Archief - Politieke Ergernissen & Curiositeiten Thread - Deel 2

[jack|herrer]

Egypte heeft een terreaurcel opgerold. Op deo foto's van de lijken hebben velen hun pistool of geweer nog mooi in de hand. Lijkt me redelijk 'staged'. Ook straf dat ze ineens binnen 24 zo'n cel kunnen identificeren.

Ben er zeker van dat ze die mannen gewoon kennen en gewoon laten betijen. Nu 1 kleine actie om niet te veel toeristen af te schrikken.

[M°°nblade]

Het zijn anders wel de populisten die de Britse burger deden geloven dat het migratiebeleid van de EU van toepassing was op het VK, ware het niet dat zij een opt-out hebben.

Hét probleem is het spanningsveld tussen de EU en de lidstaten. De EU kan niet efficiënt functioneren omdat de lidstaten het eigen belang laten primeren en er een koehandel van maken (en tussendoor geeft men dan nog de EU de schuld van alles wat op binnenlands niveau misloopt), en diezelfde lidstaten ook niet bereid zijn om meer soevereiniteit af te staan.

De reden dat diezelfde lidstaten niet bereid zijn om soevereiniteit af te staan is logisch. Je geeft democratische zeggenschap niet uit aan een EU dictateur van socialistische moraalridders dat een koers wil varen waar je eigen bevolking niet achter staat. Het is aan de EU en niet aan de lidstaten om dat spanningsveld weg te nemen door democratischer te worden.

Kiezers hebbben geen boodschap aan niet-bindende constructen met opt-outs, etc... de britten konden zich niet vinden in het 'wir schaffen das' beleid en dat was voldoende om uiteen te gaan net zoals het vn migratiepact voor de NVA voldoende was om uit de regering te stappen. Want je luistert naar het volk of je doet dat net niet. Een consensus hoort geen (inter)nationaal recht te volgen. Het internationaal recht dient de consensus te volgen.

[Spyronamic]

Haal de kinderen én hun moeders terug - De Standaard

Meest van de pot gerukte artikel van het jaar: check
Op een of andere manier altijd in december, mijn genomineerde van 2017 was dat VRT artikel dat we ons moesten schamen over Zwarte Piet.

EDIT: om van deze kwaliteitsjournalistiek te genieten moet je uiteraard betalen, hier het artikel::

Spoiler

De moeder van Henri Heimans zat in een concentratiekamp. Als ze in 1945 niet was geëvacueerd, was hij nooit geboren. Wat houdt onze politici tegen om de Belgische kinderen in Syrië te redden?

De Belgische staat moet alle mogelijke maatregelen nemen om de Belgische kinderen van IS-strijders én hun moeders naar ons land terug te halen. Dat kan je inderdaad een ‘merkwaardige’ beslissing vinden, zoals advocaat Fernand Keuleneer schrijft (DS 28 december). De kortgedingrechter gaf de procespartijen – de IS-moeders en de Belgische staat – eerst een veeg uit de pan door te stellen dat ze te weinig feitelijke en juridische argumenten aanreikten. Maar daarna maakte hij zelf een juridische cocktail. In de shake verwerkte hij een waaier aan ingrediënten: burgerlijk procesrecht, bewijsrecht, afstammingsrecht, familierecht, nationaliteitsrecht, oorlogsrecht, diplomatiek recht, consulair recht, militair recht, kinderrechten, mensenrechten en humanitair recht, dat alles met een scheutje onduidelijke feitelijkheden. Om niet weg te zakken in een juridisch moeras, zal ik de beschikking hier niet grondig analyseren.

Nood breekt wet

Maar eigenlijk moet je de kwestie niet juridisch oplossen, maar moreel en politiek. Nood breekt wet. Nu Turkije de militaire druk in het grensgebied met Koerdistan opvoert, dreigt er misschien ook gevaar voor de Belgische kinderen (DS 28 december). Het strafrecht vereist dat je mensen die gevaar lopen helpt als je jezelf of anderen daardoor niet in gevaar brengt. Plegen de verantwoordelijke politici schuldig verzuim als ze geen hulp verlenen aan kwetsbare Belgische kinderen?

