Ge mispakt u enorm. Lees u in in de geschiedenis van het politieke debat, van lokale gemeenschappen naar de huidige situatie. Vroeger had men schrik van de politieker als bedrieger (vandaar allerlei regeltjes), maar niet als entertainer. Daar zitten we vandaag mee. Ik geef je €100 als je een foto vindt waarop Lincoln lacht. Zo ver zijn we in twee eeuwen geëvolueerd in politiek. Trump is de ideale Huxleyaanse (is dat zelfs een woord?) versie van een leider: regeren dankzij overdaad aan informatie ipv het beperken van informatie (waar Orwell voor vreesde). Dus als gij denkt dat er geen strategie achter zit, be my guest, maar ga dan in de rij staan bij mensen die totaal voorbij gaan aan de essentie die zich hier voor onze ogen afspreekt. Of Trump op zijn agenda een puntje heeft met "stuur nu een kwade tweet", nee, maar net zoals de commotie rond Boef, waarbij er voor artiesten geen slechte media bestaat (zelfs de huidige rel is netto positief voor hem - hoe meer ze hem verbieden, hoe beter voor hem), leeft Trump in een self-fulfilling prophecy waar 99% van ons aan voorbij gaan, net ómdat we niet meer opkijken en dit allemaal maar als normaal accepteren, grotendeels dankzij het medium (televisie en internet) waarlangs we communiceren. Die mediums lenen zich perfect tot contextloze informatie, waar we allemaal zo van genieten. We weten meer van de laatste 24u dan van de laatste 24 eeuwen of 24 jaar, en dat is niet mijn citaat, maar wel mijn trieste realisatie in het hier en nu.
Nogmaals, ik denk dat het sinds Truman/McArthur geleden moet zijn dat mensen nog zo konden genieten van politieke ruzies.
