squalleke123
Legacy Member
k995 zei:Moeite waard om te lezen imho.
Voor een keer ben ik het met je eens. Interessant om eens een overkoepelend beeld te zien dat problemen en trumps oplossing tegenover elkaar zet.
American presidents in the postwar era have generally seen a world of expanding democracy and free markets as safer and more prosperous.
Jep. Libie en Syrie zijn nu democratisch en welvarender (Libie BNP 2005: 42 miljard dollar 2015: 38 miljoen dollar. Syrie heeft men zelfs nog geen cijfer van). Ik zou de vergelijking willen maken voor andere landen met VS-interventies, maar de economische wetmatigheid dat BNP in principe altijd groeit op lange termijn zit wat in de weg voor vergelijkingen voor vietnam en afghanistan.
Ik twijfel er dus niet aan dat een meer op zichzelf gekeerde politiek netto een positief resultaat zal hebben. Maar Trump zijn uitvoering is wel wat problematisch. Hij wil wel allianties en verdragen herbekijken, maar de relatie met de saudi's bijvoorbeeld staat totaal niet onder druk, terwijl die net de grootste oorzaak zijn van destabilisatie in het midden-oosten.
In Trump’s view, the United States should be willing to cut deals with any actors that share American interests, regardless of how transactional that relationship is, and regardless of whether they share — or act in accordance with — American values. In the battle against radical Islam, for example, Trump has said: “All actions should be oriented around this goal, and any country which shares this goal will be our ally.”
In principe heeft hij gelijk, als je vertrekt vanuit een wereldbeeld waarin de politieke islam een grote bedreiging is. The enemy of my enemy is my friend is misschien een stap te ver, maar rusland gaan dwarsbomen als ze terroristen bombarderen die ook voor het westen een bedreiging zijn is gewoon idioot.
Past U.S. presidents wanted an America that was strong enough to shape global affairs; Trump seems to want an America that is strong enough to eradicate terrorism and then simply be left alone.
Trump is verkozen door het amerikaanse volk. Zijn eerste plicht is dus ook voor hen te zorgen. De gemiddelde amerikaan heeft weinig boodschap aan 'democratie' in het midden-oosten. Dus zelfs best case scenario is dit een verliespost voor de VS. Wederom een sterk punt als Trump dit beleid consequent kan uitvoeren.
Trump’s grand strategy is thus at odds with longstanding traditions in American foreign policy and poses an acute threat to the liberal international order that has underwritten U.S. security and prosperity for the past seven decades
Prosperity is relatief. De banken, Internetbedrijven en de farmasector zijn verantwoordelijk voor nagenoeg alle economisch groei in de VS. Intussen is de maakindustrie nagenoeg verdwenen en moest wat ooit een nettoproducent van grondstoffen geweest is gigantische hoeveelheden invoeren van een aantal strategische materialen (oa rare earth metals voor fabricage van zonnepannelen of windmolens). En dan zwijgen we nog over de arme boeren in de centrale VS. Terug op zichzelf plooien zal (strategisch alvast) niet noodzakelijk nadelig zijn. Al is het maar om de afhankelijkheid van de chinezen te verminderen.
First, it will be difficult for Trump to reconcile his policies toward Russia and Iran on the one hand with his desire to defeat the Islamic State on the other. Trump’s apparent desire to go all-in with Russian President Vladimir Putin — and perhaps Syrian President Bashar al-Assad — to fight the Islamic State in Syria is likely to backfire.
Niet akkoord. De weg naar vrede is met Assad, niet met de schimmige halfterroristische organisaties die nu nog tegen het syrisch leger vechten. Het kan zijn dat die strategie backfiret, maar die zal niet meer backfiren dan elke andere methode die naar meer burgeroorlog zal leiden (ook al is het maar omdat de rebellen onderling ook niet overeen komen omtrent hun doelstellingen).
Then there is the issue of Iran. In practice, backing Russia and Assad means aligning — whether openly or tacitly — with Iran, its surrogate Hezbollah, and Iranian-backed Shiite militias in Syria. This would effectively strengthen Iranian influence in Syria and the broader region — the very opposite of what Trump and his advisors desire
Valid point, maar als Trump consequent samenwerkt met iedereen die actief terrorisme bestrijdt dan moet een samenwerking met Iran met die doelstellingen ook kunnen. Als hij niet consequent handelt is het een ander verhaal natuurlijk.
A similar dilemma will face Trump in Iraq. The United States should work to balance and minimize Iranian influence in Iraq, in particular by encouraging the Baghdad government to work overtime to rein in Shiite popular mobilization forces (PMF).
