moeten gemaakt worden, men kan niet 'alles' willen. Wij hebben een dochter van 9 maand, en de impact hiervan op ons leven is enorm. Mijn vrouw is veranderd van werk (Brussel -> Aalst), ik zelf werk nog steeds in Brussel.

Wij staan elke dag op om 6u30, tot twee weken terug was dit 6u, maar zo vroeg opstaan in combinatie met gebroken nachten wreekt zich. Ik vertrek tegen 7u15 naar het station, mijn vrouw vertrekt om 7u30 naar de crèche om nadien door te rijden naar haar werk. Die ochtenden verlopen steeds enorm chaotisch en stressvol, ik hoef er voor sommigen geen tekeningetje bij te maken... 's Avonds moet mijn vrouw dan steeds zien dat ze op tijd stopt, want de crèche sluit om 18u, en als je daar paar keer te laat bent moet je betalen (en een crèche is al niet goedkoop). Aangezien ik om 8u30 begin op het werk ben ik 's avonds pas tegen 18u30 thuis, kort na mijn vrouw.

Terwijl mijn vrouw onze dochter in bad stopt maak ik het eten en doe ik nog wat kleine noodzakelijke dagelijkse klusjes. Met wat geluk kunnen we dan om 19u30 eten, daarna opruimen en dan zou je denken dat we om 20u rustig in de zetel kunnen zitten... Dat is buiten onze dochter gerekend, die vraagt de hele tijd om aandacht en is enorm vermoeiend, die wil de laatste tijd pas gaan slapen rond 22u, ze vroeger in bed stoppen is echt geen optie want ze krijst als gek. Dus dat is de hele avond haar entertainen terwijl je zelf doodmoe bent van de lange dagen en korte nachten en eigenlijk wat zou willen ontspannen. Als ze dan om 22u eindelijk slaapt is het eigenlijk tijd om gewoon zelf in u bed te kruipen, want elk moment kan de slaap onderbroken worden door de 'babyfoonterreur'.

Ik ben nu aan het zien om dichter bij huis te werken zodat ik ten laatste om 17u30 thuis ben elke dag. De combinatie van kinderen én een carrière in Brussel is gewoon niet houdbaar.

[zarathustra]

Wij staan elke dag op om 6u30, tot twee weken terug was dit 6u, maar zo vroeg opstaan in combinatie met gebroken nachten wreekt zich. Ik vertrek tegen 7u15 naar het station, mijn vrouw vertrekt om 7u30 naar de crèche om nadien door te rijden naar haar werk. Die ochtenden verlopen steeds enorm chaotisch en stressvol, ik hoef er voor sommigen geen tekeningetje bij te maken... 's Avonds moet mijn vrouw dan steeds zien dat ze op tijd stopt, want de crèche sluit om 18u, en als je daar paar keer te laat bent moet je betalen (en een crèche is al niet goedkoop). Aangezien ik om 8u30 begin op het werk ben ik 's avonds pas tegen 18u30 thuis, kort na mijn vrouw.

Ze kan niet eten in de creche dan? Mijn vriendin vertrekt om 6 uur, ik sta om 6:10 op en maak de 1,5 jaar oude tweeling klaar, rond 6:45-7:00 zijn we buiten. Maar dat is geen probleem aangezien ze in de creche kunnen eten. Als je eerst nog moet bezig zijn met eten enzo kan ik wel zien dat dat chaos is.

Soit, voor de rest, consistente avond routines enzo.. maar ik ga hier niet beginnen met 'dit werkt voor ons' want niemand hoort dat graag 1 tip mss wel, iets dat wij doen sinds ze +/- 8 maanden oud waren is 1 van jullie 2 een dag laten uitslapen in het weekend. ( bij ons was dit zondag), nu is dat zaterdag langer slapen voor de ene en zondag uitslapen voor de andere en dan roteren.

