Archief - Bedrijfswagens, weg ermee?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Hier begin ik niet aan.zarathustra
Legacy Member
mac-bc zei:
Doet het er toe of je 1,2 of 4 ur aan dat dossier gewerkt hebt? Zolang het maar af is. We hebben die discussie nog al eens gehad en mijn conclusie is gewoon dat jij een zeer inefficiënte en/of ouderwetse werkgever lijkt te hebben. Maar dat moet je niet projecteren op de rest. Voor al uw ad hoc problemen waar jij u mee moet bezighouden bestaan andere oplossingen, ticketingsystemen, een telefoon opnemen, etc.
Voor al die stereotypische vooroordelen die je daar ten berde brengt kan je perfect een equivalent van de 'ik werk op het werk' types zetten. Gaande van sociale controle ( aka meer bezig zijn met wat een ander doet ipv gewoon uw eigen zaken te doen), directe controle ( aka het ietwat omhoog gevallen middlemanagement dat zijn mannetjes moet kunnen zien om het ego te strelen), de eindeloze meeting cultuur ( aka we hebben 5 agenda punten, oei we hebben een half uur weggezeverd over wat er gisteren op de tv was.. morgen nog maar een meeting zeker?) tot het constante geroddel en gezever ipv te werken.
En ik vind niet dat je het moet direct subsidiëren, belast gewoon werkgever die het tegenwerken. De realiteit is dat de structuur is wat ze is en als je echt een oplossing wil dan is op korte termijn satelietkantoren en thuiswerken de enige oplossing.
beryl
Legacy Member
zarathustra zei:
Hier kan je wel de nuance maken dat, zeker bij complexer werk, het niet altijd in te schatten valt hoeveel tijd je erin zou moeten steken. Soms moet je je al een paar uur inlezen om te weten of iets 2 dagen of twee werken zal duren. Eerlijk gezegd denk ik dat ik al meer werk gedaan heb waarbij mijn werkgever niet echt kan inschatten hoeveel tijd er normaal aan besteed zou moeten worden dan wel, en ik niet dat ik een uitzondering ben. In zo'n situatie is het alleszins al makkelijker om met thuiswerk gewoon niet echt te werken (maar dat kan je uiteraard ook wel als je op kantoor bent, alleen is het dan meestal minder interessant).
StarSeeker
Legacy Member
mac-bc zei:
Die beurtrol wordt eerlijk verdeeld over iedereen, iedereen komt even vaak aan bod, of ze nu van thuis werken of niet.
Weeral, het probleem hier is niet het principe van thuiswerken zelf, maar eerder uw schijnbaar disfunctionele werkplek, en uw hierdoor zeer verwrongen perspectief hierop.
KingCunta
Legacy Member
"Ik heb slechte ervaring met thuiswerkers dus alle thuiswerkers zijn luiaards die heel de dag TV zitten kijken. Dus iedereen moet naar zijn werk, maar hij mag de auto niet pakken en moet met die bus / trein / tram / fiets. Als je dat niet lukt (wat onmogelijk is, want de bus / trein zijn perfect om mekaar afgestemd waardoor je er zeker niet langer over kan doen dat met de auto) dan verhuis je maar dichter naar je werk".
Ge lees hier wat ze.
Ge lees hier wat ze.
Xonk
Legacy Member
mac-bc zei:
Laat die ad hoc problemen loggen in ticketing tool en probleem grotendeels opgelost en je hebt ook een beter overzicht van alles. Het kan evengoed langs twee kanten dat er profiteurs zijn, vroeger ook collega die zei dat hij zijn eigen werk niet afkreeg owv zo'n taakjes. Paar maanden later iedereen verplicht alles te laten loggen, geen ticket = geen hulp, kwam vlug boven dat hij eigenlijk niet meer "extra" taakjes kreeg dan de rest.
Loser
Legacy Member
mac-bc zei:
Je mag uiteraard kiezen om niet thuis te werken. Maar als je dat doet uit "principe", en je principes zijn gestoeld op onjuiste veronderstellingen, dan mag daar toch ook op gewezen worden?
