soulreaper zei:
Aan de andere kant, maakt het ons sociaal "vangnet" wel makkelijker om te profiteren. Ik heb zelf meegemaakt dat ik na 10 maanden arbeidsongeschiktheid( operatie aan ontstoken achillespees; en on ontsteking is teruggekomen) tegen de controledokter ziekenkas zei dat ik wilde gaan werken, zei hij me zelf 2 zaken. 1) Ja maar meneer, uw aanvraag tot invaliditeit ligt klaar, het moet maar gewoon ingevuld en verzonden worden en 2) Mm, met die pees gaan werken? Zou je dat wel doen? Ik heb er mijn twijfels over of dat wel een goed idee is...
Ik ben toen "op eigen risico" gaan werken. Maar als je hetzelfde aan 100 mensen verteld, hoeveel denk je dat er effectief gaan werken?
Chapeau daarvoor, heel nobel van je! Weinig mensen zouden dit je nadoen, inderdaad. Meestal bestaat er net de neiging om sociale voordelen uit te hollen van zodra er de mogelijkheid is. Dit ligt volgens mij niet meteen aan de mentaliteit van mensen - al is het ook wel een factor die meespeelt, dat bewijs jij met je verhaal - maar ook aan het feit dat het systeem nu eenmaal misbruiken toelaat. Bij bepaalde groepen nog meer als bij anderen.
Wie het systeem goed kent - en zoals Wonkelrijm aangeeft - er zijn er die dat zo goed doen dat ze bijna in de plaats kunnen gaan zitten van vele consulenten / sociaal assistenten / ... die de wetten, regels, voorwaarden, ... minder goed kennen dan zij.
Ik heb zelf ook ooit ernstige (zodanig pijn dat het voor mijn omgeving duidelijk was) gezondheidsproblemen gehad toen ik ergens werkte via een interimcontract. Ik zou nog een maand moeten werken, maar eigenlijk moest ik me laten opereren want ik crepeerde ook, en dat zou leiden tot een maand ziekenverlof... De wet laat dan perfect toe dat je dan een maand op ziekenverlof gaat met behoud van je loon, op kosten van je kersverse nieuwe werkgever. Maar dit wou ik niet doen, doch de werkgever zelf zei er geen graten in te zien, het kwam immers toch op de nek van het interimbureau terecht. Maar dit leek me toch allesbehalve proper en ik deed het ook om een egoïstische reden: ik wilde goede relaties behouden met dat interimbureau (eigenlijk een professioneel recruterings- en selectiekantoor voor bediendeprofielen) gezien ze mij misschien zeker nog konden helpen in de toekomst en ik geen slechte indruk wou maken, als iemand die de kantjes ervan afloopt.
Fraude waar ik zelf weet van heb dat ze voorvalt:
- misbruik van psychologische ziektes (komt zeer veel voor, vaak gezonde jonge mensen die zo invalide worden verklaard en voor jaren met rust worden gelaten)
- misbruik van onbewijsbare fysieke ziektes (idem dito)
- leefloon aanvragen door studenten door te stellen dat ze gebroken hebben met de ouders en alleen wonen (vaak dan nog in vastgoed van familie)
- misbruik tegen studiebeurzen (deze onterecht krijgen)
- zelfstandigen die zeer grote delen van hun inkomsten niet aangeven
- vergoed vrijwilligerswerk, veel meer vergoedingen opstrijken dan toegelaten en dit niet aangeven
- misbruik sociale woningen
- nepsollicitaties om problemen met rva of vdab te bekomen en werkloos te kunnen blijven
- misbruik gesubsidieerde koten (bv geen recht op kot maar slechts klein deel inkomsten aangegeven, eventueel ouders op papier gescheiden waardoor enkel naar inkomsten één ouder gekeken terwijl ze terug samenwonen, of familie heeft recht op kot maar maakt hiervan geen gebruik - ander niet-studerend familielid trekt erin en gaat werken terwijl er een zeer minieme huurprijs moet worden betaald, ... nergens zoveel i-phones, i-pads en zwembaden in de tuinen als bij de inwoners van gesubsidieerde koten denk ik )
- kantjes eraf lopen (net zoveel gaan werken tot men aanspraak maakt op ...)
- invalide zijn en in het zwart werken
- domicilie frauden (om uitkeringen voor alleenstaanden te krijgen, terwijl men slechts recht heeft op een uitkering samenwonende)
- schijnzelfstandigheid om aanspraak te maken op een leefloon
- geld op buitenlandse rekeningen (zodat hier geen rekening mee wordt gehouden bij bv berekening van het leefloon)
- ...
De lijst is denk ik eindeloos. :-/
Maar zoals JPV terecht aanhaalt kosten sociale rechten van werknemers als tijdskrediet etc, ook enorm veel, niet enkel aan de overheid maar ook aan de werkgever overigens (die een vervanger moet zoeken, opleiden, administratie, ...).