[Anoniem15]

Ze kan niet eten in de creche dan? Mijn vriendin vertrekt om 6 uur, ik sta om 6:10 op en maak de 1,5 jaar oude tweeling klaar, rond 6:45-7:00 zijn we buiten. Maar dat is geen probleem aangezien ze in de creche kunnen eten. Als je eerst nog moet bezig zijn met eten enzo kan ik wel zien dat dat chaos is.

Soit, voor de rest, consistente avond routines enzo.. maar ik ga hier niet beginnen met 'dit werkt voor ons' want niemand hoort dat graag 1 tip mss wel, iets dat wij doen sinds ze +/- 8 maanden oud waren is 1 van jullie 2 een dag laten uitslapen in het weekend. ( bij ons was dit zondag), nu is dat zaterdag langer slapen voor de ene en zondag uitslapen voor de andere en dan roteren.

In de crèche krijgt ze soep, groentepap en fruitpap. Maar wij moeten ze 's ochtends eerst nog een fles geven en een boterhammetje klaar maken voor haar om mee te geven naar de crèche. Niet elk kind drinkt even vlot van haar fles, dus vaak spartelt ze zo een 10 minuten tegen eer ze wil drinken, ben je dus in totaal (inclusief boeren) al snel een kwartier mee bezig. Je moet ook afgemeten hoeveelheden poeder meegeven, haar tas maken met haar spulletjes in... Ondertussen jezelf klaar maken, slaatje maken voor 's middags op het werk, bon zoals ik zei ik hoef daar geen tekening bij te maken.

Wij kopen voor onszelf eigenlijk niets meer, we zijn compleet weggecijferd. Vorig jaar had ik zo een Chromecast gekocht om naar Netflix series te kijken, wel sinds de geboorte is die niet meer gebruikt. Wij draaien gewoon de klok rond mee in dat systeem, en hebben eigenlijk niets meer voor onszelf. Wanneer je jezelf dan eens iets permitteert door haar bijvoorbeeld een avond bij de ouders te laten, dan krijg je dit de dag erna dubbel en dik terug, want je hebt geen voorbereidingen kunnen doen voor de dag erna.

De weekends zijn ook niet veel beter, want er moet nog vanalles gebeuren in huis, en eens je kinderen hebt ben je verplicht om daar om de zoveel weken eens mee te gaan opdraven bij de (over)grootouders. De enige momenten rust, zijn eigenlijk de momenten op mijn werk. Netflix kijken doe ik nu op de trein, anders zou ik geen enkele serie kunnen bekijken. WK voetbal? Nog geen enkele match volledig gezien, laat staan dat ik ergens zou gaan kijken bij vrienden of op een groot scherm.

[sandervdw]

Lijkt me dat elke keuze die je maakt op een of andere manier een rem is op uw leven op een ander gebied.

Mijn keuze om CW te studeren, naar Noorwegen te verhuizen, middle of nowhere te wonen, kinderen te hebben, etc zijn allemaal een rem op bepaalde zaken.. maar ze openen dan weer voor andere zaken. Zolang het tweede opweegt tegen het eerste is het allemaal geen probleem. Ik vermoed dat dat voor uw collega ( hebt gij zelfs nog collega's als zelfstandige nu? ) niet zo is zeker?

Daarmee ben ik akkoord hoor . Voor veel mensen zal het "genot" van kinderen zeker opwegen tov "rem". Ook voor mijn collega's (ik bedoel dan mensen waarmee ik op project zit ) is dat zo, maar als ze dan geconfronteerd worden met de vrijheden die je zonder kinderen hebt, komen er wel zo'n opmerkingen. Dat wil in praktijk niet zeggen dat ze zouden willen ruilen he...

Je kan nu eenmaal niet het beste van alles hebben in het leven.

Ze kan niet eten in de creche dan? Mijn vriendin vertrekt om 6 uur, ik sta om 6:10 op en maak de 1,5 jaar oude tweeling klaar, rond 6:45-7:00 zijn we buiten. Maar dat is geen probleem aangezien ze in de creche kunnen eten. Als je eerst nog moet bezig zijn met eten enzo kan ik wel zien dat dat chaos is.