Wederom: Consequent beleid van Trump zou Irak gerustlaten. Dat er een mogelijkheid is van Iraanse inmenging is inderdaad reëel. Maar binnen het kader van samenwerking waar nodig, en geen tegenwerking als het niet tegen de belangen van de VS ingaat kan Trump hier consequent handelen zonder gezichtsverlies te leiden ten aanzien van Iran. Het is niet aan het westen om het conflict shia - sunnite te gaan oplossen.
A second dilemma is that Trump’s extreme measures to protect the homeland could further complicate the fight against the Islamic State. At home, Trump’s expansive definition of radical Islam, his apparent belief that many American Muslims harbor secret sympathies for the Islamic State, and his threats to profile, register, and collectively punish entire communities, could poison ongoing efforts to forge better relations between American Muslims and law enforcement
Rond dit probleem kan je hele boeken schrijven. Maar een blik op de recente deens documentaire zet die direct op scherp. Een islam die consistent kan samengaan met de westerse waarden is ook een islam die de praktijken van al qaeda en ISIS luid genoeg, en vooral met daden, afkeurt. Dat is geen islam die terroristen onderdak wil bieden en dus een islam die er alle baat bij heeft dat de rotte appels verwijderd worden. Dus ofwel is zijn zorg terecht, ofwel zal het effect op de amerikaanse moslims kleiner zijn dan men hier claimt.
Third, Trump’s approach to Europe and Russia — at least as he has outlined it so far — is equally self-defeating and contradictory. Trump’s warm embrace of Putin; intimation that he will throw Ukraine (and potentially the Baltic states) under the Russian bus and lift Ukraine-related sanctions on Moscow; repeated trash-talking of NATO, the European Union, and committed Atlanticist leaders such as Germany’s Angela Merkel; and celebration of Brexit and European populist movements will all drive a deep wedge between America and its most important democratic allies.
Wederom gaat men er van uit dat Rusland wat betreft de Krim en ook oost-oekraine niet in zijn recht is. Tot men een VN-sanctioned referendum houdt in die regio is dat een stelling (net als het tegendeel) die je niet kan ondersteunen. Wederom, consequent samenwerken waar nodig en niet tegenwerken als we niks te winnen hebben lost het dilemma op.
Ook, gezien het succes van de populistische bewegingen is het goed mogelijk dat Trump net sterkere allianties aan het smeden is. Op voorwaarde dat ze kunnen winnen natuurlijk, maar dat valt voor frankrijk noch nederland goed te voorspellen. De herverkiezing van Merkel staat anderszijds wel al zo goed als vast dus daar is misschien wat voorzichtigheid geboden.
Fourth, Trump is likely to have difficulty taking punitive action against China while also contending with the growing threat from North Korea.
Dit is een heel long shot. Noord-korea kan een bedreiging zijn, daar niet van, maar is dat eigenlijk evengoed voor rusland of china. Dus ik zie niet in waarom samenwerking om het gevaar in te dijken niet zou kunnen.
Yet, consistent with Trump’s view that the main axis of U.S.-China conflict is the zero-sum economic contest between Washington and Beijing, he seems more likely to try to use geopolitical leverage to change China’s economic behavior.
De enige manier om een handelsoorlog, of zelfs een open oorlog, met china te voorkomen is china doen afzien van zijn huidig protectionisme. De vraag is natuurlijk wat men daarvoor wil doen.
Fifth, in a bid to supposedly help American workers by withdrawing from the TPP (a pact creating a free-trade zone among a dozen countries representing 40 percent of global GDP), Trump is in fact helping China by ceding the economic battlefield in Asia to Beijing.
Klopt min of meer. Maar is ook een logisch gevolg van de america first politiek. Hier offert hij een betere positie in de handelsoorlog op om zijn bevolking te helpen (vanuit de visie dat jobs in de vs zullen helpen ofc.)
Finally, Trump’s proposal to “build a wall” and somehow force Mexico to pay for it (perhaps through a 20 percent border tax), his threat to deport millions of illegal immigrants, and his pledge to renegotiate or even withdraw from the North American Free Trade Agreement, could create a train wreck in the U.S.-Mexico relationship — as evidenced by the abrupt cancellation of Mexican President Enrique Peña Nieto’s planned visit to Washington. A diplomatic crisis with Mexico would deeply complicate cooperation on a host of issues, including immigration, that are top priorities for Trump
Mexico heeft meer voordeel bij een goede relatie dan de VS zelf, toch als dit een goede relatie is zoals onder obama. Dus vanuit het standpunt van de amerikaanse burger kan een heronderhandeling van deze positie geen kwaad.
tldr.: Als Trump er inderdaad in slaagt om deze strategische visie uit te voeren dan is dat een goede zaak. Als tegenstander zou ik me dus niet focussen op deze consistente visie, maar eerder op inconsequent uitvoeren ervan.