Uit je post blijkt eigenlijk vooral dat je geen ervaring hebt met (op een goede manier) thuis te werken. Dat is een kwestie van management. Persoonlijk en van het bedrijf. En een kwestie van specifieke sector/job, want een dakbedekker kan niet thuiswerken, een programmeur iets makkelijker.
Ik stel voorop: Thuiswerk is géén gunst die ik krijg van mijn bedrijf. Thuiswerk is werken, en dat is met wederzijdse toestemming en wederzijds genot. Als ik voor alles waar wederzijds nut aan is "dankbaar" moet zijn, of extra taken moet verrichten uit dankbaarheid, dan staan we heel ver van een gezonde werknemer-werkgeverrrelatie.
Er zijn bedrijven waar er tot 90% thuis gewerkt wordt. Dat gaat heel goed voor beiden. Hoe durf je die allemaal te betichten van slechte werknemers te zijn? Hoe durf je te stellen dat iedereen die thuiswerkt de stronttaakjes van zich afschuift? Dat is op niets gebaseerd. En zolang je met dat idee zit, kun je uit principe zeggen dat je niet thuiswerkt, omdat je daar niet aan meedoet. Maar als het op zo'n manier geregeld wordt dat het gewoon fair en goed gebeurt, dan is dat principe toch op niets meer gebaseerd?
mac-bc
Legacy Member
Het is alweer lang geleden dat er kritiek werd gegeven op die schandalige bedrijfswagens zie ik? Huiver mee met onze recentste ervaringen met deze overgesubsidieerde roet-stoven:
1) Mijn vriendin kreeg 2 jaar geleden bij haar promotie recht op een bedrijfswagen. Tot grote HR-verbazing heeft ze dit geweigerd en naar een alternatief gevraagd. Toen bleek dat geen enkel alternatief kon tippen aan de financiële voordelen van een bedrijfswagen. Het meest voordelige was nog het systeem van "cash for cars". Verbijsterd dat je afgestraft wordt voor uw ecologisch gedrag, kozen we dan maar voor dit minst slechte alternatief. Cash for cars dus.
2) Maar oei, in tegenstelling tot de bedrijfswagen waar je wél onmiddellijk gebruik van kunt maken, heb je blijkbaar niet direct recht op "cash for cars". Je hebt daar pas recht op wanneer je minstens één aaneengesloten jaar een bedrijfswagen had kunnen hebben. Tijdens die wachttijd van één jaar bedraagt de vergoeding ter vervanging van de bedrijfswagen nóg minder. Het kwam neer op € 100 netto. Opnieuw verbijsterd dat je opnieuw afgestraft wordt voor ecologisch gedrag, bleven we er toch voor gaan om dat jaartje uit te zweten.
3) Tien maanden gingen voorbij, twee maanden vooraleer we aanspraak zouden maken op de volledige "cash for cars" regeling. De vergoeding voor ons ecologisch gedrag zou binnenkort van "enorm veel te weinig" naar "veel te weinig" gaan, joepie! We spreken intussen januari 2020 toen ik mij verslikte in mijn koffie: "Einde van "cash for car": Grondwettelijk Hof vernietigt systeem waarmee salariswagen kan worden geruild voor loon." Want dit systeem zorgde voor "ongelijke behandeling tussen werknemers".
Wat een chance dat die salariswagen niet zorgt voor een ongelijke behandeling tussen werknemers, zeg. :ironic: De eerste jurist die deze hersenkronkel met objectieve argumenten kan verdedigen, die krijgt van mij een volledige jaarvergoeding cash for cars. We zitten intussen in de 3de dimensie qua totale verbijstering omtrent de afstraffing van ecologisch gedrag.
4) Weer enkele maanden gaan voorbij. We spreken intussen juli 2020 en mijn vriendin krijgt haar eerste loonsbrief sinds haar moederschapsrust. En jawel hoor, het schamele bedragje ter compensatie van de bedrijfswagen wordt haar tijdens deze maanden ontnomen terwijl de werknemers met een bedrijfswagen deze wagen gewoon mogen blijven behouden tijdens de moederschapsrust. We verkeren dus momenteel in de 4de dimensie qua totale zinsverbijstering omtrent de afstraffing van ecologisch gedrag. Ik durf zelfs het woord pestgedrag in de mond nemen. Pestgedrag tegen alles en iedereen die iets anders durft nemen dan die verdomde bedrijfswagen.
