Ik heb afgelopen dagen opnieuw een ontnuchteringsmomentje gehad in mijn illusie van de goed-ingeburgerde allochtoon. Ik woon in Gent en kom regelmatig wel eens in overwegend Turkse wijken als de Sleepstraat. Daar zie je veel "Turken" (van Turkse origine) die perfect Nederlands spreken, Westerse kledij dragen, veel werken, ... enfin, ze leken wel het type-voorbeeld van de goed-geïntegreerde allochtoon.
En dan zag ik dinsdagavond volgende reportage op Ter Zake:
Turken in Gentse Sleepstraat staan achter Erdogan.
Wat een onzin zitten die eigenlijk allemaal uit te kramen man?! Op elke kritische vraag over Erdogan: "Ah ja, maar Erdogan is goed, hij mag dat!" Dat een kritische krant manu militari ontruimd werd? "Tja, je weet als je kritisch bent tegenover Erdogan dat je zoiets kan verwachten!", "Turkije is groot en machtig!"
Ik zat ernaar te kijken met een gevoel van: Euh, wtf heb ik zonet bekeken?
Was dit een reportage uit een wereldvreemde Noord-Koreaanse dictatuur waar de mensen achterlijk gehouden worden en ocharme van niets beter weten dan hun eeuwige, almachtige leider op te hemelen? Of was dit nu echt hier in België op wandelafstand van waar ik woon met mensen die hier al 3 generaties wonen in een Westerse democratie met persvrijheid? Zitten die na 3 generaties nog steeds elke avond via satelliet naar Turkse staatszenders te kijken en negeren ze alle kritische media, of hoe moet ik mij dat eigenlijk voorstellen?
. In België zitten we op dit moment aan 0,5% aandeel, met een verwacht aandeel van 7% tegen 2020. Het huidige Europese gemiddelde is 1,4%.
