Avondland zei:
Kortom: er moet paal en perk gesteld worden aan:
- consumentisme (vanzelfsprekend)
- economisme (het primaat van de economie)
- excessief kapitalistisch systeem (alsmaar meer en meer productie met het oog op ... ja, wat anders dan winst natuurlijk)
- individualisme en daarmee gepaard egocentrisme (de plaag van de moderne beschaving)
...
?
De overheid moet doen wat ze kan indien dit de bevolking ten goede komt. Iedereen is het er ondertussen al mee eens dat de milieuproblematiek de toekomst hypothekeert, dus is het maar logisch dat er regelgeving rond komt. Men moet het welzijn van de bevolking immers niet alleen nu maar ook in de toekomst vrijwaren. En natuurlijk moet iemand de durf hebben om een voorbeeld te stellen i.p.v. onder een steen weg te kruipen.
De vraag is hoe ver de zaken die je aanhaalt wel nadelig voor de bevolking zijn, hoe praktisch ze te regelen zijn en in welke mate ze nu al geregeld worden. Consumentisme hoeft niet per se negatief te zijn: het is nl de motor van de economie. Natuurlijk moet men niet excessief consumeren, maar zorgen de diverse taksen en belastingen op het consumeren (eco-taksen, BTW, importheffingen) hier al niet voor de nodige regulering?
Idem voor het kapitalistisch systeem. Dit is niet per se negatief aangezien het ons welvaart brengt. Maar inderdaad, een gebrek aan regulering leidt tot zaken zoals we die nu meemaken. Maar over de ganse wereld is nu een veel striktere regulering in de maak, dus is dit probleem ook al niet aangepakt?
Individualisme en egoïsme? Ik zie niet in hoe je dat kan reguleren en of dit überhaupt wenselijk is. Van milieu- en economieregulering kan je de positieve effecten op neutrale schalen afmeten (bvb minder CO2 uitstoot of transparantere prijsvorming), maar hoe meet je de effecten van individualisme en egoïsme?
