Archief - Euthanasie & Wat Men Erover Denkt

Renegadexxripxx zei:

En kinderen kunnen perfect opgevoed worden zonder beide ouders. Het plethora aan zogezegde gebroken gezinnen met kinderen is daar een voorbeeld van (heck, ik ben er 1 van). Waarom mag iemand als hij volledig in orde is wel met de noorderzon verdwijnen maar op het moment dat er ondraaglijk lijden is, of iemand niet meer wil doorleven en het heft niet meer in eigen handen kan nemen mag dat ineens niet meer wegens de gevoelens van een paar individuen?

Ik vind dit gewoon hypocriet.

Klik om te vergroten...

Ik zie niet hoe het hypocriet is om te zeggen dat mensen die gebonden zijn aan anderen ( en dan vooral 'anderen aan hen gebonden hebben') verantwoording verschuldigd zijn aan die mensen en mensen die geen bindingen hebben geen verantwoording moeten/kunnen afleggen.

Opnieuw, ik heb nergens gesteld dat we voor het minste zoiets moeten toelaten. Maar op het moment dat iemand al meerdere psychologen heeft doorworsteld, die niet van zijn voornemen af te brengen is of deze persoon is onderhevig aan enorme pijnaanvallen dan is het het individue dat mag beslissen. Net zoals dit individue ook zou beslissen voor zijn eigen indien hij/zij nog perfect in orde was.

De gevoelens van anderen horen dan niet in rekening genomen te worden, net zoals de gevoelens van anderen ook niet in rekening genomen worden op het moment dat de natuur een handje helpt of het individue onder een trein springt.

Klik om te vergroten...

Weerom het heeft niks te maken met in orde zijn of niet in orde zijn, wel met mensen in uw leven hebben of niet.

Je ziet toch hopelijk ook wel dat er een groot verschil is tussen de natuur die iets 'doet' ( ziekte, ongeluk, etc ) en een persoon die er voor kiest om voor een trein te springen. Natuur heeft geen gevoelens en denkt niet, mensen wel. Wie voor een trein springt is gewoon een egoïst ( niet wegens de zelfmoord maar wegens de manier waarop)

Ik heb geen probleem met consistent te zijn, in functie van het argument dat de maatschappij nu toch al vanalles beslist, maar ik vind nu ook niet dat wij toch maar ten alle tijden ten koste van alles individuen in leven moeten houden... en ja ik zou het ook erg vinden als mijn grootvader die al >20 jaar half verlamd is, niet kan spreken, als een baby moet behandeld worden (incontinentie, blind, half doof ) en dementeert zou sterven. Desondanks als dat zijn wens was dat hij zo niet wil leven dan vind ik niet dat ik die wens maar moet onderdrukken. Hell ik zou zo zelf niet willen leven...

Klik om te vergroten...

En weerom ik denk dat we ietwat naast elkaar bezig zijn. Ik weg NIET dat mensen met kinderen, kinderen, wie dan ook geen einde aan zijn leven mag maken. Maar ik argumenteer wel dat het fout is om te zeggen dat men geen verantwoording moet afleggen.

Is hetgeen dat jij stelt optimaal op die wijze : ja.

Is dit nodig, neen. Juist doordat iemand die in orde is ongeacht van wat iemand anders wil, zijn zin kan doordrijven. iemand die niet in orde is kan dit niet.

En euthanasie wordt nu eenmaal gebruikt of aangegrepen door mensen die niet in orde zijn. Mensen die "in orde" (de capaciteit ertoe hebben) zijn plegen eerder zelfmoord.

Om die reden zie ik dan ook geen enkele reden waarom wij er dan met het moraalridders vingertje moeten staan te zwaaien. Iemand die geen rekening houdt met zijn omgeving, die doet dat niet enkel op het moment van zijn euthanasie... waarom zouden we enkel hierom dan ineens een uitzondering voor creëren ?

We zeggen tegen mensen die willen scheiden of hun kinderen nooit willen zien (opgave voor adoptie) toch ook niet dat ze verplicht moeten worden om bijeen te blijven tot hun kinderen volwassen zijn of in het leven te moeten blijven van de kinderen tot ze volwassen zijn? Voor mij is dit principe gelijkaardig, met als dit verschil dat er bij een dergelijke beslissing er nog een weg terug is (hoe beperkt dan ook).

als mensen waardig willen sterven om welke reden dan ook, laat ze?
wie zijn jullie om hen dat recht te ontnemen?

Alcair zei:

als mensen waardig willen sterven om welke reden dan ook, laat ze?
wie zijn jullie om hen dat recht te ontnemen?

Klik om te vergroten...

Mja, hetgeen waar zara de aandacht op wil trekken, en waar ik het wel mee eens ben, is dat het niet een bevlieging mag zijn vb : het liefje heeft het afgemaakt en ze kunnen dat niet aan. Het zou mij ongepast lijken om voor zoiets zonder enige tegenwind te zeggen van geen probleem hoor. Het mag niet de vorm van een makkelijke uitweg worden.

Allez dat is toch mijn mening. Voor de rest kan ik er mij wel in vinden.

Niemand kiest ervoor te leven, met euthanasie heb je de kans zelf te beslissen uit het leven te stappen vooraleer aftakeling of het toeval je het leven ontnemen. In principe ben ik van mening dat je het recht hebt op zelfdoding, los van eender welke wetgeving of mensenrecht. Het is eerder een existentieel recht: jij bent immers de enige die jezelf kan zijn, noch je geliefde noch de staat heeft daar de mogelijkheid toe. Na de zelfdoding is het verhaal trouwens voor jou gedaan, dus maakt het an sich niet uit welke effect die daad heeft. Als je de keuze niet hebt gehad om te bestaan (niemand heeft die keuze, uiteraard), dan mag je de keuze hebben om eigenhandig uit het leven te stappen. Dit natuurlijk niet met enig voorbehoud, maar dat heeft te maken met de gevolgen van een sterfte voor de omgeving. Dat heet dan sociaal tactvol zijn voor de nabestaanden. Euthanasie in geval van ondraaglijk fysiek lijden is natuurlijk een andere kwestie dan een veertienjarige die zich onder de trein werpt uit liefdesverdriet. Maar in principe is zelfdoding een absolute daad, of het nu mag of niet, het is onomkeerbaar en er is geen mogelijkheid tot het ter verantwoording roepen van de "overtreder". Tenzij je gelovig bent, maar dat is een andere discussie.

Freya zei:

Als je terminaal ziek bent en zwaar lijdt, vind ik zeker dat euthanasie moet kunnen.

Maar anders is het gewoon een andere benaming voor zelfmoord.

Klik om te vergroten...

en dan? zelfmoord of niet? mensen die echt niet meer willen leven, oudjes in een rusthuis die ook gewoon liggen te creperen en onder de medicijnen zitten... Niemand wordt er gelukkiger van hun leven: niet de persoon in kwestie, niet de familie, niet de belastingbetaler... als de persoon zelf liever er een einde aan ziet zie ik echt geen contras, laat staan contras die de pros zouden overtreffen