Epyon
Legacy Member
Wel, zoals ik zei zijn die protesten een rader in de machine. Zonder die burgerprotesten had de implosie van de Sovjet-Unie wellicht nog veel langer aangesleept. En de val van de muur was een rechtstreeks gevolg van het geweldloos protest toen (in de chaos werden een aantal snelle beslissingen genomen met verdragende gevolgen).Ulixes zei:Overschat je dan niet de rol die burgerprotest zou hebben gespeeld bij de uiteindelijke implosie van de USSR? Dat het hele oostblok zo lang aan de communistische dictatuur was onderworpen, heeft de problemen na de val van het regime trouwens alleen maar groter gemaakt. Niet dat ik daarom geloof dat gewelddadig verzet (voor zover dat überhaupt al te organiseren viel) de zaken anders had doen uitdraaien, maar het lijkt me in dergelijke regimes wel gerechtvaardigd of toch minstens te begrijpen, imo.
Het is waar dat een geweldloos protest slechts zelden tot een direct resultaat zal leiden, maar dat is net de uitdaging. Een gewelddadig protest zal mss onmiddellijk resultaat opleveren, maar dat resultaat zal allesbehalve duurzaam zijn.
Tja, woede is een emotie en iedere emotie moet gekanaliseerd worden. Liefde, blijheid en verdriet moeten evenveel gekanaliseerd worden in onschuldige activiteiten.Avondland zei:Correct. Maar toch is er iets inherents paradoxaals aan de menselijke aard: wij hebben een geweldsdrang die we moeten kanaliseren in onschuldige activiteiten.
Dat klopt, en ik denk dat vooral daar discussie over mogelijk is. Volgens mij is persoonlijke integriteit al sinds de Oude Grieken redelijk 'heilig', maar is het met de tijd in zwang gekomen om ook materiële integriteit zo te beschouwen. Maar ja, dat is eerder een debat in de margeEDIT: je kan geweld op zich ook opdelen. Niet alleen fysiek of niet-fysiek geweld, maar ook persoonlijke of materieel geweld. Er is meer tolerantie tegenover materieel geweld dan tegenover persoonlijk geweld. In het huidige Belgische klimaat zijn beiden niet geaccepteerd, maar er is een groot verschil tussen het stukgooien van een ruit van een bank of het in elkaar slaan van een bankdirecteur. Beiden zijn vormen van geweld en vaak emotionele uitlatingen van een gefrustreerde situatie. Maar die intellectuele zwakheid herken vooral in de context waarin de geweldspleging gebeurt.
.