Nu de donkerbruine vleugel van de N-VA niet langer druk uitoefent, kan de regering van lopende zaken de noodsituatie evalueren. Met wat creativiteit kan ze een evacuatieoperatie organiseren met de hulp van het Internationale Rode Kruis en de Halve Maan, in nauw overleg met de Turkse of Irakese autoriteiten. Wat staat er in de weg om de kinderen in een Halve Maan-konvooi over de grens te brengen tot in Turkije, van waaruit een repatriëring naar België geen probleem is? Zouden de Koerdische beheerders van het kamp niet hoe dan ook hun medewerking willen verlenen?

Nu de donkerbruine vleugel van de N-VA niet langer druk uitoefent, kan de regering van lopende zaken de noodsituatie evalueren

De moeders, die internationaal geseind zijn, zouden – met hun schriftelijk akkoord – samen met hun kinderen tot op Turks grondgebied kunnen worden gebracht. Dan kunnen ze worden overgedragen aan de Turkse rechterlijke autoriteiten, met het oog op hun uitlevering aan België. Met wat diplomatieke goodwill kunnen de kinderen en hun moeders min of meer simultaan worden overgebracht, met respect voor het gezag van de Turkse autoriteiten. Achteraf, in België, kunnen de identiteitsdocumenten voor de kinderen geregeld worden en kunnen eventueel DNA-tests plaatsvinden.

Akkoord met Himmler

In de geschiedenis zijn er veel voorbeelden van geslaagde evacuatie- en repat*riëringsoperaties, als de morele en politieke wil aanwezig zijn. Een ervan gaat me persoonlijk aan. Op het einde van WO II, in april 1945, sloten Heinrich Himmler en het Zweedse Rode Kruis een akkoord om een aantal Scandinavische, Franse, Nederlandse en Belgische vrouwen te evacueren uit de hel van het concentratiekamp van Ravensbrück in het oosten van Duitsland. De reddingsoperatie werd een race tegen de klok. Het Duitse leger, dat zich terugtrok, dreigde hen te liquideren. Het kamp was over*bevolkt en werd geplaagd door tyfus en tuberculose. En ook de extreme koude maakte slachtoffers.

In die chaotische dagen slaagde een Rode Kruis-konvooi van witgeschilderde bussen om door de frontlinies in Denemarken heen, over land en over zee, Malmö te bereiken. Honderden vrouwen en hun kinderen werden zo gered, onder wie mijn moeder. Zonder deze geslaagde evacuatie zou mijn moeder vermoedelijk niet hebben overleefd en was ik niet geboren.

Misschien kan dit historische voorbeeld de ministers van Justitie en van Buitenlandse Zaken inspireren.

[Quintus]

De reden dat diezelfde lidstaten niet bereid zijn om soevereiniteit af te staan is logisch. Je geeft democratische zeggenschap niet uit aan een EU dictateur van socialistische moraalridders dat een koers wil varen waar je eigen bevolking niet achter staat. Het is aan de EU en niet aan de lidstaten om dat spanningsveld weg te nemen door democratischer te worden.

Kiezers hebbben geen boodschap aan niet-bindende constructen met opt-outs, etc... de britten konden zich niet vinden in het 'wir schaffen das' beleid en dat was voldoende om uiteen te gaan net zoals het vn migratiepact voor de NVA voldoende was om uit de regering te stappen. Want je luistert naar het volk of je doet dat net niet. Een consensus hoort geen (inter)nationaal recht te volgen. Het internationaal recht dient de consensus te volgen.

Wat velen niet begrijpen is dat de EU voornamelijk bestaat uit de lidstaten. Alles draait rond hen. De EU = de lidstaten. Al dat gejammer van politici (populisten?) over bureaucratisch onverkozen leiders is niet meer dan het afschuiven van de eigen verantwoordelijkheid over wie ze zelf benoemd hebben. Het is trouwens pertinent onjuist om te zeggen dat het aan de EU is en niet aan de lidstaten om democratischer te worden. De EU is zoals het is door de lidstaten. Als de EU zichzelf wil veranderen, moet dat net door de lidstaten. Het zijn enkel zij die een verdragswijziging kunnen doorvoeren en dus de instellingen en het hele besluitvormingsproces democratischer maken. De EU kan niets doen zonder akkoord van de lidstaten, maar krijgt ondertussen van diezelfde lidstaten wel het verwijt dat het niet democratisch genoeg is. Kan het schizofrener?

[Gavin]

Haal de kinderen én hun moeders terug - De Standaard

Meest van de pot gerukte artikel van het jaar: check
Op een of andere manier altijd in december, mijn genomineerde van 2017 was dat VRT artikel dat we ons moesten schamen over Zwarte Piet.

