Cranberry zei:
Yeah, de kortzichtigheid druipt er weer af

Ik ben niet godsdienstig, maar ik kan wel begrijpen dat mensen hier behoefte aan hebben.
Verder kan ik ook absoluut begrijpen dat mensen niet zomaar accepteren dat het leven betekenisloos en nutteloos is, als gij met die pessimistische visie rond wilt lopen is dat uw goed recht! Maar ik bekijk de wereld zo niet. Vergeet ook niet dat GIJ nog altijd het buitenbeentje zijt, slechts een kleine 80% van de wereld gelooft op zijn minst in "iets".
Ik heb die redenering nooit echt begrepen.
Als die redenering zou kloppen, zou dat willen zeggen dat geloven = datgene aannemen voor waar wat men graag zou hebben dat waar is (niet wat werkelijk waar is).
Het is niet omdat je iets niet graag hebt of niet 'kan' accepteren dat het plots niet meer waar is...
En ik denk ook niet dat gelovigen op deze basis gelovig zijn.
Anders zouden ze ooit een moment moeten gehad hebben waarop ze zegden: "Hé, ik zou het niet tof vinden als er na de dood niks meer is, maar kijk, volgens het Christendom is er wel iets... ah dat geloof ik dan maar"
Dat zou dan trouwens ook willen zeggen dat ze van geloof zouden veranderen als er een nog betere propositie zou komen van een ander geloof!
Wetenschap belooft je niks... geen goed, geen kwaad en zelfs geen waarheid! Nee zelfs geen waarheid. Alleen maar feiten en vaststellingen en links tussen al die feiten en vaststellingen die een theorie vormen die dan constant kan weerlegd of gewijzigd worden als er feiten opduiken die de theorie tegenspreken en verdere finetuning genoodzaakt.
Eenmaal een theorie zodanig vastgesteld is en gestaafd met feiten en geen argumenten meer te vinden zijn voor weerlegging, spreken we - uit puur praktische overwegingen - qua conventie over een 'waarheid'.
Voorbeeld: Toen voor het eerst geopperd werd dat de aarde rond de zon draait en niet omgekeerd, of dat de aarde zelf rond is en niet plat, zal daar nog slechts weinig echte feiten en vaststellingen tegenover gestaan hebben. En er is ook veel kritiek op geweest in die tijd.
In het begin was "De aarde is rond" dus een pure theorie klaar om te testen met feiten en vaststellingen.
Nu vermoed ik niet dat er nog iemand de conventie niet aanneemt dat de aarde rond is (als 'waarheid').
Stel dat er nu plots iemand komt die met feiten en vaststellingen afkomt en kan aantonen dat de 'ronde' aarde eigenlijk een illusie is en die 'niet-ronde aarde'-theorie krijgt meer en meer feiten die z'n waarheid aantonen. Dan zal de wetenschap meer dan happy zijn om de aarde als 'niet-rond' te verklaren. Of toch die theorie als plausibeler te verklaren tot op het moment dat het overduidelijk is dat ze klopt, waarna de theorie als 'waarheid' kan aangenomen worden.
Alé ja, dat vind ik zo mooi aan wetenschap tov religie... Bij religie zijn er dogma's. Je moet die a priori aannemen anders stuikt het hele verhaal in elkaar.
Bij het Christendom zijn dat bvb. de onbevlekte ontvangenis en de resurrectie van Christus... Stel dat Jezus gewoon geboren zou zijn met een mannelijke tussenkomst en niet meer achteraf tot leven zou gekomen zijn, dan zou er niks zijn dat zou aanduiden dat hij echt de 'zoon van God' zou zijn...
Ondertussen gaan de meeste katholieken al akkoord dat veel van de mirakelverhalen eigenlijk metaforen zijn... maar dan soms ook weer niet... Het is allemaal nogal flou.
Laatst hoorde ik in een debat de aartsbisschop van Australië zeggen dat atheïsten zeker naar de hemel gaan als ze een goed leven hebben geleid (zoals elke Christen).
Tjah waarom zou ik dan nog moeten geloven? Ik leid een goed leven als atheïst en ben heel gelukkig... dus nu is er helemaal geen incentive meer voor mij om gelovig te worden
Naast het feit dat ik helemaal niet zou weten hoe ik gelovig zou moeten worden... Tis niet alsof er een knopje op mijn hoofd staat dat zegt: "KLIK, en nu ben ik gelovig se".
Vind dat ook al zoiets bizars... Als God zou bestaan, dan heeft hij ook mij gemaakt... maar waarom heeft hij mij dan atheïstisch gemaakt? Ik ben geen slecht mens, help anderen en zou zelfs durven beweren dat ik een 'beter' leven leid dan de gemiddelde Christen als je de Christelijke waardes zou bekijken (hoewel ik hiermee de Christelijke regel van bescheidenheid met de voeten treed, dus moet daarmee oppassen).
Ik heb zelfs de bijbel gelezen, zoek veel dingen op, praat met mensen, behandel ze allemaal gelijk,... enz. enz. Toch vind ik 'Hem' niet en vind 'Hij' mij blijkbaar niet?!
Nuja, ALS 'Hij' bestaat, zie ik hem volgens de aartsbisschop van Australië wel na mijn dood
