Nahrtent
Legacy Member
Nesjamag zei:En jij weet dan wel hoe de wereld werkt? Omdat je hetzelfde doet als iedereen en zo dus wel weet hoe de wereld echt in elkaar zit?
Waarom zou jij het wel weten omdat jij niet hetzelfde doet als iedereen? Je draait een loos argument om tot een nog lozer argument, en met loze argumenten bereik je sowieso al niet veel.
Verschillende mensen hebben verschillende ambities. Ik heb geen nood aan stabiliteit en zoals iedereen te zijn. Ik heb ook geen nood om per se anders te zijn. Het enigste dat ik wil is mijn leven leiden zoals ik het leuk vind en de dingen te doen die ik leuk vind.
Goed. Tot daar kan ik volgen. Leuke dingen zijn, wel ja, leuk. Helaas gebeuren er in een mensenleven ook een pak minder leuke dingen: familieleden overlijden, je wordt al eens afgewezen. Zomaar besluiten dat je daar allemaal niet aan mee doet kun je niet, en dat geldt ook op andere vlakken. Zelfs de leukste job ter wereld kan al eens tegensteken. Jouw mentaliteit is er imo één van pure luiheid, die je zelf rechtvaardigt met je alternativiteit t.o.v. de volgzame massa (die jouw mentaliteit overigens financiert).
Een perceptie is net dat: een perceptie. Ze reflecteert niet of benadert zelfs niet noodzakelijk de werkelijkheid en garandeert dan ook niet dat die mogelijkheden waar jij van spreekt er effectief zijn.Ik wijk af en heb dus mss ook een afwijkend beeld omdat ik andere kennis en andere ambities heb en vanuit mijn andere perceptie dus ook mogelijkheden zie/ken waar de meerderheid van mensen geen weet hebben.
Buiten het geld dat je de maatschappij kost tot hiertoe niets, en dat wil ik je zelfs nog vergeven.Wat is het probleem daarmee?
Voor van jezelf te zeggen dat je dingen graag nuanceert is dit wel heel zwart/wit, niet? Je kan niet je hele leven weglopen van dingen die niet leuk zijn. Integendeel: de leuke dingen in het leven betekenen immers zoveel meer wanneer je ze kunt afwegen tegen de minder leuke dingen. Een overwinning smaakt dubbel zo zoet na een nederlaag.Als jij het leuk vindt om dingen tegen u zin te doen en braaf volgens culturele normen te leven naar een cultureel voorgeschreven plaatje, doe dat gerust.
Ik heb zo al veel mensen gezien die maar blijven dingen doen die ze niet leuk vinden in plaats van hun eigen leven te leiden.
Hoogintelligent/hoogbegaafd (naar eigen zeggen, ik zal je maar geloven), geen diploma, geen werk, geen relatie, toch al minstens een ver eind in de 20 gok ik? Sommige dingen heb je zelf in de hand, andere niet. Ik stel vast dat je tot nog toe niet veel hebt verwezenlijkt. Wat zijn jouw ambities dan wel op korte en lange termijn?Als dat hun ding is, fine. Maar probeer mensen die andere ambities hebben ook hun leven te laten leiden
Volgzaamheid is een deugd. Het is niet omdat jij die niet hebt (ik trouwens ook niet, ik weiger mijn studiekeuze te laten afhangen van de arbeidsmarkt of de toekomstperspectieven) dat je mensen die wel kunnen volgen moet reduceren tot producten van een slavenmaatschappij. Net als in je paragraaf over leuke/niet leuke dingen vergeet je dat er geen leiders kunnen zijn zonder volgers.Anyway, ivm met hoogbegaafdheid en school. Zo zaken fundamenteel in vragen stellen is ook niet aanvaard in het onderwijssysteem en de meeste mensen zijn ook niet in staat om daar antwoorden op te voorzien, omdat ze doorgaans maar een weg door het leven kennen en dat is die van volgzaamheid aan autoriteit.
Het lijkt een eigenschap van hoogbegaafden om autoriteit in vraag te stellen en die niet te aanvaarden als ze niet gegrond is. Een kind dat slimmer is dan een leerkracht/volwassene kan moeilijk respect hebben voor die hun autoriteit.
En ja, als kind kan je respect hebben voor een leerkracht. Wijsheid en levenservaring wegen zwaar genoeg door om die autoriteit af te dwingen. Tenzij je als leerkracht pertinente onwaarheden staat te verkondigen, natuurlijk.
Niets hiervan is trouwens vijandig bedoeld. Ik snap gewoon niet hoe jij je redeneringen rijmt met de realiteit van jouw leven (zoals ik het reconstrueer op basis van je posts). Doorgaans lees ik je posts (en de replieken erop) met veel interesse maar hier ga je imo toch wel een eind uit de bocht.
-------
Dat hoogintelligente/hoogbegaafde leerlingen vooral in hun jeugd en vroege adolescentie onvoldoende worden uitgedaagd staat in wezen wel vast, maar dat is nog iets anders dan wat Nesjamag stelt: die vindt zichzelf precies te alternatief/hoogbegaafd of - wat braver verwoord - normafwijkend om aan de universiteit te kunnen functioneren, terwijl je met autodidactiek ook op de universiteit ver genoeg kan raken. Ik kan u zeggen dat op de Blandijn in Gent genoeg normafwijkende mensen rondlopen die zich zonder enig probleem aanpassen. Het enige waarin Nesjamag verschilt met deze studenten is een normafwijkend gebrek aan inzet en aanpassingsvermogen. Normaal, abnormaal, intelligent of niet. Leider of volger, zonder wat inzet kom je nergens. In geen enkele wereld. De tijden dat we allemaal lekker liggen te luieren op een radioactief strand terwijl enkele robots ons een cocktail en wat robot-made snacks komen brengen ligt nog een heel eind voor ons.squalleke123 zei:Zijn houding getuigt IMHO net van een out-of-the-box denken. Da's al niet gemakkelijk, maar ergens hebben jullie beiden een punt. Jij gaat uit van de huidige realiteit en stelt vast, net als de kranten, dat daar veel potentieel verspild wordt in een onderwijssysteem dat goed is voor de gemiddelde leerlingen. En dat is wel jammer, maar uiteindelijk, als het voor de meesten werkt is het ok, zeker? En je wordt tenminste door ons onderwijs voorbereid op het arbeidsleven, waar je al eens iets moet doen dat je niet aanstaat...
Om out-of-the-box te kunnen denken is het wel belangrijk dat je de inhoud van de box begrijpt.Soms kan out-of-the-box kunnen denken een meerwaarde zijn hierin, maar dat is iets dat men in het onderwijs niet of nauwelijks aan bod laat komen. En al helemaal niet tijdens evaluatiemomenten. Zou het niet mooi zijn om te leven in een maatschappij waarin iedereen zijn talenten kan gebruiken?
ik zou ooit graag mijn bachelor halen maar door mijn ervaring in het middelbaar vraag ik mij af of ik zelfs die moeite zou doen, wetende dat ik van studeren bijna niks terecht breng.

). Proffen die examens volledig vervangen door papers, presentaties, ... hoe kan je dat bekrompen noemen?
Op school wist ik nooit wat ik echt wou doen maar voorlopig is dit mijn roeping 