"Maar mac-bc toch, hoe kun jij nu als voorstander van ecologisch gedrag toch zélf een bedrijfswagen bezitten?"
Welnu lieve forumleden, als je bovenstaande ervaringen leest in de struggle om eraan te ontsnappen, dan hoop ik dat jullie begrijpen dat dat is om te vermijden dat ik volledig zot word. Het is voor mij een soort mentale overlevingsdrang in dit politieke kloteland met klimaatnegationisten aan de stuurknuppel.
Al een geluk voor mijn vriendin dat ze dit soort toestanden sneller van zich kan afzetten, maar ik kan daar niet mee om. Ik kan niet omgaan met zoveel slecht beleid, zoveel incompetentie, zoveel scheve logica, zoveel willekeur, zoveel gebrek aan rechtvaardigheid. Ik word daar compleet zot van. Mea culpa. Mea maxima culpa.
1) Mijn vriendin kreeg 2 jaar geleden bij haar promotie recht op een bedrijfswagen. Tot grote HR-verbazing heeft ze dit geweigerd en naar een alternatief gevraagd. Toen bleek dat geen enkel alternatief kon tippen aan de financiële voordelen van een bedrijfswagen. Het meest voordelige was nog het systeem van "cash for cars". Verbijsterd dat je afgestraft wordt voor uw ecologisch gedrag, kozen we dan maar voor dit minst slechte alternatief. Cash for cars dus.
2) Maar oei, in tegenstelling tot de bedrijfswagen waar je wél onmiddellijk gebruik van kunt maken, heb je blijkbaar niet direct recht op "cash for cars". Je hebt daar pas recht op wanneer je minstens één aaneengesloten jaar een bedrijfswagen had kunnen hebben. Tijdens die wachttijd van één jaar bedraagt de vergoeding ter vervanging van de bedrijfswagen nóg minder. Het kwam neer op € 100 netto. Opnieuw verbijsterd dat je opnieuw afgestraft wordt voor ecologisch gedrag, bleven we er toch voor gaan om dat jaartje uit te zweten.
3) Tien maanden gingen voorbij, twee maanden vooraleer we aanspraak zouden maken op de volledige "cash for cars" regeling. De vergoeding voor ons ecologisch gedrag zou binnenkort van "enorm veel te weinig" naar "veel te weinig" gaan, joepie! We spreken intussen januari 2020 toen ik mij verslikte in mijn koffie: "Einde van "cash for car": Grondwettelijk Hof vernietigt systeem waarmee salariswagen kan worden geruild voor loon." Want dit systeem zorgde voor "ongelijke behandeling tussen werknemers".
Wat een chance dat die salariswagen niet zorgt voor een ongelijke behandeling tussen werknemers, zeg. :ironic: De eerste jurist die deze hersenkronkel met objectieve argumenten kan verdedigen, die krijgt van mij een volledige jaarvergoeding cash for cars. We zitten intussen in de 3de dimensie qua totale verbijstering omtrent de afstraffing van ecologisch gedrag.4) Weer enkele maanden gaan voorbij. We spreken intussen juli 2020 en mijn vriendin krijgt haar eerste loonsbrief sinds haar moederschapsrust. En jawel hoor, het schamele bedragje ter compensatie van de bedrijfswagen wordt haar tijdens deze maanden ontnomen terwijl de werknemers met een bedrijfswagen deze wagen gewoon mogen blijven behouden tijdens de moederschapsrust. We verkeren dus momenteel in de 4de dimensie qua totale zinsverbijstering omtrent de afstraffing van ecologisch gedrag. Ik durf zelfs het woord pestgedrag in de mond nemen. Pestgedrag tegen alles en iedereen die iets anders durft nemen dan die verdomde bedrijfswagen.
