mac-bc zei:
Inderdaad. Vroeger waren kinderen gewoon kinderen, nu zijn het "prinsjes" en "prinsesjes". Stop met dat klein mormel zo de hemel in te prijzen. Hell, sommige ouders starten de competitie al vanaf een paar maanden na de geboorte "de onze begint al na x maanden te kruipen, terwijl het gemiddelde op x+y maanden ligt!". Hetzelfde met stappen, woordjes zeggen, ... In de kleuterklas beginnen sommige ouders al met hen leren lezen en schrijven om al een voorsprong te hebben op de rest. Enzovoort. Tot en met het hoger onderwijs want iedereen moet natuurlijk ook unief doen vandaag.
Ik zie niet in wat er mis is met het beste met uw kind voor te hebben? Ikzelf ben super fier als ons zoontje (2,5 jaar) met bepaalde zaken voor is op andere kinderen. En als ik merk dat hij met iets vlugger weg is dan zijn leeftijdgenootjes, zal ik zeker niet na laten om die voorsprong te behouden of nog groter te maken als ik maar vooral hij dat kan. Zolang het allemaal plezant (én speels) voor hem en mij blijft.
Voor zaken waar hij minder snel mee is, zal ik enkel stimuleren en zal ik zelden of nooit teleurgesteld zijn. Tenzij ik weet dat hij iets kan en hij te koppig of wil het niet, dan zal hij het wel geweten hebben

.
Hetzelfde met het onderwijs. Als hij unief kan en wil doen zal ik dat zeker stimuleren. Als hij het kan en hij wil niet, zal ik hem toch aanmoedigen om het toch te proberen.
Als hij het niet zou kunnen, maar hij zou pak (kunst)geschiedenis/filosofie (oid, een richting met weinig jobzekerheid) omdat dat "makkelijker" is maar toch "unief" is, zou ik hem dat eerder afraden.
Ik ben er redelijk zeker van dat ik niet alleen ben in deze mentaliteit.
mac-bc zei:
En als één van deze zaken niet lukt, dan gaan we ermee naar de dokter, psycholoog of psychiater.
In vele gevallen is dat idd triestig van de ouders, maar ook vrij relatief. Mijn neefje had in het lager onderwijs "leerproblemen". Op alles gemiddeld een 8 halen noem ik niet problematisch, ma soit. De leerkracht vond dat hij maar moest dubbelen en de papa vond dat hij niet moest dubbelen en maar direct naar het buitengewoon onderwijs moest.
De mama vond dat hij naar de psycholoog moest en wat bleek: concentratie problemen, met een lage dosis relatine zou hij betere resultaten halen.
Als de mama niet naar de psycholoog zou geweest zijn, dan zou dat manneke zijn toekomstige schoolcarrière gehypothekeerd zijn door hem naar het buitengewoon onderwijs te sturen...