Clinton had meer dan waarschijnlijk haar partij volledig van de kaart geveegd voor een volledig decennium als ze toch nipt had gewonnen in 2016. We zouden dan ook niet weten hoe het Trump kabinet zou zijn. Nu hebben we dat antwoord, niet goed, uiteraard. Maar als Clinton was verkozen hadden we een sterke oppositie en zou extreemrechts het mogelijk zelfs nog beter doen in de V.S., waar hopelijk nu toch heel wat mensen inzien dat dat niet de oplossing is voor een land. Het probleem met Clinton was dat ze het zelden nog over haar beleid had, geen moeite deed om beschuldigingen te weerleggen (of negeerde), geen plan had met het land, de mid-west negeerde (waar ze wellicht nu wel spijt van heeft) maar het voornaamste argument om op haar te stemmen was: "stem op mij, want ik ben een vrouw". En die arrogantie van de media en Clinton zelf dat iedereen die een beetje beschaafd was wel op haar zou stemmen heeft haar ook geen deugd gedaan. Ze heeft dat ook letterlijk uitgesproken die gedachte (je weet wel met die deplorables).
Nu doen de democraten het ook niet bepaald goed in de oppositie. Hun succesjes komen er eerder door het falen van de tegenkandidaat vaak. Bedoel, dat er een verkrachter genomineerd werd in Alabama is niet de verdienste van de Democraten natuurlijk. De partij heeft nog altijd moeite met leidinggevende figuren die de partij richting geven, en om van de partij terug een partij te maken die het kiezerspubliek aanspreekt, en dat is niet enkel de progressieve New Yorker, maar een partij die moet aanspreken bij de middenklasse en bij de working class. En daarvoor moeten de Democraten met een ambitieus en links, progressief programma komen. Waarbij ik geen focus zou leggen op immigratiemaatregelen terugdraaien (tenzij blokkeren van de muur), maar de focus leggen op toegankelijk en betaalbaar gezondheidszorg en onderwijs. Betaald verlof. En een verhoging van het minimumloon. En uiteindelijk het tax plan van Trump ongedaan maken. En de ambitie hebben om van Amerika een leidinggevende stem te maken in de strijd tegen klimaatverandering.
Met boodschappen als diversiteit en #metoo heb ik niet het idee dat er veel te rapen valt, want Hillary heeft op zo een platform al een poging gedaan, en heeft gefaald, want de gematigde arbeider uit Wisconsin waar weinig werkgelegenheid is (en alles leeg komt te staan), heeft daar uiteindelijk weinig aan. Voor veel mensen is dat een ver-van-hun-bed-show, en links zal op immigratie geen stemmen meer winnen. De enige manier waarop je links terug kan herstellen is door strikte immigratie te aanvaarden, en voor een duidelijk, streng en rechtvaardig immigratiebeleid te kiezen waarbij de identiteit van het land gevrijwaard houdt (en waar ik uiteindelijk ook niets aan racistisch vind). En uiteindelijk van daaruit vertrekken, en een economisch links programma opstellen waarmee je de mensen echt helpt. En in Amerika uiteindelijk ook ethisch op links vlak veel dingen resoluut verdedigen (legalisatie cannabis, abortus, voor vrouwelijke democraten ook gun control, lgbtq rights, enzovoort). Indien je dat doet, dan heeft extreemrechts bijna geen bestaansrecht meer, want de kracht waarmee ze demoniseren valt volledig weg. Gematigd rechts moet het dan hebben over de economie en werkgelegenheid, maar verzwakt uiteindelijk toch wanneer het immigratie-argument wegvalt. En conservatief rechts zal dan net zoals voorheen vooral enkel hun eigen, traditionele en vaak religieuze achterban pleasen.
Ik vind het gewoon dom dat links in veel landen gewoon zo veel stemmen verliest puur door immigratie en hun koppigheid om het te gaan blijven verdedigen, terwijl 70 tot 80% voor strengere immigratie is. Je kan misschien wel een partij zoals de Groenen hebben die multiculturalisme blijft verdedigen (onderscheiden ze zich meteen ook weer meer), maar grote sociaaldemocratische partijen of de Democratische Partij, Labour Party, SPD, Liberal Party in Canada enzovoort maken daar volgens mij tactisch toch een enorme fout.