"Maar mac-bc toch, hoe kun jij nu als voorstander van ecologisch gedrag toch zélf een bedrijfswagen bezitten?"
Welnu lieve forumleden, als je bovenstaande ervaringen leest in de struggle om eraan te ontsnappen, dan hoop ik dat jullie begrijpen dat dat is om te vermijden dat ik volledig zot word. Het is voor mij een soort mentale overlevingsdrang in dit politieke kloteland met klimaatnegationisten aan de stuurknuppel.
Al een geluk voor mijn vriendin dat ze dit soort toestanden sneller van zich kan afzetten, maar ik kan daar niet mee om. Ik kan niet omgaan met zoveel slecht beleid, zoveel incompetentie, zoveel scheve logica, zoveel willekeur, zoveel gebrek aan rechtvaardigheid. Ik word daar compleet zot van. Mea culpa. Mea maxima culpa.
contextbinder
Legacy Member
@ mac-bc
Bedrijfswagens zijn een economie op zichzelf met bijhorende lobby. Mss is het probleem bij het inruilen voor extra geld dat je weinig controle hebt op wat er met dat geld gebeurt - met een wagen als extra voordeel ben je als overheid zeker van brandstof, verzekeringen, herstellingen, taxen, ... als je met cash for car een deel van een 2de verblijf in het buitenland gaat afbetalen daarentegen.
Bedrijfswagens zijn een economie op zichzelf met bijhorende lobby. Mss is het probleem bij het inruilen voor extra geld dat je weinig controle hebt op wat er met dat geld gebeurt - met een wagen als extra voordeel ben je als overheid zeker van brandstof, verzekeringen, herstellingen, taxen, ... als je met cash for car een deel van een 2de verblijf in het buitenland gaat afbetalen daarentegen.
phate_13
Legacy Member
contextbinder zei:
Ik heb thans eerder de indruk dat het hele systeem van bedrijfswagens meer een subsidiëring van de Duitse autofabrikanten is, dan de eigen Belgische economie.
Ook qua onderhoud, de Duitse wagens moeten tegenwoordig (in theorie) nog maar om de 2 jaar op onderhoud of 40k km's. Dus eigenlijk, in de gemiddelde leaseperiode, één keertje.
Castil
Legacy Member
Bekijk het van de positieve kant.mac-bc zei:Het is alweer lang geleden dat er kritiek werd gegeven op die schandalige bedrijfswagens zie ik? Huiver mee met onze recentste ervaringen met deze overgesubsidieerde roet-stoven:
1) Mijn vriendin kreeg 2 jaar geleden bij haar promotie recht op een bedrijfswagen. Tot grote HR-verbazing heeft ze dit geweigerd en naar een alternatief gevraagd. Toen bleek dat geen enkel alternatief kon tippen aan de financiële voordelen van een bedrijfswagen. Het meest voordelige was nog het systeem van "cash for cars". Verbijsterd dat je afgestraft wordt voor uw ecologisch gedrag, kozen we dan maar voor dit minst slechte alternatief. Cash for cars dus.
2) Maar oei, in tegenstelling tot de bedrijfswagen waar je wél onmiddellijk gebruik van kunt maken, heb je blijkbaar niet direct recht op "cash for cars". Je hebt daar pas recht op wanneer je minstens één aaneengesloten jaar een bedrijfswagen had kunnen hebben. Tijdens die wachttijd van één jaar bedraagt de vergoeding ter vervanging van de bedrijfswagen nóg minder. Het kwam neer op € 100 netto. Opnieuw verbijsterd dat je opnieuw afgestraft wordt voor ecologisch gedrag, bleven we er toch voor gaan om dat jaartje uit te zweten.
3) Tien maanden gingen voorbij, twee maanden vooraleer we aanspraak zouden maken op de volledige "cash for cars" regeling. De vergoeding voor ons ecologisch gedrag zou binnenkort van "enorm veel te weinig" naar "veel te weinig" gaan, joepie! We spreken intussen januari 2020 toen ik mij verslikte in mijn koffie: "Einde van "cash for car": Grondwettelijk Hof vernietigt systeem waarmee salariswagen kan worden geruild voor loon." Want dit systeem zorgde voor "ongelijke behandeling tussen werknemers".