Soit, voor de rest, consistente avond routines enzo.. maar ik ga hier niet beginnen met 'dit werkt voor ons' want niemand hoort dat graag 1 tip mss wel, iets dat wij doen sinds ze +/- 8 maanden oud waren is 1 van jullie 2 een dag laten uitslapen in het weekend. ( bij ons was dit zondag), nu is dat zaterdag langer slapen voor de ene en zondag uitslapen voor de andere en dan roteren.

Dat is voor ons bvb dus 1 van de redenen waarom we (nog) niet aan kinderen willen beginnen. Wij hebben allebei ruim onze slaap nodig en beseffen dat de opoffering op dat vlak niet goed gaat zijn voor ons, noch voor het kind.

[zarathustra]

Dat is voor ons bvb dus 1 van de redenen waarom we (nog) niet aan kinderen willen beginnen. Wij hebben allebei ruim onze slaap nodig en beseffen dat de opoffering op dat vlak niet goed gaat zijn voor ons, noch voor het kind.

Dat kan ik goed begrijpen Maar goed ik kan eigenlijk niet echt klagen qua slaap. Ze zijn wel op elke dag tussen 6 en 7, maar ze liggen er ook in om 18:30. Soms is er wel eens een crisis, maar ik geraak wel aan mijn ~8 uur slaap als ik wil

[zarathustra]

In de crèche krijgt ze soep, groentepap en fruitpap. Maar wij moeten ze 's ochtends eerst nog een fles geven en een boterhammetje klaar maken voor haar om mee te geven naar de crèche. Niet elk kind drinkt even vlot van haar fles, dus vaak spartelt ze zo een 10 minuten tegen eer ze wil drinken, ben je dus in totaal (inclusief boeren) al snel een kwartier mee bezig. Je moet ook afgemeten hoeveelheden poeder meegeven, haar tas maken met haar spulletjes in... Ondertussen jezelf klaar maken, slaatje maken voor 's middags op het werk, bon zoals ik zei ik hoef daar geen tekening bij te maken.

Wij kopen voor onszelf eigenlijk niets meer, we zijn compleet weggecijferd. Vorig jaar had ik zo een Chromecast gekocht om naar Netflix series te kijken, wel sinds de geboorte is die niet meer gebruikt. Wij draaien gewoon de klok rond mee in dat systeem, en hebben eigenlijk niets meer voor onszelf. Wanneer je jezelf dan eens iets permitteert door haar bijvoorbeeld een avond bij de ouders te laten, dan krijg je dit de dag erna dubbel en dik terug, want je hebt geen voorbereidingen kunnen doen voor de dag erna.

De weekends zijn ook niet veel beter, want er moet nog vanalles gebeuren in huis, en eens je kinderen hebt ben je verplicht om daar om de zoveel weken eens mee te gaan opdraven bij de (over)grootouders. De enige momenten rust, zijn eigenlijk de momenten op mijn werk. Netflix kijken doe ik nu op de trein, anders zou ik geen enkele serie kunnen bekijken. WK voetbal? Nog geen enkele match volledig gezien, laat staan dat ik ergens zou gaan kijken bij vrienden of op een groot scherm.

Dus.. tijd voor een tweede?

Sommige van die zaken lijken me wel wat overdreven of eerder zaken die je uzelf aandoet. boterhammen, tas, slaatje, etc kan allemaal de dag er voor gebeuren. Die moeten trouwens ook niet elke dag in bad eh. Zelfde met dat opdraven bij de grootouders.. hier is dat 1 keer per drie maand ofzo en 2 keer per jaar voor mijn ouders wegens 2000km afstand.

Maar goed sommige zaken vallen inderdaad wel weg, ik doe ook geen raids meer in warcraft want er kan iets gebeuren.. maar goed, geef het nog een paar maanden dan slaapt ze waarschijnlijk van een uur of 8 's avonds. Eens die kunnen lopen zijn ze veel te moe 's avonds. ^^

[Sylverscythe]

Een collega van mij was er laatst nog over bezig...Beiden dus hooggeschool (hij burgerlijk ingenieur, zij ook dacht ik), beiden een voltijdse job. 2 kinderen.

