Omdat ik uit tweede hand weet dat Oostfronters niet vertrokken zonder een idee waarvoor ze vechtten. Dat het duidelijk was waar de SS voor stond, en waar ze zich voor inschreven.
Dat is anders dan ingelijfd worden manu militari, of geen andere keuze hebben. Want er waren veel meer mensen die zich niét hadden ingeschreven, dan mensen die dat wel deden. Dus geen keuze, klopt niet. Genoeg mensen die geen geld hadden, geen eten hadden, en toch niet voor de SS gingen vechten. Het is ook wat anders dan in fabrieken gaan werken om oorlogstuig te maken voor de Duitsers, of om Duits land te gaan bewerken terwijl Duitsers moesten vechten. De term "vrijwillig" is essentieel voor mij.
Omdat ik genoeg verhalen heb gehoord van mensen die geen twee huizen verderop woonden van mijn opa, en plots de kans zagen om oude vetes uit te vechten met een sterke Duits achter hen. Persoonlijk gewin, ten koste van de vrijheid van velen. En van mensen die goed deden, puur goed, maar werden gepakt door collaborateurs die voor datzelfde persoonlijke gewin gingen. Omdat mijn opa zelf Joden en gezochte mensen had verstopt. En daar bijna voor is gepakt. Iedereen zag mensen verdwijnen die nooit meer terugkwamen. En dan toch vrijwillig gaan vechten voor die bezetter, dat kan ik geen helden noemen.
En zoals gezegd is er een gigantisch verschil tussen "heldhaftig zijn" en "heldendaden verrichten".