Omdat net zoals met alles, controle = macht en om die controle te vormen, heeft men eerst orde nodig. Het is een continue cyclus van verval en de mens, die mede door zijn ambities, die dit probeert tegen te werken door meer orde te maken en te herstellen.
De natuurlijke toestand van elke systeem in het universum, is datgene waar een systeem naartoe neigt met de tijd, als er geen nieuwe krachten op worden uitgeoefend.
De enigste reden waarom een westerse mens vreedzaam kan leven in zijn vertrouwde omgeving is omdat, de verzameling van mensen die het machtscentrum vormen, van mening zijn dat ze voldoende controle hebben over het leven van deze mensen.
De 'onbekende' kracht die uitgeoefend wordt op een maatschappij met structuur en orde wordt met de tijd ook groter en manifesteert zich voornamelijk als de mogelijke labiliteit van een samenleving.
Het Romeinse Rijk verviel omwille van interne chaos en corruptie die enkel mogelijk was gemaakt door de orde die zijzelf hadden getracht te vormen.
De orde waarin de moderne mens van vandaag leeft, het oog van de storm, in een korte tijdsperiode na een zeer chaotische periode (2e wereldoorlog), is eveneens onderhevig aan een steeds groter worden labiliteit. Het kleinste prul kan deze labiliteit uitbuiten van zodra deze te groot geworden is.
Toekomstige technologieën zullen in ieder geval al voor dergelijke struikelblokken zorgen, daar ethiek de snelheid van een slak heeft, en technologische vooruitgang de snelheid van diezelfde slak in het kwadraat in functie van de tijd... Het onstaan van klonen, genetische manipulatie, artificieel leven zal de bestaande ethische orde aantasten, een periode van "minder controle" creëeren (net zoals elke nieuwe technologie dat doet (zie internet vs. copyrightwetgeving)... een periode waarin de labiliteit van het oude systeem haar benen spreid voor de fallus van de menselijke entropie.