Archief - Onze Sociale Zekerheid

Anoniem15 · 6 mrt 2013

Ben ik de enige die zich vragen stelt over de toekomst van onze sociale zekerheid? De steeds groter wordende groep werklozen die moeten leven van een uitkering zijn één ding. Maar de lasten op ander gebied zoals de ziekte uitkeringen zijn ook een niet te onderschatten fenomeen. Ik ken in mijn ruime kring al drie mensen die op de ziekenkas staan wegens een burn-out of depressie, en dit worden er steeds meer afgaande op het aantal mensen die de toevlucht zoeken in medicijnen of bij psychiaters.

Zelf ben ik sinds enkele maanden werkzaam bij het ziekenfonds en heb ik zaken gehoord waar ik van moest walgen. Ik kan hier voorbeelden en feiten opnoemen waar mening lid grijs haar van zou krijgen.

Hoe lang is dit systeem nog houdbaar, wetende dat de mensen nu al zo goed als zeker langer gaan moeten werken om het stelsel onder controle te houden. Wat is de oplossing? Enorm streng gaan optreden bij het toekennen van uitkeringen of de belastingen nogmaals verhogen? Mag gelijk wie zomaar gebruik maken van onze ziekenfondsdiensten, zonder ooit één dag gewerkt te hebben in België?

jonaske_ · 6 mrt 2013

Je moet ook niet vergeten dat de vergrijzing voor de deur staat. De pensioenleeftijd gaat volgens mij toch nog een stuk de hoogte in moeten om de vergrijzing te kunnen opvangen. Dat is geen probleem als iedereen wil langer werken. Ook de mensen van de huidige generatie die bijna op pensioen gaan, want velen hebben nog altijd de mentaliteit dat zij vroeg op pensioen kunnen en dat ze de beslissingen qua beleid maar een aantal jaren moeten uitstellen. Dat is naar mijn mening geen principe van solidariteit maar eerder een principe van egoïsme. Voor mensen die een zwaar fysiek belastende job doen, moeten we wel nog een oplossing vinden, maar als ze deze mensen rond een leeftijd van 45 omscholen naar een job als administratief bediende, dan zouden ze daar geen last meer van hebben. Ik ben er van overtuigd dat deze mensen jobs kunnen doen zoals datafilling etc.

Daarnaast vind ik dat de staat veel meer moet controleren op werkloosheidsuitkering. Een beperking in tijd is quasi noodzakelijk om profiteurs tegen te gaan. Daardoor valt ook al een stuk van de werkloosheidsval weg. Werklozen moeten wel de kans hebben om te herscholen. Op deze manier wordt de structurele werkloosheid aangepakt. Als de VDAB efficiënter gaat werken zal er ook veel minder sprake zijn van frictionele werkloosheid. Dan schiet er nog één soort werkloosheid over en dat is de conjuncturele werkloosheid. Door eens stabiel en goed economisch beleid van zowel de regering als de ECB kan dit soort werkloosheid opgelost worden. Er is met andere woorden dus nog veel werk aan de winkel in het huidige systeem.

Ziekteuitkering is naar mijn mening wel noodzakelijk. Maar ook in dit geval moet dat zeker gerechtvaardigd zijn en door een duidelijke medische controle, die misschien een aantal keren moet herhaald worden? Ziekte moet immers geen financiële catastrofe worden voor gezinnen zoals bijvoorbeeld in de VS. Iedereen heeft een kleine kans om ernstig ziek te worden en daarom vind ik wel dat ziekteuitkering gerechtvaardigd is voor degenen die het nodig hebben natuurlijk. Voor de anderen zouden ze eens grote kuis moeten doen

jonaske_ · 6 mrt 2013

double post

JPV · 6 mrt 2013

Wonkelrijm zei:
Ben ik de enige die zich vragen stelt over de toekomst van onze sociale zekerheid? De steeds groter wordende groep werklozen die moeten leven van een uitkering zijn één ding.

