Ik heb altijd al gezegd dat een groot deel van dit vraagstuk is: "waar leg je je prioriteiten".
Ik ken alleenstaande vrienden die letterlijk de helft van mij verdienen en die met een 'dikke' BMW rondrijden (niet bedrijfswagen).
Wij hebben met ons 2 als koppel één tweedehandse opel vectra break van 10 jaar oud (gekocht vorig jaar voor 4000 euro). We kunnen (of eerder willen) ons letterlijk gewoon geen tweede wagen permitteren omdat onze prioriteiten helemaal elders liggen:
- lening van onze grote woning
- extra afwerking aan het huis en de tuin
- sparen om later als er kindjes zijn al een spaarpotje te hebben
- ...
Als ik die vrienden met hun dikke BMW's zie passeren met de iphone in het zakje van hun Tommy Hilfiger hemd van 200 euro, weet ik dat ze op weg zijn naar hun klein gehuurd appartementje, dat ze geen spaarrekening hebben, een lening lopen hebben voor die BMW, die iPhone op krediet gekocht hebben,...
Zet je mij naast zo'n persoon, dan zal iedereen denken op basis van uiterlijk vertoon, kledij,... dat die de 'rijkste' of 'meest welgestelde' is. Maar ik verdien letterlijk het dubbele, heb niks op krediet (behalve mijn huis gedeeltelijk). Aan mij ZIE je het alleen niet dat ik rijk ben

en aan hen ZIE je het niet dat ze arm zijn
Punt is: als ik iemand zie in 'dure' merkkledij, met een 'dure' auto en 'dure' gadgets... dan komt er altijd een glimlach op mijn gezicht: "Weer iemand die 20 leningen heeft lopen en zich rijk wil voordoen".
Iemand die echt rijk is, daar zie je dat dikwijls niet aan
Hiapoe