Zijn verhaal was dat het altijd van hier naar daar lopen was, en hij vond dat hij de kinderen gewoon neit de aandacht kon geven die hij wou. Op het school verwacht men ook dat ouders voor veel bijspringen (dit koppelt mooi terug naar die discussie). Hij en zijn vrouw zijn dan altijd die ouders die nooit te vinden zijn voor een extra vrijwilligerstaak, wat hem al stoorde. Dan gingen de kindjes mooi naar de tandarts voor de eerste keer met de school, en had er één kindje een gaatje, en dat was dan zijn zoontje. Voor hem een soort verdict als waren ze slechte ouders die geen tijd hadden om erop toe te zien dat de tandjes altijd goed worden gepoetst.

Zijn conclusie was dan ook dat eigenlijk hij het hele verhaal van 2 voltijds werkende tweeverdieners niet vond werken, en dat één partner die deeltijds of zelfs niet werkt gewoon veel beter zou zijn voor de kinderen, en financieel niet eens zo'n impact zou hebben doordat de crèche wegviel.

Ik moet wel zeggen dat het een vrij fatalistische kerel is met gevoel voor drama, maar het blijft mij wel bij.

[Anoniem15]

Dus.. tijd voor een tweede?
Sommige van die zaken lijken me wel wat overdreven of eerder zaken die je uzelf aandoet. boterhammen, tas, slaatje, etc kan allemaal de dag er voor gebeuren. Die moeten trouwens ook niet elke dag in bad eh. Zelfde met dat opdraven bij de grootouders.. hier is dat 1 keer per drie maand ofzo en 2 keer per jaar voor mijn ouders wegens 2000km afstand.

Slaatje doe ik als ik de tijd er voor heb de dag ervoor, maar zoals je kon lezen zijn de avonden ook al vrij 'druk'. Trouwens boterhammen met confituur of smeerkaas maak je best vers. Euh die moet wel elke dag in bad hoor, onze dochter is een zweter en ze staan er in de crèche echt op dat de kinderen proper worden afgeleverd.

Wat die familie betreft, mijn vrouw haar grootouders leven nog langs beide kanten, die mensen kunnen bij wijze van spreken elke dag hun kop neerleggen, dus het is wenselijk van daar frequent langs te gaan. Er zijn vier zondagen in een maand...

[zarathustra]

Slaatje doe ik als ik de tijd er voor heb de dag ervoor, maar zoals je kon lezen zijn de avonden ook al vrij 'druk'. Trouwens boterhammen met confituur of smeerkaas maak je best vers. Euh die moet wel elke dag in bad hoor, onze dochter is een zweter en ze staan er in de crèche echt op dat de kinderen proper worden afgeleverd.

Zoals gezegd ieder zijn ding, maar je bent 2 personen voor 1 kind. Lijkt me dat 1 persoon op 3-4 uur veel gedaan krijgt

Wat die familie betreft, mijn vrouw haar grootouders leven nog langs beide kanten, die mensen kunnen bij wijze van spreken elke dag hun kop neerleggen, dus het is wenselijk van daar frequent langs te gaan. Er zijn vier zondagen in een maand...

Meh, al mijn grootouders leven ook nog. Ik ga echt niet alles op zijn kop zetten daarvoor. Prioriteit #1 is de kinderen, #2 wij, #3 werk, #4 is al de rest.

[Anoniem15]

Prioriteit #1 is de kinderen, #2 wij, #3 werk, #4 is al de rest.

Dat is ook mijn mening, maar mijn vrouw denkt daar anders over. Wie ben ik het om te verbieden dat ze haar grootouders ziet.

Trouwens het enige dat ik met mijn initiële post wou duidelijk maken is dat kinderen een rem zijn

[zarathustra]

Dat is ook mijn mening, maar mijn vrouw denkt daar anders over. Wie ben ik het om te verbieden dat ze haar grootouders ziet.