even een mythe uit de wereld helpen: dat er veel meer werklozen zouden zijn. Rekening houdend met de crisis, is dit top:

Code:

JAAR	aantal werkzoekende werklozen	aantal niet werkzoekende werklozen
2000	385.222	264.624
2001	379.372	267.083
2002	415.541	266.764
2003	462.576	261.037
2004	486.489	252.587
2005	500.770	241.655
2006	490.175	236.488
2007	458.378	232.285
2008	432.498	226.092
2009	464.032	221.093
2010	469.628	216.563
2011	453.960	207.263
2012	449.645	196.144

(voor 2012 zijn de officiele cijfers nog niet beschikbaar, maar heb ze zelf samengesteld op basis hiervan: http://www.rva.be/frames/Main.aspx?Path=D_stat/Statistieken/Stat_any/&Language=NL&Items=1/1/1)

Ik had kunnen foefelen en enkel de laatste 10 jaar genomen, het zou véél beter zijn.

het financiële probleem bij de RVA zit hem bij de uitgaven voor ondersteuning van werkenden én tijdskrediet:

ondersteuning van werkenden (meestal subsidies voor werkgevers om mensen in het werk te krijgen/houden), ZONDER dienstencheques-subsidies) in miljoen euro's:
2000 751,7
2001 848,0
2002 975,9
2003 1.091,2
2004 1.119,4
2005 1.140,0
2006 1.167,2
2007 1.190,2
2008 1.294,7
2009 1.940,8
2010 1.939,0
2011 2.003,6

Tijdskrediet en dergelijke(in miljoen euro's)
2000 242,1
2001 279,6
2002 365,0
2003 441,2
2004 495,5
2005 559,9
2006 612,7
2007 649,4
2008 702,6
2009 752,0
2010 785,5
2011 817,4

werkloosheid
2000 4.925,3
2001 5.076,1
2002 5.609,7
2003 6.037,6
2004 6.307,7
2005 6.445,6
2006 6.417,9
2007 6.216,0
2008 6.276,1
2009 6.783,0
2010 6.909,7
2011 6.854,1

maw:
werkloosheidsuitgaven: +39,16%
tijdskrediet: +237%
ondersteuning va werkenden: +166%
ter info: index (dus de normale stijging van de prijzen): zo'n 30%

Waarmee ik niet wil zeggen waarin er eventueel zou moeten bezuinigd worden, wel dat "steeds groter wordende groep werklozen", niet echt klopt.

Conradus · 6 mrt 2013

De steeds groter wordende groep werklozen klopt dan niet, maar de overheid betaalt wel steeds meer om te zorgen dat werkgevers mensen in dienst houden (tijdskrediet, ondersteuning van werkenden). Dat is ook niet echt positief of haalbaar.

Soekie · 7 mrt 2013

Momenteel is de situatie zodanig dat als alle babyboomers op pensioen zijn, we met het budget van onze sociale zekerheid enkel de pensioenen van deze mensen kunnen betalen. Voor gezondheidszorg en ziekte-of invaliditeits-uitkeringen, kinderbijslag, werkloosheidsuitkeringen en leeflonen is er dan geen geld meer. Noch voor zorg voor deze ouderen die doorgaans meer en intensievere zorg nodig hebben dan een jong iemand.

Statistieken over het aantal werzoekenden zeggen niet alles. Pas als je ook het plaatje meekrijgt over het aantal leefloners en de mensen met een ZIV-uitkering, kan je misschien een uitspraak doen. Dan zijn er nog mensen die buiten het systeem vallen en helemaal niets krijgen. (Al verbaast dat menig mensen). En ook de vergrijzing heeft hierop een impact: ook werkzoekenden kunnen immers op pensioen gaan waardoor de leeftijd mensen in de actieve bevolking. Verhoudingsgewijs daalt het percentage werklozen dan niet.

