Ikzelf ken holebi(koppel)s.
Vriendelijke mensen en allemaal niets op tegen, en ik zeg ook niet dat die niet in staat zouden zijn om een kind op te voeden.
Ook denk ik dat het voor een kind waarschijnlijk beter is opgevoed te worden bij een homo-koppel dan in een tehuis, bijvoorbeeld.
Uiteindelijk, ben ik momenteel voor, maar de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik soms nog van het andere overtuigd ben en regelmatig tussen de 2 stellingen golf.
Het is een onnoemelijk complex debat, dat veel te veel wordt gereduceerd tot "gelijke rechten" en "beter bij een homo koppel dan in een tehuis", onterecht.
Dus zoals gezegd ben ik momenteel voor.
Maar
Er zijn enkele ethische zaken die mijns inziens in die hele discussie veel te weinig aan bod gekomen zijn (althans, in de publieke discussie er rond, ben er gerust in dat die discussie achter gesloten deuren door de wetgever wel zal gevoerd zijn).
Bijvoorbeeld: bestaat er zo iets als een recht op kinderen? En niet enkel bij homo's maar bv ook bij mensen die gewoon geen kinderen kunnen krijgen.
Is het wel zo zeker dat kinderen geen nood hebben aan een vader- en/of moederfiguur?
Daar mss liever even op ingaan wa ik daar mee wil zeggen:
Ideaal gezien heeft een kind een vader en een moeder. Dat is de natuur, dat is de evolutie, de mens is daar op afgesteld sinds millennia.
Ideaal gezien, heeft een adoptiekind een adoptievader en adoptiemoeder.
Nu is de vraag: als ge weet dat een kind geadopteerd gaat worden, en ge weet dat er naast die homo-koppels ook veel hetero-koppels zijn die een kind willen adopteren, is het dan ethisch verantwoord om die kinderen aan die homo-koppels toe te wijzen terwijl die heterokoppels meer naar de "ideale", of "normale" omstandigheden gaan.
Ik denk bijvoorbeeld aan Belgische weeskinderen, niet enkel aan mensen die (in mijn ogen) zo zot zijn om ze in het buitenland te gaan halen.
Ja, er zijn studies over gedaan, maar naast die studies die uitwijzen dat het geen probleem vormt, zijn er ook die uitwijzen dat het wel problemen kan geven.
Trouwens, kijk gewoon nog maar naar Freud, ook niet van de minste toch mag ik wel stellen, en ge ziet direct het belang van een vader en moederfiguur. Er zit nu eenmaal een verschil op een man en een vrouw.
En ja, die kan ook ontbreken bij gescheiden ouders of als 1 van de ouders sterft, maar dat is iets wat men niet in de hand heeft.
Mijn vraag is enkel: waarom kinderen in een onnatuurlijke situatie plaatsen wanneer er andere opties zijn, aangezien dat wel iets is dat men in de hand heeft.
Vergeet ook ni dat de kans groot is dat er meer en meer naar adoptie gegrepen zal worden aangezien de vruchtbaarheid zowel bij mannen als vrouwen in vrije val is tegenover het verleden, en men ook veel later aan kinderen begint, soms mss zelfs te laat om het nog veilig te doen, en er dus waarschijnlijk nog meer heterokoppels zullen zijn op termijn die adoptie overwegen.
Mijn vraag is dus: zou het dan niet aangeradenzijn om een homokoppel als laatste oplossing te zien voor een te adopteren kind, in plaats van ze op gelijke voet te plaatsen met een heterokoppel dat verder ook over dezelfde capaciteiten beschikt en dezelfde tests heeft moeten doorstaan.
Heeft niets met homofobie te maken, ik heb niets tegen homo's en ik ken er zelf ook dus daar ligt het allemaal niet aan.
Ik weet ook dat niet elk heterokoppel automatisch beter zou zijn dan elk homokoppel, is totaal niet aan de orde binnen de discussie ook.
Maar zeggen dat homo's gelijke rechten moeten hebben op gebied van kinderen (als men al van een "recht op kinderen" zelf kan spreken) is voor mij een vlieger die niet opgaat. Het is zo een beetje als dat homo's zouden worden tekortgedaan omdat een anus er niet op gemaakt is om gepenetreerd te worden in vergelijking met een vagina of omdat 2 mannen/vrouwen geen kind met elkaar kunnen krijgen op natuurlijke wijze. Het 1 heeft met het ander niets te zien, maar toch smijt men die dingen op een hoop om zijn of haar gelijk te halen.
Ik spreek hier niet over kinderen waarbij 1 van de partners de vader of moeder is, voor alle duidelijkheid, dat is een compleet andere zaak, 't gaat enkel over adoptie waarbij geen van de partners een biologische band met het kind heeft.
De vraag is enkel: als men voor adoptie kiest in de plaats van een kind die onmogelijk op de moment dat het gebeurt kan vatten welke consequenties er aan vasthangen, is het dan niet aangeraden om ze in een zo natuurlijk mogelijke omgeving te brengen als dit enigszins mogelijk is, zonder dat "men" hiervoor voor homohater hoeft beticht te worden of zonder dat homo's zich hierdoor tekort gedaan voelen?
Mijn "angst" in dit debat is dat sommige keuzes te veel gemaakt zijn in het licht van politieke correctheid en "gelijke rechten" terwijl er dingen zijn die gewoon moeten losgekoppeld worden van elkaar of net niet kunnen losgekoppeld worden binnen discussies als deze.
En verder ook veel te overhaast, vooral om punten te scoren heb ik de indruk, omdat het nu eenmaal dezer dagen "in" is om voor homo-adoptie te zijn, en zoals wel meer elke kritische stem met de vinger gewezen wordt.
