Avondland zei:
Vrijheid kan ook opgedrongen worden.
Ik vrees dat je 'vrijheid' met westerse concepten zoals democratie verwart. Vrijheid is de grondstaat van de mens. Als mensen zich in gemeenschappen die strenge sociale en culturele barrières opwerpen wensen te organiseren is dat hun recht en moeten we dat respecteren. Hun wil is echter niet die van hun nakomelingen, dus ieder individu moet die keuze voor zichzelf kunnen maken.
Ik denk dat identiteitsvorming (dat, zoals je inderdaad terecht stelt, meerdere lagen heeft) altijd gepaard gaat met een soort strijd. Een mens maakt tijdens zijn leven heel wat ervaringen mee, die uiteraard gevolgen hebben op de manier waarop hij zichzelf plaatst in de wereld. Die conflicten kunnen leiden tot identiteitscrises. Maar vaak zijn crises net constitutief en verhelderend. Helend zelfs.
Er komt echter noot één omlijnde identiteit van. Dat kan ook niet. Je kan niet zeggen '
dit ben ik', want iedereen is ook nog
dat. Identiteiten zijn amorf en in constante flux. Een definitie van een identiteit is een momentopname en morgen alweer irrelevant. De definiëring ervan is dan ook een puur academisch debat met weinig voeling met de realiteit. Berust en wie je bent, ook al zal dat morgen iemand anders zijn dan gisteren.
Met 'dominante ideologie' bedoel ik dat aanhangers van het kosmopolitisme vaak weinig kans geven aan nationalistisch of regionalistische neigingen. Hoewel dat, gezien de ambiguïteit van het moderne tijdperk, niet uitgesloten is.
Dat is dan puur perceptie. In het intellectueel debat zullen aanhangers van het kosmopolitisme weinig ruimte aan nationalisme of regionalisme geven, maar de realiteit is zelden een weerspiegeling van het debat. Europa, dat zogezegd zo kosmopolitisch zou zijn, spendeert de meerderheid van zijn budget aan regionale ontwikkeling en profilering, en slechts een fractie aan Europese profilering in het buitenland.
Maar nationalisme is zoveel meer dan een politiek concept of ideologie. Het is een grondhouding en heeft nog veel meer dan het socialisme en liberalisme een maatschappelijke indruk gemaakt.
Idd, en niet meteen de meest positieve.
Mensen die in een project willen geloven, moeten in een mythos geloven. Het geloof dat het samenwerken aan dat project zal leiden tot betere tijden.
Dat hoeft daarom niet nationalistisch te zijn. Europa had vroeger ook een mythos, het was een inspirerend project dat zou leiden tot betere tijden - en dat heeft het gelukkig ook gedaan. Kapitalisme is ook zo'n concept, en net zoals je kan stellen dat de mens een sociaal wezen is, is ze ook een wezen gericht op acquisitie van welvaart. Je moet nu niet gaan pretenderen dat nationalisme het enige inspirerende project ter wereld is, of dat het de enige mogelijke grondhouding is. Ik zou nog wel eens willen zien welk concept, nationalisme of kapitalisme, de meeste wervingskracht heeft.
De mens maakt dagelijks vele slachtoffers. Nationalisme is slechts een instrument. Je moet je eerder afvragen wie de oorlogen voert en waarom. Kijk voorbij de propaganda, dat zich beroept op 'het nationale bewustzijn' en 'de redding van het volk'.
Nationalisme is ook het
doel. En zeer kenmerkend is dat nationalisme er van uitgaat dat er gerust wel wat 'slachtoffers' mogen vallen om het doel te bewerkstelligen. Dan vind ik dat er gerust wat slachtoffers mogen vallen om dat doel net verijdelen.
Maar als ze dat laatste toepassen zouden ze ook geen vrijaf mogen krijgen bij offerfeest toch? 