Je hebt niet enkel de druk vanuit de hoogste regionen inzake leeftijd van onze bevolking, maar je hebt ook een druk vanuit de jongere groepen in de bevolking. Denk maar aan een stad als Brussel, Antwerpen en in toenemende mate worden ook Gent, andere Vlaamse steden en de rand van Brussel met deze problematiek geconfronteerd. De bevolking verjongt er zienderogen en er is een ware bevolkingswissel aan de gang. Dit werd door een bepaald politicus ooit geduid als de verkleuring, die naast de vergrijzing ook een grote druk legt op ons sociaal systeem en zelfs de inrichting ervan grondig door mekaar schudt (want wat van toepassing is op een oude Belg, is niet noodzakelijk ook even makkelijk van toepassing op een jonge nieuwkomer). Bijkomend creëert het andere noden zoals meer plaatsen in het onderwijs, meer plaatsen voor kinderopvang, een verhoogd aanbod aan Nederlands onderwijs (ook voor volwassenen), etc ...
Voor beide groepen mogen we onze ogen niet sluiten en we moeten m.i. voorkomen dat er een generatie is - de huidige 20'ers, 30'ers en 40'ers van nu - die als het ware "geplet" worden door de druk die voortkomt uit de specifieke zware noden van deze groepen, die beide niet-actieve bevolking betreffen.

Wonkelrijm, ik heb eigenlijk wel interesse in je verhalen. Ik zou denken dat ik van niets meer verbaasd ben (na bij een verzekeringsinstantie te hebben gewerkt, te zien wie er verzekerd was en naar waar die ziekenhuisfacturen gingen en wat die facturen inhielden..), maar misschien kan jij me helpen?

JPV · 7 mrt 2013

Conradus zei:
De steeds groter wordende groep werklozen klopt dan niet, maar de overheid betaalt wel steeds meer om te zorgen dat werkgevers mensen in dienst houden (tijdskrediet, ondersteuning van werkenden). Dat is ook niet echt positief of haalbaar.

zeker ivm ondersteuning van werkenden ben ik het volledig met je eens

. Tijdskrediet moet zeker mogelijk blijven, al zijn er daar wel wat aanpassingen mogelijk imho. Ik wou vooral benadrukken dat op zich werkloosheid niet het probleem is, daar is momenteel imho een goed beleid. Ook wat betreft het activeren van mensen.

Het probleem zit hem in het feit dat veel mensen netto (inclusief kortingen, subsidies, ...) nauwelijks nog bijdragen als ze (voltijds) aan het werken zijn. Vooral ook omdat bepaalde bedrijven een crack zijn in het in dienst nemen van mensen als ze subsidieerbaar zijn en daarna terug buitenwippen.

Bongobong · 7 mrt 2013

Wonkelrijm zei:
Wat is de oplossing? Enorm streng gaan optreden bij het toekennen van uitkeringen of de belastingen nogmaals verhogen?

De staat moet gewoon voor meer inkomsten zorgen. Bijvoorbeeld door belastingen op de personen die momenteel het minst bijdragen. Nu kan ik begrijpen dat er door de economische crisis overal bespaart moet worden (mits het ook geïnvesteerd wordt). Dus ook op de sociale zekerheid. Maar hoe komt iemand er nu bij om, terwijl onze productiviteit en economie steeds groter wordt, even gratuit te claimen dat de sociale zekerheid misschien wel aan zijn laatste adem is?

Anoniem15 · 7 mrt 2013

Bongobong zei:
Maar hoe komt iemand er nu bij om, terwijl onze productiviteit en economie steeds groter wordt, even gratuit te claimen dat de sociale zekerheid misschien wel aan zijn laatste adem is?

Groeiende productiviteit en economie in België? Kan zijn dat ik het compleet verkeerd heb, maar kan je me dan enkele voorbeelden geven van een groeiende economie in België?

Tristesse · 7 mrt 2013

Wonkelrijm zei:
Groeiende productiviteit en economie in België? Kan zijn dat ik het compleet verkeerd heb, maar kan je me dan enkele voorbeelden geven van een groeiende economie in België?

De VDAB heeft meer klanten.

Ah nee, die zijn ook kantoren aan het sluiten om te besparen.