EDIT: om van deze kwaliteitsjournalistiek te genieten moet je uiteraard betalen, hier het artikel::

Spoiler

De moeder van Henri Heimans zat in een concentratiekamp. Als ze in 1945 niet was geëvacueerd, was hij nooit geboren. Wat houdt onze politici tegen om de Belgische kinderen in Syrië te redden?

De Belgische staat moet alle mogelijke maatregelen nemen om de Belgische kinderen van IS-strijders én hun moeders naar ons land terug te halen. Dat kan je inderdaad een ‘merkwaardige’ beslissing vinden, zoals advocaat Fernand Keuleneer schrijft (DS 28 december). De kortgedingrechter gaf de procespartijen – de IS-moeders en de Belgische staat – eerst een veeg uit de pan door te stellen dat ze te weinig feitelijke en juridische argumenten aanreikten. Maar daarna maakte hij zelf een juridische cocktail. In de shake verwerkte hij een waaier aan ingrediënten: burgerlijk procesrecht, bewijsrecht, afstammingsrecht, familierecht, nationaliteitsrecht, oorlogsrecht, diplomatiek recht, consulair recht, militair recht, kinderrechten, mensenrechten en humanitair recht, dat alles met een scheutje onduidelijke feitelijkheden. Om niet weg te zakken in een juridisch moeras, zal ik de beschikking hier niet grondig analyseren.

Nood breekt wet

Maar eigenlijk moet je de kwestie niet juridisch oplossen, maar moreel en politiek. Nood breekt wet. Nu Turkije de militaire druk in het grensgebied met Koerdistan opvoert, dreigt er misschien ook gevaar voor de Belgische kinderen (DS 28 december). Het strafrecht vereist dat je mensen die gevaar lopen helpt als je jezelf of anderen daardoor niet in gevaar brengt. Plegen de verantwoordelijke politici schuldig verzuim als ze geen hulp verlenen aan kwetsbare Belgische kinderen?

Nu de donkerbruine vleugel van de N-VA niet langer druk uitoefent, kan de regering van lopende zaken de noodsituatie evalueren. Met wat creativiteit kan ze een evacuatieoperatie organiseren met de hulp van het Internationale Rode Kruis en de Halve Maan, in nauw overleg met de Turkse of Irakese autoriteiten. Wat staat er in de weg om de kinderen in een Halve Maan-konvooi over de grens te brengen tot in Turkije, van waaruit een repatriëring naar België geen probleem is? Zouden de Koerdische beheerders van het kamp niet hoe dan ook hun medewerking willen verlenen?

Nu de donkerbruine vleugel van de N-VA niet langer druk uitoefent, kan de regering van lopende zaken de noodsituatie evalueren

De moeders, die internationaal geseind zijn, zouden – met hun schriftelijk akkoord – samen met hun kinderen tot op Turks grondgebied kunnen worden gebracht. Dan kunnen ze worden overgedragen aan de Turkse rechterlijke autoriteiten, met het oog op hun uitlevering aan België. Met wat diplomatieke goodwill kunnen de kinderen en hun moeders min of meer simultaan worden overgebracht, met respect voor het gezag van de Turkse autoriteiten. Achteraf, in België, kunnen de identiteitsdocumenten voor de kinderen geregeld worden en kunnen eventueel DNA-tests plaatsvinden.

Akkoord met Himmler

In de geschiedenis zijn er veel voorbeelden van geslaagde evacuatie- en repat*riëringsoperaties, als de morele en politieke wil aanwezig zijn. Een ervan gaat me persoonlijk aan. Op het einde van WO II, in april 1945, sloten Heinrich Himmler en het Zweedse Rode Kruis een akkoord om een aantal Scandinavische, Franse, Nederlandse en Belgische vrouwen te evacueren uit de hel van het concentratiekamp van Ravensbrück in het oosten van Duitsland. De reddingsoperatie werd een race tegen de klok. Het Duitse leger, dat zich terugtrok, dreigde hen te liquideren. Het kamp was over*bevolkt en werd geplaagd door tyfus en tuberculose. En ook de extreme koude maakte slachtoffers.

In die chaotische dagen slaagde een Rode Kruis-konvooi van witgeschilderde bussen om door de frontlinies in Denemarken heen, over land en over zee, Malmö te bereiken. Honderden vrouwen en hun kinderen werden zo gered, onder wie mijn moeder. Zonder deze geslaagde evacuatie zou mijn moeder vermoedelijk niet hebben overleefd en was ik niet geboren.

