Ik blijf het vreemd vinden om daar op die manier naar te kijken. Waarom is dit een "zet" om ergens sterker uit te komen?
De bedoeling van verkiezingen is om zo veel mogelijk van je punten te kunnen waarmaken door gemeenteraadsleden verkozen te krijgen. Elke partij wil toch gemeenteraadsleden afleveren? Mensen verwijten partijen van spelletjes te spelen, en als ze er geen spelen, gaan ze twijfelen over hoe goed zo'n partij wel bezig is.
N-VA gaat praten met alle partijen, zoals ze gezegd hebben. Is het water niet te diep, dan kan er samengewerkt worden. Ik had het het liefste met Groen gezien, met de redenen die ik hier al eerder heb gesteld. Ik zou het wel fijn vinden dat er een einde kwam aan dat achterlijke gepolariseer. Niet alleen lokaal, maar ook federaal. En het zou mooi zijn als dat hier kon ingezet worden. En Groen en N-VA zouden allebei iets kunnen laten zien wat ze nog niet te veel hebben laten zien: N-VA kan bewijzen dat ze compromissen kunnen aangaan, en Groen dat ze meer zijn dan een zweeppartij en echt willen regeren.
Maar het ziet er niet naar uit dat dat mogelijk wordt. Ofwel omdat het water daadwerkelijk te diep is, ofwel om dat één van beide partijen niet in staat is om dat slechte kantje af te werpen (of beiden). Dus dan wordt het praten met de rest, als het de twee grootsten niet lukt. Moet de SPa nu 'nee' zeggen, gewoon omdat het ze misschien ooit stemmen gaat kosten? Of moeten ze gewoon aan politiek doen, en de mensen die voor hen gestemd hebben niet teleurstellen door zich automatisch al terug te trekken?