HVW, een van de best draaiende zaken in Hasselt.

Bongobong · 7 mrt 2013

Wonkelrijm zei:
Groeiende productiviteit en economie in België? Kan zijn dat ik het compleet verkeerd heb, maar kan je me dan enkele voorbeelden geven van een groeiende economie in België?

Voor zover ik weet is sinds de dagen dat de welvaartsstaat niet werd betwist de economie continu gegroeid met uitzondering van crisisjaren, alsook de productiviteit van arbeid. Dus wat is nu eigenlijk de echte reden om de sociale zekerheid aan te vallen?

Anoniem15 · 7 mrt 2013

Bongobong zei:
Voor zover ik weet is sinds de dagen dat de welvaartsstaat niet werd betwist de economie continu gegroeid met uitzondering van crisisjaren, alsook de productiviteit van arbeid. Dus wat is nu eigenlijk de echte reden om de sociale zekerheid aan te vallen?

Er komen inderdaad steeds meer en meer jobs bij in onder andere de zorgsector, maar dat kan ik persoonlijk niet onder economie catalogeren.

Veel van het geld waar de mensen daar mee worden betaald komt trouwens van de sociale zekerheid.

En de reden dat ik ze aanval? Omdat ik getuige ben van wansmakelijke misbruik dat zomaar door het RIZIV wordt toegestaan terwijl je als ziekenfonds zelf machteloos staat.

Nesjamag · 7 mrt 2013

Ik denk dat het verwijderen van de misbruikers van het systeem weinig verschil zou maken. Dit systeem gaat eraan, met of zonder degenen die er misbruik van maken. Misbruik is ook nog eens relatief.
Die mensen die uitkeringen krijgen hebben tenminste nog iets van inkomen dat ze kunnen consumeren. Zonder dat zou de economie het nog slechter doen. Veel van die subsidies die bedoeld zijn om te vermijden dat mensen ontslaan worden of aangeworven worden tonen ook aan hoe slecht de economie het doet. Het is een groot probleem als bedrijven mensen in dienst nemen omdat ze zo hun winst via belastingvoordelen omhoog kunnen trekken. Dit is rechtstreekse subsidiëring van inefficiëntie en uitstel van executie (hoe meer uitstel, hoe zwaarder het zal aankomen.

We zijn demografisch verdoemd en we zijn politiek verdoemd. Wanbeleid van de politiek kent geen einde.
Het een en ander zou opgelost kunnen worden met hervormingen van het onderwijssysteem en de efficiëntie van diensten als de VDAB (waarvan ik toch vaak hoor dat die al veel verbeterd zijn) en de jobmarkt, job begeleiding te verbeteren. Maar hervormingen zouden van overheidswege moeten komen en dus is dit reeds ten dode opgeschreven.
Zolang inefficiëntie gesubsidieerd blijft zullen bedrijven ook weinig incentive hebben om veel HR departementen beetje deftig te doen werken.

Ik zou niet zo vlug zijn om de vinger te wijzen naar "profiteurs" van het sociaal systeem, maar eerder naar politieke kortzichtigheid, subsidiëring van inefficiëntie en bureaucratie.

Soekie · 7 mrt 2013

Ik denk wel dat misbruik aanpakken een verschil zal maken.
Je moet beseffen dat er heelder bevolkingsgroepen zijn die van generatie op generatie geen werkmentaliteit hebben ontwikkeld, in wijken wonen waar niemand deze mentaliteit heeft, die er ook op andere vlakken een heel specifiek arsenaal aan gewoontes op nahouden (slecht en ongezond eten, (rand)criminaliteit en voor overlast zorgen, ...). Deze mensen, de zogenaamde "kansarmen", kosten de samenleving gewoon zeer veel, ook op het vlak van gezondheidszorg overigens. (Helaas leven deze mensen in de praktijk ook minder lang, want opleidingsniveau en levensduur en natuurlijk ook -kwaliteit hangen heel erg samen).

