Unkn0wn zei:
Ik stel steeds opnieuw vast dat het overgrote deel van de NV-A kiezers helemaal niet weet voor wat ze stemmen en waar hun stem toe kan leiden. Op een neoliberaal onafhankelijk Vlaanderen zitten het merendeel van de Vlamingen heus niet te wachten, maar door de grote 'smoke and mirrors' campagne (toegegeven, het is meesterlijk georkestreerd) vanuit de NV-A zelf weten ze er wel mee het gros van de Vlamingen voor hun kar te spannen. Want zeg nu zelf, wie slaat er de website van de NV-A op na? Het antipolitieke (anti-traditionele partijen) gevoel overheerst op de rationaliteit, en dan is elke nieuwe partij die verandering belooft, onder leiding van een welsprekend volksfiguur, een baken van hoop.
Stop toch alsjeblief met dat hyperbolische gepreek alsof jij de enige bent die weet hoe
het echt zit in België, in tegenstelling tot het domme plebs dat zich laat ophitsen door een gevaarlijke volksmenner met duistere plannen. Natuurlijk stemmen er veel mensen voor de N-VA zonder al te veel van politiek af te weten, dat argument kan men evenzeer op elke andere partij toepassen, anders komt men eenvoudigweg nooit aan meer dan 10% van de stemmen. Dat heeft ook helemaal in de verste verte niets te maken met een gebrek aan 'rationaliteit', het lijkt mij integendeel dat men na een lucide analyse van de politieke en economische situatie automatisch bij de N-VA uitkomt. Alles hangt gewoon af van framing. Je verwijt de N-VA 'neoliberaal' (zeer populair stopwoordje in bepaalde kringen) en 'nationalistisch' te zijn. Laten we die beide beschuldigingen eens onder de loep nemen.
1) Neoliberalisme: deze bewering vind ik ergens nog wel begrijpelijk. Men kan er niet onderuit dat de N-VA de economische vrijheid predikt en op die manier vooral de belangen van de werkgevers behartigt. Ik ben overigens zelf niet bepaald rechts-liberaal.
Maar als men op dat punt blijft hameren verliest men natuurlijk wel het belangrijkste uit het oog: veel federale overheidsdiensten zijn ver-schrik-ke-lijk inefficiënt en traag, en de federale regering (noch de wetgevende, noch de uitvoerende macht) is totaal niet in staat de uitdagingen van de toekomst het hoofd te bieden. Er is nog steeds geen coherent antwoord op de vergrijzingscrisis en op het nakende energietekort. En inderdaad, voor een deel is de Vlaamse regering in hetzelfde bedje ziek. Het punt is dat het absoluut schrijnend is dat de N-VA door sommige mensen een 'gevaarlijke, neoliberale partij' wordt genoemd gewoon omdat zij erop wijst dat wij beter verdienen. Is het normaal dat belangrijke posten in het administratief apparaat worden verdeeld op basis van partijlidmaatschap in plaats van competentie en ervaring? Ik denk dat velen hier nog zouden verschieten als ze wisten hoe het eraan toegaat op veel FOD's, bijvoorbeeld het NIS. Ik beschouw de N-VA als een gigantische middenvinger naar die nepotistische, semi-corrupte manier van doen die nog steeds als normaal wordt aanvaard. Dat betekent niet dat N-VA-politici allemaal integere mensen zijn die zich nooit tot zoiets zouden verlagen, want dat zijn natuurlijk mensen die uit dezelfde cultuur komen en in hetzelfde systeem ingebed zijn. Het betekent wel dat er, gelukkig, veel burgers zijn die een dergelijke Derde-Wereld gang van zaken niet normaal vinden en die hun walging ervoor uitdrukken.
2) Nationalisme: de N-VA is inderdaad een partij die opkomt voor de belangen van Vlaanderen. Ik beschouw dat persoonlijk niet als een onvergeeflijke misdaad zolang men genuanceerd blijft. Zelfs als men absoluut geen nationalist is, zal men mits een minimum aan eerlijkheid moeten vaststellen dat Vlaanderen en Franstalig België gewoon twee volledig gescheiden samenlevingen zijn en dat dat federale niveau letterlijk geen enkele meerwaarde biedt die niet evengoed geboden wordt door het Europese niveau. Die mentale scheiding is dan ook steevast het eerste dat buitenlanders opvalt. Dat is niet te verhelpen door mooie woorden, idealen of goede wil; het 'probleem' (voor de belgicisten) bevindt zich op een basaal sociologisch en cultureel niveau, en het maakt niet uit hoeveel Frietrevoluties er worden georganiseerd of hoeveel keer de Rode Duivels winnen. De N-VA merkt gewoon op dat de keizer geen kleren aanheeft en verbindt voor de hand liggende institutionele conclusies aan dat eenvoudige feit.
Nu komt men meestal met de beschuldigingen dat de N-VA zijn separatisme 'verbergt' achter een woord als confederalisme. Zoals Neoken dus al zei, de N-VA heeft er nooit een geheim van gemaakt dat zij in principe voor een zo autonoom mogelijk Vlaanderen is, en dat is ook waarom ik er voor stem. Maar ze maakt evengoed duidelijk dat ze haar concrete politieke energie focust op een specifieke staatstructuur, namelijk het confederalisme. Als, op dat punt gekomen, de kiezer geen zin heeft om het proces verder te zetten kunnen zij eenvoudigweg afhaken, net zoals de VU stemmen heeft verloren na de realisatie van het federalisme.
Nu, op dit punt gekomen volgt er meestal een eindeloze semantische
circle jerk over de definitie van dat woord 'confederalisme'. Inderdaad, technisch en staatskundig gezien gaat het over twee of meer onafhankelijke staten die op vrijwillige basis samenwerken. Ik heb echter nog altijd geen zinnig argument gelezen dat uitlegt waarom zij dat op een andere manier zouden gebruiken dan de VLD of de CD&V, namelijk 'ver doorgedreven federalisme'. Het blijft meestal bij zwakke, onduidelijke insinuaties over wat de N-VA 'eigenlijk' bedoelt en wat ze 'eigenlijk' van plan is. Alleen is het inderdaad zo dat de N-VA meent wat ze zegt en dan ook een pak geloofwaardiger is dan de voornoemde partijen. Ik beschouw dat niet als een slechte zaak.
Het is trouwens N-VA en niet 'NV-A'.