Trouwens het enige dat ik met mijn initiële post wou duidelijk maken is dat kinderen een rem zijn

fair enough ^^

Lijkt me trouwens een perfect moment om haar alleen op pad te sturen met de kleine en wat series te zien

[Tomski]

De enige die ik ken die ik hoor klagen is iemand met 2 kinderen waarvoor ze elke dag de baan op mag... 5 avonden per week kinderen gaan afzetten op muziekles/dans/judo/voetbal/.... en in het weekend naar matchen gaan kijken... imho hebt ge uzelf dat wat aangedaan.... ik weet niet of die van ons zoveel verschillende hobbies gaan mogen doen, ze gaan moeten kiezen.

Ikzelf heb er eentje van 2,5 en als ik dat hier lees: makkelijkste kind ooit. Ok, tot 8u 's avonds moet ik ook geen series zitten kijken maar daar heb ik dan ook geen zin voor.. van zodra ik thuiskom is het 100% aandacht voor de kleinen. Qua voorbereidend werk is dat ook minimaal, op de creche krijgen ze warm eten en fruit (mag ook wel voor die prijs ) dus enkel boke voorzien voor 's ochtends, da's 2 minuten werk 's morgens. En we hebben er tijd voor want meneer slaapt langer dan ons, moet em elke ochtend uit zijn bed gaan halen om iets voor 7.

Qua grootouders hebben we chance, ons ma gaat er elke dag mee om naar de creche met mijn madam, en mijn schoonma heeft er geen tijd voor om ons te zien... dus geen gezaag langs die kant.

Zijn kinderen een rem? Ja... maar ik zou voor geen geld ter wereld meer willen ruilen. Gamen en zo interesseert me totaal niet meer.... misschien komt dat terug als die van ons er écht interesse begint in te tonen. Reizen doen we samen. Het is een ander soort vakantie maar toch.. kijk al uit naar deze zomer, 3 weken ravotten met mijne sjarel

[Creeping Death]

Ik denk dat je er van zou verschieten. Ik zie dat hier bvb op het werk. Als ze vragen "wat heb je dit weekend gedaan?" kan ik elk weekend zeggen: lui in de zetel gelegen en wat films en series gezien (of gegamed of concert of whatever). Daar krijg ik elke week wel minstens 1 collega die dan zegt "amai, ik wou dat ik dat ook nog kon doen".
Dat is dan natuurlijk niet zo extreem als het voorbeeld van Oldskooler, maar ze zien kinderen dan wel degelijk (gedeeltelijk) als een rem op hun leven.

Idem bij reizen bvb, ja, als wij op reis gaan is dat ver en lang, dan krijg je steevast de commentaar "ja, ge moet dat nu doen zolang er nog geen kinderen zijn" ==> Dus die kinderen zijn een rem op uw leven.

Goh, dat zeg ik soms ook wel hoor
En da's deels grappig bedoeld, deels gemeend: nen dag in de zetel plakken zit er tegenwoordig niet meer in. En heel af en toe zou ik dat wel eens willen maar ik zie dat verre als een rem op mijn leven. Er zijn genoeg andere zaken die op één of andere manier een rem zijn. Mijn kind is er daar zeker geen van. Of zo zie/ervaar ik het toch niet. Ja: een deel mogelijkheden is "afgesloten" of moeilijker maar het opent de deur naar een pak andere zaken.

Besides, zoals Zara zegt: elke keuze is op één of andere manier wel een rem.


Edit: Tomski verwoordt het goed imo.

[Tomski]

Onlangs was den onze een zaterdag bij zijn meter gaan slapen en bleef daar ook de hele dag spelen...
Kunt ge geloven dat ik om 2u in de namiddag al de muren opliep omdat ik niet meer wist wat doen... terwijl ik vroeger met gemak een gans weekend in mijn pyama kon liggen stinken voor den tv