Het probleem is dat mensen de illusie hebben dat nieuws a priori neutraal zou moeten zijn. Ten eerste is dit onmogelijk gezien de korte tijdspanne waarin nieuws moet worden geproduceerd. Ten tweede is er geen ruimte om alle nuances aan bod te laten. Ten derde zijn er ook commerciële bezwaren: een krant moet kunnen verkopen om zichzelf financieel staande te houden. Ten vierde is er ook het probleem van de gatekeeping: er gebeurt eerst een heuse selectie van nieuwsfeiten waarbij de keuze door heel wat factoren bepaald wordt. Nieuws is er niet zomaar: het is een hapklare brok weloverwogen feiten die worden afgevuurd op een nietsvermoedende lezer, kijker of luisteraar.
Het voordeel van de verzuiling is dat de kranten tenminste met open vizier het strijdperk van de nieuwsberichtgeving betraden. Anderzijds moet je ook geen genie zijn om meer tendentieuze artikels op te merken. Het is natuurlijk zo dat een kritische omgang met nieuwslectuur geen evidentie is: niet iedereen heeft voldoende bagage om - zij het innerlijk - in dialoog te treden met de aangeleverde nieuwsfeiten. Ook ontbreekt de tijd om meerdere kranten naast elkaar te leggen. De ironie is dat kranten die behoren tot dezelfde mediagroepen krèk dezelfde artikels durven af te leveren. Gezien de korte tijdspanne waar ik hierboven op gewezen heb is dat natuurlijk geen kwaad opzet.