Hiapoe zei:
Ik begrijp dat mijn mening dubbel lijkt, want dat is ze enigszins ook.
Ik ben namelijk niet tegen een legalisering van (soft)drugs, maar ik ben ook geen voorstander...
Laat ons zeggen dat ik er neutraal tegenover sta. Ik gebruik zelf geen enkele drugs, ook geen alcohol. Bijgevolg zou ik er persoonlijk geen enkel nadeel, noch echt voordeel van krijgen of het nu legaal is of illegaal...
Elk van de twee gevallen (legaal en illegaal) heeft zijn voor- en nadelen, die hier al door beide partijen zijn aangehaald en ik begrijp beide.
Ik zeg alleen maar: GELIJK WAT de beslissing is: legaal of illegaal, daarnaast zal je altijd nog steeds een combinatie van sensibilisering, sociale hulpverlening,... moeten voorzien + een onderdeel repressie (boetes, straffen,...)
Je kan niet zeggen: We gaan gewoon boetes heffen en de kous is daarmee af.
Maar je kan evenmin zeggen: We gaan het legaliseren en de kous is daarmee af, want dan ga je de echte probleemgevallen (en ik vermoed niet dat je ontkent dat die er weldegelijk zijn) niet aanpakken, geen hulp geven aan verslaafden?, geen hulp verlenen aan mensen die sociaal helemaal onderdoor gaan of problemen krijgen met studies door cannabisgebruik?
Ontkennen dat er problemen kunnen ontstaan bij bepaalde mensen die vatbaar zijn voor veslaving, of bij jongeren die grote problemen kunnen krijgen met hun studies, door het gebruik van dat 'plantje' (en ja ook alcohol), is even platte-aarde lachwekkend!
Als je mijn andere posts hier gelezen had (geen probleem hoor) had je eerder gelezen dat ik het volledig eens ben met het punt dat je weldegelijk niet gewoon kan legaliseren en klaar. Ook over het feit dat probleemgebruik bestaat ben ik vrij duidelijk; tuurlijk, zoals met alles!
Een onderdeel moet repressief blijven, verkoop aan minderjarigen mag zwaar bestraft worden wat mij betreft, bijvoorbeeld. Hier zullen nu misschien minderjarige stoners zitten, jammer, want studies hebben wèl aangetoond dat cannabis je ontwikkeling KAN verstoren (nadruk op KAN), waardoor dit komt is niet geweten, er zijn bijvoorbeeld jongeren in de VS die wel medicinale cannabis gebruiken (niet roken), waar dan gewoon amper THC in zit en ze dus niet high van worden. Maar dit zijn problemen/onduidelijkheden die veroorzaakt worden DOOR het huidige beleid. Eéns je heldere richtlijnen kan vastleggen kan je duidelijk afbakenen wat kan en wat niet (ik vind het absoluut niet immoreel om een kind cannabis te geven tegen misselijkheid door chemo, als je een kind dan toch gaat bestralen, hoef je ook niet vies te doen van een stukje natuur dat evengoed gewoon gegeten of verdampt kan worden)
Ik erken en weet ook zeer goed dat er probleemgevallen zijn, ken er zelf. Als ik nu eventjes heel direct mag zijn; die probleemgevallen zijn wel duizenden malen beter af dan hun tegenhangers in de alcoholkliniek hoor. Cannabisverslaving is vervelend zoals een sigaret dat is, je wilt ermee stoppen, maar die joint lonkt, en je steekt er gewoon nog eentje op, niet omdat je anders zou sterven, maar uit verveling en verlangen naar het ritueel, de smaak, de geur,... Maar een alcoholverslaving? Ooit een alcoholieker gezien die 's morgens wakker wordt en niet onmiddelijk een glas te pakken krijgt? Damn... Fuck het ritueel ze, die moet gewoon alcohol in zijn systeem hebben...
Probleemgebruik bij cannabis kent twee aspecten denk ik; psychologische verslaving en psychologische incompatabiliteit (hoewel ze overlappen). Dit zijn mijn eigen termen hoor
Iemand die vatbaar is voor psychologische verslaving is dat, helaas..., ook voor dingen als gamen, werken, televisie kijken,...
