Ik heb gezegd dat ik geen individu'en viseer, maar ik heb wel een probleem met mensen die zodanig vervreemd zijn van de maatschappij dat eerlijk verdelen er niet meer bij is voor hen, en zich ook schuldig maken aan criminele praktijken zoals fraude. Er is dus wel degelijk een bepaalde reden waarom ik hen viseer, en niet bvb. homo's omdat ze op mannen vallen? Nu, ik ben van mening dat rijkdom iemand zijn karakter verandert, en ik ben ook van mening dat geld niet moet doorgegeven worden van ouders op kinderen maar bvb. terug naar de staat, die met dat geld voorzieningen aanbiedt, en die hun kinderen dan weer gratis onderwijs, gratis gezondheidszorg, gratis openbaar vervoer, goedkope ontspanning en dergelijke aanbiedt. Ik ben ook van mening dat een bedrijfsleider of politicus als mens niet belangrijker of rijker hoort te zijn dan een verpleger of arbeider. Bovendien zijn de bedragen hallucinant. Er is niemand die het recht heeft om miljoenen aan euro's in eigen zak te hebben. Ik begrijp niet waarom het verzet tegen dergelijke praktijken niet groter is. En alsof ze niet genoeg geld hebben, speculeren ze dan nog op de beurs ten koste van de gewone belastingbetaler of maken ze misbruik van subsidies, waar de gewone bevolking dan vervolgens moet instaan. Rijken dragen voor mij niet genoeg bij aan de maatschappij, en indien we de klassenmaatschappij ooit echt willen afschaffen, dan zal volledige economische gelijkheid ooit moeten ingevoerd worden. Ik geloof dat economische gelijkheid de vrijheid, welvaart, klimaat en het welzijn ten goede komt, en dat geld een minimale rol dient te spelen in het leven. Terwijl nu van vele mensen hun droom is: "de lotto te winnen". Dat toont genoeg aan dat het te ver is gegaan. Bovendien is winst maken op dit moment belangrijker dan het welzijn van de mens. De mens hoort weer centraal te staan in hun leven. Presteren naar behoren hoort niet de hoofdmotivatie te zijn van een mensenleven. Ik zie ook niet in hoe dat verschilt van het lijfsmotto: jouw ziel en lichaam geven aan je vaderland.
Al heb ik wel meermaals gezegd dat ik een realist ben, en me focus om andere dingen te verwezenlijken. Het vorige is een ideaal waarvan ik hoop dat het ooit gerealiseerd wordt in de verre toekomst, maar nu ligt de focus op de balans meer naar het socialistische te overhellen, en met bepaalde standpunten die een mensenleven kunnen vergemakkelijken. Compromissen sluiten, dat is ook politiek. Alleen dienen het dan wel aanvaardbare compromissen te zijn.