Ik vind het vooral wraakroepend dat ze dit zonder enig schroom doen terwijl andere mensen in dit land moeten vechten om de eindjes aan elkaar te knopen. Diezelfde partijen zouden dan echter wel probleemloos snoeien in een sociale zekerheid of minimumlonen verlagen, pensioenleeftijd voor iedereen behalve parlementairen verhogen, nuttige overheidsjobs wegsaneren (maar een extra royaal betaald zitje in de raad van bestuur bij de NMBS bijcreëren), ...
Voor hetgeen één van die politici opstrijkt bij een intercommunale alleen al aan zitpenningen, en dat woord zegt wat mij betreft alles: betaald worden alleen maar om ergens even in een bestuursraad te gaan zetelen niet eens fulltime een job uit te oefenen, zou iemand anders ofwel een heel gezin kunnen onderhouden mocht de job nog enige meerwaarde hebben, ofwel zouden de belastingen voor alle andere mensen een pak naar beneden kunnen.
De vraag is wat mij betreft niet of ze die vergoedingen moeten terugstorten of niet, de vraag is waarom steken we die corrupte politici niet in een gevangenis? Als er morgen een volksbeweging zou opstaan die dergelijke parasieten terug onder een ouderwetse guillotine zouden willen steken, zal ik alvast één van de laatsten zijn om hen tegen te houden.
Twee maatregelen die ik nog het liefst van alles eigenlijk eens in de politiek zou willen zien is enerzijds een beperking op de ambtstermijnen dat je een verkozen ambt mag uitoefenen, op élk niveau, Herman De Croo ga naar huis aub, en anderzijds in belangrijke functies van elk mandaat onder duale verantwoordelijkheid stellen. Elke ministerportefeuille valt onder één minister, maar tegelijkertijd krijgt een andere minister van een andere partij een controleplicht op diezelfde portefeuille. Loopt het mis? Beiden verantwoordelijk. Geen symbolische koppen meer die rollen, maar échte verantwoordelijkheid.
Dit naar het goede middeleeuwse model van twee burgemeesters te hebben.
?