In de pers is verbolgen gereageerd op de vraag van politici van onze partij of de artiesten wel goed beseffen waaraan ze hun medewerking verlenen. Die vraag wordt nu – het liet zich raden – voorgesteld als ‘intimidatie’, ‘bedreigingen’, ‘een aanval op de vrije meningsuiting’. Gazet van Antwerpen haalt er zelfs “een heerschap met een snorretje, 70 jaar geleden, ergens ten oosten van België”, nog eens voor uit de kast.
“Wat gaat dit geven als het Vlaams Belang ooit aan de macht mocht komen? Een ‘Berufsverbot’ voor de artiesten die het op 1 oktober 2006 waagden tegen extreem-rechts te zingen?”, vraagt de journalist zich bezorgd af.
Het is nochtans niet het Vlaams Belang dat een ‘Berufsverbot’ heeft afgekondigd! Denk maar even aan wat een jong zangeresje overkwam dat ons land zou vertegenwoordigen op het Eurosongfestival, maar dat door links publiek werd gelyncht omdat ze uit een Vlaamsgezind en rechts nest kwam en tien- of vijftien jaar geleden wel eens was opgestapt in een Vlaamse betoging. Of moeten we herinneren aan de Strangers, die het slachtoffer werden van een regelrechte media-boycot - op touw gezet door de openbare omroep - omdat zij ooit waren opgetreden op een partijfeest van het Vlaams Blok. Nee, broodroof en ‘berufsverbot’ zijn echt niet onze uitvinding.
Of moeten we even wijzen op het feit dat sommige mensen vandaag hun job verliezen omdat ze bij de verkiezingen kandidaat zijn voor het Vlaams Belang? Op het feit dat vakbondsleden en –militanten bij hun vakbond worden buitengesmeten als ze openlijk hun steun betuigen aan het Vlaams Belang. Wat zei u? Vrije meningsuiting?
Of moeten we even wijzen op het feit dat boekhandels boeken weigeren te verkopen die geschreven werden door politici van het Vlaams Belang. Dat uitgeverij Egmont niet eens een stand krijgt op de Antwerpse boekenbeurs? We vergelijken niet graag met de duistere episode uit de jaren ’30 van vorige eeuw, omdat het een dwaas recept is waar onze tegenstanders wat al te gretig naar grijpen om het debat dood te slaan. Maar lijkt die politieke verbanning op de boekenbeurs niet een klein beetje op de beruchte boekverbranding van … de nazi’s?
Hebt u daar al wat verbolgen reacties over gelezen? Nee, wij ook niet. Er bestaat dan ook een naam voor de opgeklopte heisa rond de 0110-concerten: selectieve verontwaardiging! En dus zijn wij niet onder de indruk. Wij hebben enkel ons ongenoegen laten blijken over het feit dat artiesten zich laten meeslepen in een vuile verkiezingscampagne, heimelijk gesubsidieerd door de overheid en ongetwijfeld ook onder de ‘zachte dwang’ van het ‘ons-kent-ons’ en ‘wij helpen mekaar’-systeem van het kleine linkse mediawereldje.