De vraag is dan in dit geval in welke mate je zo iemand moet beschermen tegen die dingen en in welke mate persoonlijke verantwoordelijkheid een rol speelt? Ik vind verslaafd zijn aan je job ook nefast, als je kinderen quasi opgroeien zonder vader omdat je altijd de baan op bent, ben je dan een veel betere papa dan wanneer je gewoon elke dag gaat werken en 's avonds cannabis gebruikt wanneer je kinders in bed liggen, na wat quality time met hun door te brengen? (tuurlijk moet je dat dan ook wel effectief doen)
Dan rest er psychologisch incompatibel, en dat is naar mijn mening waar het stoner stereotype vandaan komt. De ongemotiveerde stoner die hele dagen in zijn zetel wegsmelt en honger heeft. Véél mensen zijn incompatibel imo, kijk maar naar alcohol. Comazuipen zou jezelf aan het verstand moeten brengen dat dit niet zo'n goed plan is om te herhalen, tenzij, welja... je niet echt compatibel bent om met die drug om te gaan. Iemand die incompatibel is met een drug kan zich volgens mij niet echt een goed beeld vormen van zijn eigen probleem en de oorzaak ervan, waardoor het werkelijke probleem nooit opgelost raakt, en het oppervlakkige probleem ook niet.
Ik ben psychologisch verslaafd, dat kan ik zelf toegeven, maar ik vind mijzelf wel compatibel, ik maak iets van mijn leven ondertussen, ik kan cannabis daarin plaatsen en op een manier dat het mijzelf noch mijn omgeving hindert. Maar als je incompatibel bent, dan maakt het niet uit dat je niets met je leven aan het doen bent, dan maakt het eigenlijk ook niet uit of je nu de hele dag drinkt of de hele dag cannabis rookt, want als het niet het ene was, was het waarschijnlijk wel het andere. Ik denk dan ook niet dat incompatabiliteit enkel met de drug in kwestie te maken heeft, eerder ook met de maatschappij en de positie waarin de probleemgebruiker zich daarbinnen bevindt. Als je vindt dat je leven nog maar weinig betekenis heeft, en een drug geeft, in jou ogen, meer betekenis aan je nutteloze leven, welja, dan wordt dat ook al snel je bestaansreden in vind ik niet dat je compatibel bent met die drug, maar langs de andere kant is er dan ook niets motiverends genoeg in je leven geweest om te zorgen dat je wèl een prioriteit hebt boven drugs, en dan is het maar de vraag in hoeverre dit aan de persoon zelf te wijten is, en in hoeverre aan zijn opvoeding, kansen, omgeving...
Ik heb respect voor je keuze van onverschilligheid, alleen vind ik het jammer gezien je zelf toegeeft dat het enkel kan gelegaliseerd worden als genoeg mensen daar voorstander van zijn, en mensen worden er enkel voorstander van wanneer ze bedolven worden onder de (werkelijke) positieve kenmerken en ingelicht worden over de (gepropageerde) nadelen. Ik denk niet dat deze thread er thans beter in kan slagen om alle voordelen op te sommen, maar het heeft geen effect op een onverschillig iemand als jezelf... En dat stoort mij wel. Je bent ongetwijfeld groot voorstander van chemotherapie, een revolutionaire ontdekking OOIT die vele mensen het leven gered heeft, maar helaas ook velen het leven gekost... Nu zitten we met een plant die de belofte toont om niet enkel kanker te voorkomen en tegen te houden, maar zelfs te genezen en te helpen bij het genezingsprocess, zonder alle schade die dankzij chemotherapie veroorzaakt wordt.
Ik kan begrijpen dat jij niet klaar bent voor dit soort vooruitstrevende behandeling, maar ik wèl, als ik morgen kanker krijg staat het nu al vast dat ik géén chemo zal ondergaan, echter zal ik voor mijn geneesmiddel mij in de criminele milieus moeten begeven... Vind je dit niet een beetje bizar?
Als laatste, ik blijf het herhalen
Sanjay Gupta is een Amerikaanse dokter die jarenlange van de daken geschreeuwd heeft hoe slecht cannabis is. Die man is recent van mening MOETEN veranderen gezien de bewijzen voor het tegendeel gewoon ietsje te overweldigend werden om als mens met gezond verstand te blijven ontkennen. Het is en blijft een gematigde kerel, misschien een beetje zoals u zou ik zeggen, die vroeger erg tegen was, maar nu de mogelijkheden zelf moet erkennen... De VS loopt voor op ons wat dat betreft, en ik vind dat medicinale cannabis OP ZIJN MINST hier nu reeds legaal zou moeten zijn. Het is ronduit immoreel iemand te dwingen zich te laten behandelen op een invasieve manier, wanneer je ook andere mogelijkheden hebt. Op het eind van de dag kies ik nog altijd zelf wat ik met mijn lichaam wil doen, en als ik weiger chemo toe te passen en gewoon sterf dan is dat ook mijn keuze, waarom heb ik dan niet de keuze een alternatief middel te proberen?
