Epyon zei:
Je kan correct privatiseren ook. Privatisatie van openbare maatschappijen is een absolute must en ik ben blij dat dit via de EU eindelijk erdoor gekomen is. Het kan toch niet de bedoeling zijn dat dat de overheid er economische bedrijvigheid op nahoudt die concurrentie door privébedrijven onmogelijk maakt?
Ik kan het niet meer met je oneens zijn.
Dit zijn allemaal dogma's (behorend tot 1 politieke stroming), geen feiten.
Niet voor niets waren wij vroeger trots op onze NUTS-voorzieningen. We waren er trots op dat we voor noodzakelijke zaken als elektriciteit, gas, openbaar vervoer en telefonie (vroeger enkel via de vaste lijn) niet afhankelijk waren van commerciële bedrijven die vanuit een monopolipositie de klant uitbuiten.
De overheid moet niet een commercieel oogmerk hebben, er is echter niets op tegen wanneer een overheid tegen breakeven voorziet in noodzakelijke zaken die op de markt enkel door een monopolist kunnen worden verzorgd. Zelfs als je de markt openstelt dan is er geen reden waarom de overheid niet een van de spelers op die markt zou kunnen zijn maar dan een speler zonder winstoogmerk. Ik zou niets liever zien dan dat de overheid zelf goede huizen gaat laten bouwen voor studenten en tegen break even deze gaat verhuren. Bye bye, huizenmelkers.
Een overheid moet de facilitator van economische bedrijvigheid zijn, bvb uitbater van het spoornetwerk, maar moet er geen activiteiten op nahouden die ook door de private sector kan gebeuren.
Dit is naar mijn stellige overtuiging een groot misverstand onder zogenaamde liberalen (onze definitie van liberaal verschilt nogal van de Anglosaksische definitie van liberaal zoals je wel zal weten).
Hoe kan een privaat bedrijf in hemelsnaam efficiënter het personenvervoer via het spoor verzorgen wanneer er geen concurrentie mogelijk is op één en hetzelfde traject. Wellicht behoor jij tot de utopisten die nog gelooft dat die concurrentie wel mogelijk is. Wel, in veel landen waar ze helaas veel eerder zijn begonnen met die privatisering van het spoorwegvervoer is al gebleken dat dat in de praktijk onmogelijk is. Wat is nu de situatie in die landen?
De ene lijn wordt uitgebaat door bedrijf X, de andere lijn wordt uitgebaat door bedrijf Y. Het moet gezegd worden, het ene bedrijf levert een betere kwaliteit dan het andere. Echter is wel elk van die bedrijven een monopolist die dus niet gedwongen is om een goede kwaliteit te leveren en die zo'n hoog winstmarge kan hanteren als dat de wetgevende macht toestaat.
Kijk bvb naar de Belgische spoorwegen: teveel werknemers, te hoge prijzen en te slechte service.
Tien jaar geleden leverde de NMBS echter een betere kwaliteit dan de NS die toen in de transitiefase zat van NUTS-voorziening naar privaat bedrijf, ondanks dat er nogal wat misging in de communicatie met als gevolg dat er eens een ernstig ongeluk gebeurde of een trein niet verder kon doordat een goederentrein de ingang naar het station blokkeerde.
Momenteel draait de NS beter tegen een aanzienlijk hogere prijs nu de
NMBS B-rail (waarom in godsnaam een nieuwe naam??) in de transitiefase zit.
Het eindresultaat van de privatisering laat zich voorspellen aangezien dat in vrijwel alle landen waar ze deze fout maakte hetzelfde was: een mindere kwaliteit voor een hogere prijs. Dat is ook logisch want je creëert monopolisten. Zo reed er vroeger in Nederland elk half uur een trein op elk traject, tegenwoordig rijdt er op veel trajecten nog maar 1 keer per uur een trein.
Voor de Randstad is dat geen probleem, in de periferie is de reistijd twee keer zo lang als wanneer je met de auto rijst (zonder file).
De prijs is ondertussen fors gestegen, zelfs wanneer je er rekening mee houdt dat vroeger de overheid de treinkaartjes meer subsidieerde.
Dit biedt m.a.w. enorme kansen voor private maatschappijen om beter te doen, want veel drive naar beterschap is er in overheidsbedrijven niet.
Bij monopolisten is die drive er net zo min, in ieder geval kan een overheidsmonopolist tegen breakeven opereren.
Hierdoor wordt er ook meer economische bedrijvigheid gecreëerd, en nu op een efficiënte manier met eigen inkomsten en niet met belastinggeld.
Het al dan niet geprivatiseerd zijn heeft niets te maken met het al dan niet financieren met belastingsgeld, hiervoor kan ik internationale voorbeelden (de NASA en het Americaanse leger zijn leuke voorbeelden) maar ik beperk me nu even tot de spoorwegen.
Nog steeds subsidiëren overheden het spoorvervoer van personen in landen waar het spoorvervoer volledig is geprivatiseerd. Wanneer het spoorvervoer ene NUTS-voorziening is dan kan de overheid evengoed 100% van de inkomsten verkrijgen uit de verkoop van kaartjes.
Het laatste wat we kunnen hebben zijn lidstaten die naast elkaar werken.
Voor zo ver het zaken betreft waarbij het beleid van de ene lidstaat invloed heeft op de andere lidstaat. Een voorbeeld hiervan zijn de Ollanders die in het Noorden van Vlaanderen (provincie Antwerpen) de huizen opkopen.
Het al dan niet geprivatiseerd zijn van het spoorvervoer daarentegen gaat het buitenland niet aan, dat had elk land voor zichzelf moeten beslissen!
Bovendien gaan heel veel bevoegdheden elkaar aan.
Ofdat het heel veel, veel of redelijk veel is laat ik even in het midden maar in ieder geval heeft lang niet al het beleid invloed op het buitenland.
Natuurlijk, met de aanleg van snelwegen is het handig wanneer de grensstreken van buurlanden overleggen. Natuurlijk, de belastingstelsels van buurlanden moeten het liefst niet al te veel verschillen. Daar zijn we het over eens. Er zijn echter ook heel veel zaken die geen invloed hebben op het buurland (bijvoorbeeld de vorm en grootte van groenten en fruit, en ja, Europa bemoeit zich daar ook mee), laat de E.U. zich daar in godsnaam niet mee bemoeien.
In plaats daarvan zou de E.U. beter de Zuid-Europese lidstaten dwingen om zich aan de financiële spelregels te houden. Dankzij Griekenland is heel de E.U. minder welvarend, alleen maar omdat de E.U. te slap was om eerst strenge regels in te voeren (handhaving van afspraken op straffe van sancties en desnoods curatele!) en dan pas een nieuwe munt in te voeren.
Geloof me, ik ben niet nostalgisch naar de gulden, al was dat een mooiere munt en hadden we toen mooiere biljetten (daar werden goede kunstenaars voor ingehuurd) en speciale versies van speciale munten.
Tegenwoordig is bijna alles Europa, en dat zal in de toekomst enkel maar toenemen.
Gelukkig is vooralsnog slechts een minderheid ´Europa` en het is aan ons de keuze ofdat wij dat zo laten, ´Europa` laten toenemen of ´Europa` laten krimpen. We zijn geen willoze slachtoffers, we hebben een keuze.
Ik ben een groot voorstander van Europese samenwerking maar wel enkel op die vlakken waarvoor dat nuttig is.
Ook in de U.S.A. hebben de staten nog veel autonomie, vergeet dat niet.
