Hoe ironisch kan het lot zijn.
Vandaag rond 18u opt werk telefoon gekregen van mijn vriendin, in tranen. Er is vandaag waarschijnlijk ergens tussen 13 en 14 uur ingebroken in haar appartement in Ukkel. Deur geforceerd, dus deur en chambrant naar de zak. Laptop van pakt een half jaar oud weg, tablet van hare kleine weg, juwelen weg, de mooiste handtassen en schoenen weg, en voor de rest alles, maar dan ook alles uit de kasten in slaapkamers, gang, living en keuken lag op de vloer. Zelfs de frigo stond open. Een livingstoel stond nog voor de kleerkast in haar kamer, om in de hoge kleerkasten te kunnen zoeken. Plezant zo thuiskomen.
Flikken zijn PV komen maken, nu zijn ze daar om de deur voorlopig te fixen. Die deden hun werk goed, ze gaan zelfs terugkomen voor vingerafdrukken zeiden ze. En of slachtofferhulp nodig was voor psychologische hulp enzo. Markant: ze woont daar nog geen jaar, dus zeiden ze: "Allez, vous avez recu votre visite d'arrivage"... Ze heeft 10 jaar aan Cavell gewoond, dat is ietske meer zuid Brussel, nooit last gehad. Waar ze nu woont is echt niet veraf, aan Stalle, maar das toch al meer Zuid-West te noemen, en ze heeft binnen het jaar prijs.
De inboedel is niet verzekerd, maar morgen komt nen expert om uit te maken of de deur binnen de verzekering valt of niet. Ik zou verwachten dat zoiets toch tot het gebouw zelf hoort en toch verzekerd moet zijn? Das dus ook nog ni zeker blijkbaar.
Misschien is het omdat ik nog zwaar pissed ben dat ne smeerlap ervoor heeft gezorgd da ik mijn vriendin zo aan den telefon kreeg, maar bij mij is de twijfel nu weg:
Dees. Moet. Stoppen.
In mei wordt het VB.