4) Weer enkele maanden gaan voorbij. We spreken intussen juli 2020 en mijn vriendin krijgt haar eerste loonsbrief sinds haar moederschapsrust. En jawel hoor, het schamele bedragje ter compensatie van de bedrijfswagen wordt haar tijdens deze maanden ontnomen terwijl de werknemers met een bedrijfswagen deze wagen gewoon mogen blijven behouden tijdens de moederschapsrust. We verkeren dus momenteel in de 4de dimensie qua totale zinsverbijstering omtrent de afstraffing van ecologisch gedrag. Ik durf zelfs het woord pestgedrag in de mond nemen. Pestgedrag tegen alles en iedereen die iets anders durft nemen dan die verdomde bedrijfswagen.
"Maar mac-bc toch, hoe kun jij nu als voorstander van ecologisch gedrag toch zélf een bedrijfswagen bezitten?"
Welnu lieve forumleden, als je bovenstaande ervaringen leest in de struggle om eraan te ontsnappen, dan hoop ik dat jullie begrijpen dat dat is om te vermijden dat ik volledig zot word. Het is voor mij een soort mentale overlevingsdrang in dit politieke kloteland met klimaatnegationisten aan de stuurknuppel.
Al een geluk voor mijn vriendin dat ze dit soort toestanden sneller van zich kan afzetten, maar ik kan daar niet mee om. Ik kan niet omgaan met zoveel slecht beleid, zoveel incompetentie, zoveel scheve logica, zoveel willekeur, zoveel gebrek aan rechtvaardigheid. Ik word daar compleet zot van. Mea culpa. Mea maxima culpa.
Proficiat met de kleine !
Verstuurd vanaf mijn SM-G960F met Tapatalk
beryl
Legacy Member
Wat punt drie betreft is het wel zo dat die cash for cars doro het grondwettelijk hof vernietigd werd op het moment dat er een voor veel mensen al een beter alternatief bestond: het mobiliteitsbudget. Blijkbaar is de werkgever van je vriendin niet naar dat nieuw gelijkaardig systeem overgestapt maar dat zou wel de meest normale gang van zaken geweest zijn. Ook als het grondwettelijk hof cash for car niet vernietigd zou hebben zou de cash for car regeling waarschijnlijk zijn overgegaan in het mobiliteitsbudget.
parabellum
Legacy Member
beryl zei:
Waarom zou dat interessanter zijn?
Mac-bc:
Geen enkel alternatief even interessant als een bedrijfswagen? Er zijn maar twee scenario’s eigenlijk:
Ofwel hadden jullie al een wagen die jullie zouden vervangen door een bedrijfswagen. Maar in dat geval zouden jullie later niet voor cash-for-car opteren.
Ofwel was er een privéwagen die sowieso ging blijven/Was er geen wagen en wilden jullie er eigenlijk geen. In welk geval cash-for-car altijd interessanter was dan een bedrijfswagen, want dan hadden jullie hem eigenlijk niet nodig en was jullie voordeel bij cash-for-car groter dan bij een bedrijfswagen. Tis niet omdat een bedrijfswagen gemiddeld gezien interessanter is dan cash-for-car dat dit in elke situatie zo is. Als jullie uiteindelijk voor cash-for-car wilden kiezen betekent dit de facto dat het interessanter was dan een bedrijfswagen voor jullie, en niet ‘the second best thing’ zoals jij zegt.
En waar zit dan jouw ‘ecologische keuze’ die afgestraft wordt? Dat je geen wagen op je oprit zet die je toch niet zou gebruiken? Daar gaat ge geen nobelprijs mee winnen vrees ik.
Trouwens, de overheid zit met een gigantische put. Extra belastingen liggen altijd gevoelig en de laatste jaren is de publieke opinie al goed gemasseerd over het ‘onethische’ van bedrijfswagens. Ik geef het nog een paar jaar vooraleer de fiscaliteit zo is aangepast dat er quasi geen voordeel meer zal zijn van een bedrijfswagen ten opzichte van privé-aankoop.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.