Werken is op sommige plaatsen in dit land gewoon een vies woord.
En dan heb je ook nog de beroepsziekenkastrekkers zoals Wonkelrijm al aangeeft, of degene die er de kantjes vanaf lopen en net een maand gaan werken, om dan een maand thuis te blijven zonder inkomstenverlies, of schipperen tussen werkloosheid en gezondheidszorg...

Ook voor de artsen ligt hier een grote verantwoordelijkheid. Maar bepaalt gedrag kan je niet zomaar veranderen of sturen. Bovendien heb je dan ook nog het probleem dat het aantal ziektes waarvan de effecten en klachten moeilijk controleerbaar zijn, in de bevolking, groeit. Denk maar aan C.V.S. (diagnose die ik overigens ook heb maar ik weiger me daarbij neer te leggen), fibromyalgie, prikkelbare darm syndroom, chronische pijn, ... en natuurlijk alle psychische ziektes.
Allemaal ziektes waarbij de patiënt verklaart bepaalde klachten te hebben, maar waarbij er geen objectief onderliggend medisch probleem kan vastgesteld worden. Ongeacht het lijden van de patiënt dat zeker zeer ernstig kan zijn (ik heb zo jarenlang de stempel psychosomatisch gekregen tot men ontdekte dat er wel degelijk een onderliggende medisch/fysiek tastbare problematiek was, maar men had nooit aan die diagnose gedacht, noch beeldvorming gebruikt die dit probleem kon reveleren), dus ik zal de laatste zijn om te stellen dat mensen niet zeer erg kunnen disfunctioneren door een ziekte, al dan niet "zichtbaar". Maar het is volgens mij zeker zo dat er een grote groep mensen misbruik maakt van deze "makkelijk te verkrijgen etiketten" (het is ten slotte een kwestie van zeggen dat je deze en deze symptomen hebt...).

Soekie · 7 mrt 2013

Bongobong zei:
De staat moet gewoon voor meer inkomsten zorgen. Bijvoorbeeld door belastingen op de personen die momenteel het minst bijdragen. Nu kan ik begrijpen dat er door de economische crisis overal bespaart moet worden (mits het ook geïnvesteerd wordt). Dus ook op de sociale zekerheid. Maar hoe komt iemand er nu bij om, terwijl onze productiviteit en economie steeds groter wordt, even gratuit te claimen dat de sociale zekerheid misschien wel aan zijn laatste adem is?

Belastingen op personen die het minst bijdragen?
Personen op allerhande uitkeringen dus, door de staat gekregen, moeten een deel daarvan terug aan de staat geven?
Facturen die weer bij het ocmw of op de berg onbetaalde rekeningen gegooid worden, ... Broekzak-vestzakoperatie dus. Een maatregel die niets op kan leveren. Een kale steen, kan je niet stropen...

Sociale fraude aanpakken, dat zal al heel veel helpen.

De pensioenen hervormen ... hoe vertel je van de ene dag op de andere tegen bv de ambtenaren, dat degene die enkele maanden jonger zijn als anderen, plots een heel deel minder zullen krijgen?
Overigens uit diverse bronnen weet ik dat de gepensioneerde ambtenaren inderdaad zeer royaal kunnen leven... Op weinig plekken wordt de crisis zo weinig gevoeld en worden er snoepreisjes gemaakt à volonté, als in de gezinnen met gepensioneerde ambtenaren.
Die zijn rijker dan veel werknemers... Het is hun gegund natuurlijk, maar of het eerlijk is dat zij meer hebben dan iemand die er hard voor moet werken? Wetende dat deze mensen ook vaak een eigendom hebben, hun lening hebben afbetaald, ... en ze dus ook lagere kosten hebben?
Nu pleit ik overigens zeker niet voor armoede bij ouderen, want dat vind ik helemaal schandalig en een maatschappij-onwaardig.

