Velen zien enkel de tegenstelling marxisme-liberalisme
2 strekkingen die elkaar in leven houden
(volgende stellingen zijn niet noodzakelijk vlaams belang stanpunten, ik ventileer die als MIJN mening)
Solidarisme
Drie grote pijlers zullen een solidaristische opbouw van het Europa der volkeren ondersteunen.
Personalisme: de volle vrijheid tot zelfontplooiing moet een onvervreemdbaar recht zijn, enkel vrijwillig beperkbaar wanneer het de ontplooiing van de gemeenschap kan belemmeren.
Subsidiariteit: wat de gemeenschap zelf kan, moet niet door een bovenniveau worden uitgevoerd. Soevereiniteit in eigen kring, of de theorie van het optimale beslissingsniveau.
Solidariteit: het herleiden van mensen tot universeel uitwisselbare wezens, met enkel een economische waarde, is tegenstrijdig aan echte solidariteit. Mensen zijn immers ongelijk, met eigen natuurlijke gaven, bekwaamheden en mogelijkheden. Zij kunnen binnen de grenzen van die eigen capaciteiten tot vrijwillige solidariteit worden aangezet.
Tegelijk waarborgt een echte solidariteit het gelijke toegangsrecht van ieder mens tot alle ontplooiingsnoodzakelijke middelen, in eigen cultuuromgeving, thuis!
Wie zich echt wil inzetten voor de gemeenschap, moet kunnen rekenen op gelijke waardering en eerbied, op gelijke startmogelijkheden.
Deze gelijke vertrekkansen voor elk lid van de volksgemeenschap moeten evenwel helemaal niet leiden tot gelijk aankomen. Hiermee zou enkel een nieuwe nivellering worden in het leven geroepen, en zou elke verrijkende competiviteit worden uitgebannen.
Verwerpelijke -ismen
Aanvaarding van dit ene -isme, het solidarisme, waarbinnen het persoonsrespect, het recht op bevoegdheidsbewaring, en de solidariteit worden gebundeld, maakt dat heel wat gangbare -ismen moeten afgewezen worden.
Materialisme, liberalisme, individualisme: de enkeling, uit louter ik-zuchtige gewinzucht, zou het recht hebben om zijn daden enkel te toetsen aan eigenbelang. Wat onafwendbaar moet leiden tot de heerschappij van geld over morele waarden: kapitalisme.
Communisme, collectivisme, internationalisme: de persoonlijke vrijheid, de identiteit wordt hierbij ontnomen, en vervangen door de verheerlijking van de technocratisch gestuurde werknemersmassa.
Dit kleurloze vervangen van de eigenheid door het volkerenontkennende multiculturele waanbeeld, wordt in de praktijk aangevuld met de onderwerping aan het profitariaat van een nomenclatura.
Ook geen afleiding van deze -ismen kan me bekoren. Nazisme, Titoïsme, Maoïsme, Castrisme, bereikten alle dezelfde eindmeet: het onderwerpen van unieke wezens aan staatsdirigisme en arbeidsslavernij, en de onderdrukking van geestelijke vrijheid. Al deze -ismen waren en zijn gericht op een opgelegde integratie van volkeren binnen kunstmatige staten.