Epyon zei:
We hebben haar verdorie infrastructuur a volonté gegeven.
De Chinese ontwikkelingshulp werkt anders omdat het Chinese bedrijven zijn of joint-ventures die in Afrika blijven. Zo dekken ze zich in tegen incompetente regimes die de infrastructuur na amper 10 jaar verwaarlozen.
De Afrikanen zullen zelf niet veel kunnen profiteren, of het nu gegeven is of in buitenlandse handen blijft. Infrastructuur opbouwen in Afrika blijft moeilijk (tenzij de corrupte regimes weggaan, maar met China gaat dat niet vlug gebeuren).
Genious zei:
Alsof Europa niets probeert te doen.
Waarom zit het hier blijkbaar vol volk dat direct komt de Chinezen prijzen en intussen vingertje opsteken naar Europa?
Laatste keer dat ik keek zat China daar schoon haar geopolitieke belangen na te streven Machiavelli-style en zit Europa er rechtstreeks en onrechtstreeks (NGO's) te proberen toch iet of wat de boel uit de totale miserie te krijgen.
Uiteraard is China niet Sinterklaas maar een wolf in schaapsvacht. Maar dat weten de Afrikaanse landen maar al te goed. Nu is de vraag of weigeren het slimste is, dat is niet altijd gemakkelijk te beantwoorden.
De Europese ontwikkelingshulp is nu ook geen heilig boontje. Mobutu's miljarden kwamen deels van Westerse ontwikkelingshulp en die werd er niet echt op afgerekend. Veel hulp was ook Westers en niet lokaal gericht. Doen alsof het Westen jarenlang 100% altruïstisch was gaat nu ook niet op. Een groot deel van de ontwikkelingshulp was ook zgn "tied aid": je moet de producten kopen bij het donorland, ook al zijn die duurder. Dat kan je moeizaam belangeloze hulp noemen, het geld vloeide gewoon terug.
Er komt pas de laatste 20 jaar een kentering, maar ontwikkelingshulp in Afrika, of het nu van China of Europa komt is zelden een succesverhaal. Misschien zou het beter lukken als China en Europa samenwerken voor ontwikkelingshulp waarbij China meer economisch inzoomt terwijl Europa zich bezig houdt met de politieke en humanitaire dimensie.
Als 50 jaar na de onafhankelijkheid de Afrikaanse landen nog altijd achteraan bengelen qua politiek, economie en gezondheid is de effectiviteit van ontwikkelingshulp toch redelijk minimaal te noemen. Ook al gebeurt het met de beste bedoelingen en/of efficiënte planning.