Ons kinderbijslag systeem zou overigens ook beter herwerkt worden. Het systeem wordt toegepast, op een totaal andere bevolkingsgroep die andere wensen heeft qua nataliteit. Terwijl het systeem werd ingevoerd op een moment dat de geboortecijfers tanende waren en niet volstonden opdat iedere westerling zichzelf verving. Dat is nu niet meer actueel echter. Bijgevolg is ook het feit dat men voor een tweede kind meer krijgt, als voor een eerste en dat je in principe voor een oneindig aantal kinderen kan bij krijgen, achterhaalt.

In politieke kringen en bij de sociale zekerheid zelf, wordt er niet betwist dat deze niet op deze manier kan blijven voortbestaan in de huidige omstandigheden.

squalleke123 · 7 mrt 2013

Soekie zei:
Ik denk wel dat misbruik aanpakken een verschil zal maken.
Je moet beseffen dat er heelder bevolkingsgroepen zijn die van generatie op generatie geen werkmentaliteit hebben ontwikkeld, in wijken wonen waar niemand deze mentaliteit heeft, die er ook op andere vlakken een heel specifiek arsenaal aan gewoontes op nahouden (slecht en ongezond eten, (rand)criminaliteit en voor overlast zorgen, ...). Deze mensen, de zogenaamde "kansarmen", kosten de samenleving gewoon zeer veel, ook op het vlak van gezondheidszorg overigens. (Helaas leven deze mensen in de praktijk ook minder lang, want opleidingsniveau en levensduur en natuurlijk ook -kwaliteit hangen heel erg samen).

Werken is op sommige plaatsen in dit land gewoon een vies woord.
En dan heb je ook nog de beroepsziekenkastrekkers zoals Wonkelrijm al aangeeft, of degene die er de kantjes vanaf lopen en net een maand gaan werken, om dan een maand thuis te blijven zonder inkomstenverlies, of schipperen tussen werkloosheid en gezondheidszorg...

Ook voor de artsen ligt hier een grote verantwoordelijkheid. Maar bepaalt gedrag kan je niet zomaar veranderen of sturen. Bovendien heb je dan ook nog het probleem dat het aantal ziektes waarvan de effecten en klachten moeilijk controleerbaar zijn, in de bevolking, groeit. Denk maar aan C.V.S. (diagnose die ik overigens ook heb maar ik weiger me daarbij neer te leggen), fibromyalgie, prikkelbare darm syndroom, chronische pijn, ... en natuurlijk alle psychische ziektes.
Allemaal ziektes waarbij de patiënt verklaart bepaalde klachten te hebben, maar waarbij er geen objectief onderliggend medisch probleem kan vastgesteld worden. Ongeacht het lijden van de patiënt dat zeker zeer ernstig kan zijn (ik heb zo jarenlang de stempel psychosomatisch gekregen tot men ontdekte dat er wel degelijk een onderliggende medisch/fysiek tastbare problematiek was, maar men had nooit aan die diagnose gedacht, noch beeldvorming gebruikt die dit probleem kon reveleren), dus ik zal de laatste zijn om te stellen dat mensen niet zeer erg kunnen disfunctioneren door een ziekte, al dan niet "zichtbaar". Maar het is volgens mij zeker zo dat er een grote groep mensen misbruik maakt van deze "makkelijk te verkrijgen etiketten" (het is ten slotte een kwestie van zeggen dat je deze en deze symptomen hebt...).

De vraag is dan ook vooral een vraag naar hoe je het badwater kan verwijderen zonder ook het kind kwijt te zijn. Misbruik is soms zeer moeilijk vast te stellen, zeker als het zich in de grijze zone situeert.

Voor mij is de oplossing zeer simpel: Beter gemiddeld opleidingsniveau is betere gemiddelde welvaart en dat weegt minder op de sociale zekerheid. Maar dat verlegt dan weer de vraag naar hoe men de opleidingen kan aanpassen aan de veranderde omstandigheden (en mss zelfs of dat wel hoeft).

