nite zei:
Ik heb nooit gezegd dat we ooit in equilibrium zouden zijn, enkel dat we tenderen naar equilibrium. Stel dat we bijvoorbeeld vandaag op morgen een toename hebben van 100 000 arbeidskrachten. Initieel zou de werkloosheid stijgen met 100 000. Maar naar verloop van tijd vinden deze mensen werk. Ze produceren en ze consumeren en zo creëren ze nieuw werk. Na een paar jaar zal je zien dat de totale tewerkstelling gestegen is.
Je idee van een vast aantal te verdelen jobs zou echt leiden tot absurde voorspellingen.
1) permanente verhoging van de werkloosheid na verhoging van de bevolking
2) hogere werkloosheid in dichtbevolkte gebieden/landen
[...]
Ik heb evenmin ooit gezegd dat ik geloof dat het aantal jobs niet kan toenemen in tijd. Maar dat kan enkel onder de juiste omstandigheden.
Bijvoorbeeld: ik geloof natuurlijk niet dat de werkloosheid voor goed zal verhogen wanneer de bevolking toeneemt. Ik geloof wel dat wanneer de enige factor die verandert de bevolking is, de werkloosheid procentueel zal gelijk blijven. (buiten als de bevolkingstoename een problematisch gebrek aan natuurlijke grondstoffen als gevolg heeft)
Hetzelfde geld natuurlijk voor dichtbevolkte landen. Ik had nu toch gehoopt dat je mij niet zo laag zou aanslaan...
nite zei:
Je blijft ervan uitgaan dat werk verdeeld moet worden. Je kan niet beginnen met te stellen dat ik gelijk heb, om vervolgens toch verder te gaan vanuit je eigen assumpties. Stel dat ik gelijk heb en je stuurt een oudere op pensioen. Hij produceert niet meer en een job verdwijnt. Er is geen job meer dat verdeeld kan worden.
Ik geloof dat er hier enkele misverstanden zijn ontstaan. Wanneer ik zei 'stel dat je gelijk hebt', bedoelde ik dat het voor mijn punt niet uitmaakt of je nu gelooft in een tendens naar productie/consumptie equilibrium. Want mijn stelling is dat de
vraag naar arbeid in tijden van werkloosheid niet zal groeien wanneer het werk ongelijkmatiger wordt verdeeld onder de bevolking.
Daarnet zei ik dat het percentage werklozen in tijd enkel kan groeien of dalen wanneer de juiste factoren veranderen. Die factor is vooral koopkracht. Ondernemers gaan geen jobs creëeren, en personen uit de middenklasse gaan geen ondernemers worden als er geen koopkracht wordt gecreëerd. En een ongelijke verdeling van werk onder de werkgerechtigden zal geen direct gevolg hebben voor de koopkracht. En daarom is het een voorbeeld van slecht beleid.
nite zei:
Werklozen produceren ook niet. Maar werklozen zijn op zoek naar werk en dat is het verschil. Telkens wanneer een ondernemer een nieuwe job creëert, dan kan de werkloze daar snel op inspringen.
En naar gelang er genoeg werklozen zijn is het aantal werklozen uitbreiden onnuttig. Ten tweede heeft het Saye's wet argument hier geen waarde want: stel dat we in een utopische samenleving leven waar werk perfect rationeel verdeeld is en een ondernemer creëert een job, dan wordt daar wel degelijk op ingesprongen door nu in plaats van 7 uur per week, 7.001 uur per week te werken.
nite zei:
Je lijkt er ook altijd vanuit te gaan dat de werkloze jongeren en de ouderen die op pensioen gaan, hetzelfde type werknemers zijn. Dat is natuurlijk niet zo, zoals ik aantoonde in mijn eerdere ironische post. Je kan niet verwachten dat een jonge werklozen (meestal laag geschoold en onervaren) geschikt zijn voor de jobs die ingevuld worden door mensen die jij op pensioen wil sturen.
Dat is waar. Jouw eerdere ironische post was nu ook wel een beetje populistisch. Een ondernemer die zijn 50 jarige ingenieur verliest zal wel zoeken naar nieuwe jonge ingenieurs. Of eventueel een ingenieur met ervaring die 40 jaar is. Wat zeer goed is want het is niet zo eenvoudig om nog werk te vinden wanneer je je job verliest op je veertigste. Enkel bij een tekort aan een werknemers opgeleid in een specfifiek vak is jouw argument geldig.
nite zei:
Edit: Ik vond nog een goed artikel hierover in The Economist:
Buttonwood: Keep on trucking | The Economist
Staat op mijn 'te lezen' lijstje.