KnightOfCydonia
Legacy Member
Ga je nu werkelijk beweren dat vroeger in pre-internet tijden de pers onafhankelijk was? Ik heb in de middelbare school toen Facebook en zeker Twitter nog net niet bestonden, zelfs al geleerd welke politieke stempel bij welke (kwaliteits)kranten hoorden. Eén van mijn eerste reacties was zelfs dan te vragen welke stempel bij de televisiezenders hoorden. Belangrijkste les die ik toen meenam is dat geen enkele bron onafhankelijk of neutraal is, enerzijds had je de geschiedenisleerkracht die wel eens blijken dat de VRT volgens haar een socialistische stempel had, maar anderzijds was het ook wel algemeen geweten dat zijzelf een welbepaalde politieke stempel had, wat duidelijk bleek uit haar actualiteitsvragen. Dat laatste was zeer handig overigens, want je kon voorspellen van welke ministers het nuttig was om de namen te kennen, en welke niet: Bruno Tobback: neen diens naam moet je niet kennen, want dat is een sos, Kris Peeters is net Vlaams minister geworden en dat is een tjeef , dus die gaat ze zeker vragen... En ja hoor: bingo!
Dat foute informatie en volksbedrog een rol hebben gespeeld in de Brexit lijkt ontegensprekelijk de waarheid te zijn, maar dergelijk volksbedrog door politici en pers is absoluut niets nieuws, het gebeurt nu hooguit op efficiënter en op een grotere schaal. Wat het natuurlijk wél een belangrijker probleem maakt om aan te pakken, maar ik zie de oplossing daarvoor alvast niet per se bij de traditionele pers en ook niet bij censuur door platformen als Facebook of Twitter die ook duidelijk een politieke agenda hebben, en bovendien een winstmechanisme met targetted advertising. De mate waarin platformen zoals Facebook mogen censureren en de mate waarin ze dan nog wel of niet verantwoordelijk zijn voor de overige content die gepubliceerd wordt op hun kanaal is een interessante discussie die een aparte thread waard is, maar daarbij zou wel mogen gelden dat "you can't have your cake and eat it too" (https://www.theguardian.com/technol...ok-mark-zuckerberg-platform-publisher-lawsuit)
Sites zoals bv. https://www.politifact.com/ vind ik wel een enorme meerwaarde, hun "oordeel" is veel meer gebaseerd op feiten en cijfers die je ook effectief kan nagaan. Of zelfs Wikipedia, want zelfs al kan je soms kritiek hebben op een artikel, het blijven goede startpunten en de bronnen zijn vaak een kleine goudmijn om een zoektocht naar meer informatie te starten.
Dat foute informatie en volksbedrog een rol hebben gespeeld in de Brexit lijkt ontegensprekelijk de waarheid te zijn, maar dergelijk volksbedrog door politici en pers is absoluut niets nieuws, het gebeurt nu hooguit op efficiënter en op een grotere schaal. Wat het natuurlijk wél een belangrijker probleem maakt om aan te pakken, maar ik zie de oplossing daarvoor alvast niet per se bij de traditionele pers en ook niet bij censuur door platformen als Facebook of Twitter die ook duidelijk een politieke agenda hebben, en bovendien een winstmechanisme met targetted advertising. De mate waarin platformen zoals Facebook mogen censureren en de mate waarin ze dan nog wel of niet verantwoordelijk zijn voor de overige content die gepubliceerd wordt op hun kanaal is een interessante discussie die een aparte thread waard is, maar daarbij zou wel mogen gelden dat "you can't have your cake and eat it too" (https://www.theguardian.com/technol...ok-mark-zuckerberg-platform-publisher-lawsuit)
Sites zoals bv. https://www.politifact.com/ vind ik wel een enorme meerwaarde, hun "oordeel" is veel meer gebaseerd op feiten en cijfers die je ook effectief kan nagaan. Of zelfs Wikipedia, want zelfs al kan je soms kritiek hebben op een artikel, het blijven goede startpunten en de bronnen zijn vaak een kleine goudmijn om een zoektocht naar meer informatie te starten.