Kandul · 7 mrt 2013

Soekie zei:
Belastingen op personen die het minst bijdragen?
Personen op allerhande uitkeringen dus, door de staat gekregen, moeten een deel daarvan terug aan de staat geven?
Facturen die weer bij het ocmw of op de berg onbetaalde rekeningen gegooid worden, ... Broekzak-vestzakoperatie dus. Een maatregel die niets op kan leveren. Een kale steen, kan je niet stropen...

Sociale fraude aanpakken, dat zal al heel veel helpen.

De pensioenen hervormen ... hoe vertel je van de ene dag op de andere tegen bv de ambtenaren, dat degene die enkele maanden jonger zijn als anderen, plots een heel deel minder zullen krijgen?
Overigens uit diverse bronnen weet ik dat de gepensioneerde ambtenaren inderdaad zeer royaal kunnen leven... Op weinig plekken wordt de crisis zo weinig gevoeld en worden er snoepreisjes gemaakt à volonté, als in de gezinnen met gepensioneerde ambtenaren.
Die zijn rijker dan veel werknemers... Het is hun gegund natuurlijk, maar of het eerlijk is dat zij meer hebben dan iemand die er hard voor moet werken? Wetende dat deze mensen ook vaak een eigendom hebben, hun lening hebben afbetaald, ... en ze dus ook lagere kosten hebben?
Nu pleit ik overigens zeker niet voor armoede bij ouderen, want dat vind ik helemaal schandalig en een maatschappij-onwaardig.

Ons kinderbijslag systeem zou overigens ook beter herwerkt worden. Het systeem wordt toegepast, op een totaal andere bevolkingsgroep die andere wensen heeft qua nataliteit. Terwijl het systeem werd ingevoerd op een moment dat de geboortecijfers tanende waren en niet volstonden opdat iedere westerling zichzelf verving. Dat is nu niet meer actueel echter. Bijgevolg is ook het feit dat men voor een tweede kind meer krijgt, als voor een eerste en dat je in principe voor een oneindig aantal kinderen kan bij krijgen, achterhaalt.

In politieke kringen en bij de sociale zekerheid zelf, wordt er niet betwist dat deze niet op deze manier kan blijven voortbestaan in de huidige omstandigheden.

Je kan ook de uitkeringen verminderen of zelfs afschaffen voor bepaalde zaken.

Waarom alles zo eenzijdig zien? Een overgangsperiode voor de pensioenen is ook een mogelijkheid.

Het systeem voor kinderbijslag is voor iedereen geldig, dus zeker niet alleen op een andere bevolkingsgroep zoals jouw zin doet uitschijnen. Is het wel goed om als maatschappij een kind te laten boeten voor de fouten van zijn ouders? Je zegt namelijk dat armoede bij ouderen schandalig is, wat ga je creëren met jouw aanpassing?

Anoniem15 · 7 mrt 2013

Als je 5 kinderen koopt voor de kinderbijslag moet je natuurlijk wel de tijd hebben om voor die vijf kinderen te zorgen. Waar de ouders met twee voltijds gaan werken is dat al niet zo evident. Doe de dag van vandaag eens twee of meer kinderen naar de kinderopvang, je valt achterover als je die prijzen hoort. Wie natuurlijk niet werkt heeft hier wel de tijd voor, al laat de opvoeding dan nog vaker te wensen over dan bij anderen.

Voor de personen die door de Geneeskundige Raad voor Invaliditeit (RIZIV) op levenslange invaliditeit gezet zijn hebben we al een term 'win for life'. Invaliditeit is trouwens niet gelijk aan minder valide, dus het gaat hier niet over personen met een aangeboren handicap of een handicap ten gevolge van een ongeval of ziekte maar over mensen die gewoon voor langere periodes arbeidsongeschikt zijn.

Als je weet dat er bij ons een geval is van iemand van 23 jaar die levenslang invaliditeit heeft gekregen van het GRI omdat hij niet kan gaan werken uit angst omdat hij homo is en dat niet aanvaard wordt door zijn geloofsgemeenschap dan weet je al hoe erg het is. Dit is trouwens geen alleenstaand geval, de voorbeelden zijn oneindig. Vaak wordt er gebruik gemaakt van allerhande constructies om toch binnen de lijntjes van het 'wettelijke' te kunnen blijven profiteren. Soms verschiet ik zelf van de vindingrijkheid van sommigen.

