Epyon zei:
Nou nou. Het zou van naïviteit getuigen te denken dat zo'n concept überhaupt een levenskans in Vlaanderen zou hebben. Laat staan dat het het VB als traditionele partij vooruit zou helpen. Bovendien worden de enige relevante raakvlakken die ik in je betoog ontwaar momenteel volop door het N-VA uitgebuit. Gezamenlijke identiteit als antwoord op het individualisme, sociale samenhorigheid als wapen tegen ontwortelend globalisme etc.
Ik wens een volledige heropwaardering van het nationale, ten koste van soevereiniteitsusurpering door het oligarchische Europa waar geen vat op te krijgen is. Dat staat lijnrecht tegenover dat N-VA wil: Vlaamse onafhankelijkheid in de EU. Hun identiteitsconcept is een burgerlijk concept zoals de Fransen: iedereen die een kaartje heeft met 'Vlaming' op geschreven is lid van de gemeenschap. Dat een volksgemeenschap niet afgelijnd kan worden is waar en wie dat wel probeert te doen beschuldig ik daarom ook van iets te creëren wat niet af te bakenen valt. In een ontwortelde samenleving is gemeenschap echter moeilijk te vinden. Dat is eigen aan de moderne samenleving.
Overigens denk ik dat dergelijke ideologieen zelfs het N-VA electoraat niet bespelen. De Vlaming (wat haat ik dat begrip) geeft al lang niet meer om globalisme en individualisme, ze staan er zeer apathisch tegenover.
Geen idee. Ik heb de neiging je gelijk te geven dat het de bewoners van Vlaanderen apathisch zijn, of toch het overgrote merendeel. Niet echt nieuw om eerlijk te zijn. Dit kan veranderen in gepolitiseerde periodes zoals het interbellum, waarbij vele aspecten van het leven verzuild waren. Maar het is twijfelachtig dat mensen nog veel geven om hun 'burgerplicht', laat staan een gemeenschapsbewustzijn hebben. Dat is het gevolg van de atomisering.
Verder kudos voor je revolutionistische ideeën, maar laten we de hedendaagse realiteit niet uit het oog verliezen alsjeblieft. Alsof dat marxistisch gedachtegoed iets meer is dan een golf tegen de boeg van supertanker Europa?
Marxisme stelt inderdaad niet veel meer voor en beschouw ik dan ook niet echt als een bedreiging. Ik accentueerde echter dat mijn sociale standpunt noch liberaal noch socialistisch was.
Ik vrees dat de grens tussen identiteit en racisme flinterdun is.
Gaan we een Verhofstadtje doen?
Racisme is een mogelijkheid, ja. Maar het ontstaat vooral uit frustratie en een zondebokmechanisme. We moeten dat kanaliseren naar een positief project in plaats van haat. Het uiteindelijke doel is harmonie en niet continue haat. Dat neemt niet weg dat vele mensen die ik ken, die arbeiders zijn, racistische ideeën hebben. Maar het is een probleem dat mij niet diepgeworteld lijkt en zal verdwijnen als de maatschappij terug gezond wordt.
Dat lijkt me nogal het succesrecept hoor: een partij die enkel door haar eigen leden ernstig genomen wordt. Zoiets lijkt mij eerder een hobbyclubje voor gelijkgezinden die en petit comité wel eens gaan discussiëren over hoe rot alles wel is en hoe beter zij het zouden doen, terwijl buiten wel de onverbiddelijke realiteit woedt.
Ik bedoelde gewoon dat er vele VB'ers zijn die nog rotsvast overtuigd zijn van hun gelijk, maar niet beseffen dat de grond onder hun voeten instabiel is geworden. Maar kan iemand die zichzelf niet serieus kan nemen wel serieus genomen worden?
(ge slaat ofc niet op Time hier)
.