Nesjamag · 7 mrt 2013

Degenen die het minst bijdragen zijn de kansarmen, werklozen, zieken, lage inkomens.
Als je daar geld gaat zoeken of hun geld onttrekt dan raak je direct de economie, want die mensen gaan vaak al het geld uitgeven dat ze ontvangen.
Degenen die meer bijdragen die dragen al genoeg bij.

Pensioenleeftijd verhogen: geen zin, er is onvoldoende werk, oudere mensen zijn te duur, zijn te vaak niet mee met techniek. En als deze leeftijdsgroep wel werkt gaat dat ten koste van jongeren die minder werkgelegenheid gaan hebben.
Pensioenen verminderen: minder pensioen betekent minder om te spenderen en minder voor kinderen om te erven voor de ouderen die al iets gespaard hebben voor hun kinderen. Met de hoge huizenprijzen hebben meer en meer mensen een erfenis nodig.
Werkloosheidsuitkeringen doen stoppen na enkele jaren: er is onvoldoende werk, waar gaan die mensen een inkomen vinden? Als vooral jongeren dan werkloos zijn, is het dan een goed idee om ze in een systeem als bijvoorbeeld in Duitsland een introductie te geven in het later werkleven? Ook als deze mensen zonder enig inkomen vallen gaat dat ook ten koste van de economie.
Uitkeringen verlagen: ten koste van de economie want die mensen kunnen minder uitgeven.

Ik zie weinig goeds in het afbouwen van deze sociale vangnetten voor de economie.

Volgens mij is het veel beter te kijken richting scholing, enorme opwaardering van lager en middelbaar onderwijs zodat die diploma's waarde en nut hebben. Meer inzetten op herscholing. Stoppen met subsidies voor inefficiënte bedrijven. Afbouwen van het ambtenarenapparaat. Afbouw bureaucratie. Privatisering van gezondheidszorg en onderwijs. Afschaffing van 6 van de 7 regeringen.

Bongobong · 7 mrt 2013

Wonkelrijm zei:
Er komen inderdaad steeds meer en meer jobs bij in onder andere de zorgsector, maar dat kan ik persoonlijk niet onder economie catalogeren.

Veel van het geld waar de mensen daar mee worden betaald komt trouwens van de sociale zekerheid.

En de reden dat ik ze aanval? Omdat ik getuige ben van wansmakelijke misbruik dat zomaar door het RIZIV wordt toegestaan terwijl je als ziekenfonds zelf machteloos staat.

België is één van de meest productieve landen en veel rijker dan eender wanneer vóór pakweg het jaar 2000. Dat de sociale zekerheid in de toekomst (mits de crisis niet voort blijft duren) "niet houdbaar" zou zijn, heeft dus weinig te maken met een onderliggende realiteit maar met keuzes omtrent inkomensherverdeling.

En ben je dan echt van mening dat je geen sociale zekerheid kan hebben zonder wansmakelijk misbruik? Zo niet, waarom wil je dan niet de sociale zekerheid hervormen in plaats van het kind met het badwater weggooien?

Archief - Onze Sociale Zekerheid

Anoniem15

Legacy Member

jonaske_

Legacy Member

jonaske_

Legacy Member

JPV

Legacy Member

Conradus

Legacy Member

Soekie

Legacy Member

JPV

Legacy Member

Bongobong

Legacy Member

Anoniem15

Legacy Member

Tristesse

Legacy Member

Bongobong

Legacy Member

Anoniem15

Legacy Member

Nesjamag

Legacy Member

Soekie

Legacy Member

Soekie

Legacy Member

squalleke123

Legacy Member

Kandul

Legacy Member

Anoniem15

Legacy Member

Nesjamag

Legacy Member

Bongobong

Legacy Member