Misschien kan dit historische voorbeeld de ministers van Justitie en van Buitenlandse Zaken inspireren.

"Maar eigenlijk moet je de kwestie niet juridisch oplossen, maar moreel en politiek. Nood breekt wet."

Da's wel een mooie. Voor mij zou die kwestie dan net op de compleet andere manier worden opgelost als de wet niet gevolgd moet worden.
Maar ik ben natuurlijk niet zo verheven als de schrijver van dat artikel.


Van wie is dat artikel trouwens, ik zie enkel "RR" staan maar da's copyright voor de foto zeker?

[KnightOfCydonia]

Die vergelijking is toch compleet van de pot gerukt als je je bedenkt dat de ouders van die Henri Heimans als joodse slachtoffers in die concentratiekampen zaten (informatie dankzij een korte google-zoektocht: https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20180914_03744286). Als je die IS-moeders met één ding uit een concentratiekamp moet vergelijken, dan zou het zijn alsof er Belgische collaborateurs naar Auschwitz zouden zijn afgezakt om daar als bewakers te gaan werken, én dat we die collaborateurs na W.O. II hadden moeten gaan redden.
Ik denk dat de geschiedenis duidelijk leert wat de bevolking terecht met de collaborateurs gedaan heeft: hén zwaar gestraft. Het is vanuit dat opzicht zelfs ironisch dat diezelfde Henri Heitman hier in België een klacht heeft ingediend tegen Schild & Vrienden, een vereniging die waarschijnlijk eens goed zou lachen met de collaboratie en (net als Vlaams Belang) een amnestie bepleiten voor de ergste collaborateurs.

De enige correcte parallel in deze is die tussen IS en het nazisme, als die moeders slachtoffers zijn dan toch alleen van het feit dat ze ingezet hebben op een verdorven ideologie die het pleit voorlopig verloren heeft, maar die helaas nog niet uitgeroeid is.

Iemand van joodse origine die bepleit om gevaarlijke moslim-fundamentalisten terug naar België te halen, dat artikel zou inderdaad wél eens één van de meest dwaze van 2018 kunnen zijn.

[Anoniem03]

Hoe gaat dat dan concreet in zijn werk zijn, die linkse rechter heeft nu beslist, wie is verantwoordelijk om in beroep te gaan? Zou een petitie helpen om de regering (die we niet meer hebben) aan te manen om de repatriëring niet uit te voeren? Men zou hier eindelijk eens een voorbeeld kunnen stellen door hard te zijn en die jihadtrutten daar te laten. Misschien hebben we geluk en kunnen de Turken of Russen hen ter plekke naar het eeuwige paradijs zenden.

[Epyon]

Ik ben er redelijk zeker van dat deze beschikking dode letter zal blijven, buiten dat het ondertussen toch eens zal beginnen rommelen in het hof van eerste aanleg in Brussel. Een arrest in kortgeding wordt uitgesproken omdat de kans bestaat dat in de normale procedure dezelfde conclusie zou kunnen getrokken worden ("schijn van recht"). Maar een uitspraak in deze spoedprocedure bevat geen definitieve redevoering, en kan ook enkel uitgesproken worden als er hoogdringendheid is. Als je echter dit arrest leest haalt de rechter redelijk definitieve redenen aan waarom België de kinderen en hun moeders zou moeten terughalen, waardoor hij de facto zijn oordeel imponeert op de normale procedure. Er is ook geen sprake van hoogdringendheid, want de kinderen en hun moeders verkeren op dit moment in omstandigheden die geen acuut gevaar voor hun veiligheid vormen.

[Conradus]

Was één van de kinderen niet redelijk ziek? En Turkije staat op het punt om Koerdisch gebied binnen te vallen.

De hoogdringendheid moet alvast gestaafd zijn geweest, anders was er nu geen kortgeding geweest.

[Quintus]

Bewijs wordt vandaag geleverd: Juncker haalt uit naar Europese leiders: “Hemeltergend hypocriet over grensbewaking”

Tijd dat er een beweging komt die lidstaten aanspreekt op hun verantwoordelijkheid om de Europese Unie te hervormen naar iets performanter, als tegenreactie op euroscepticisme.

[squalleke123]

Haal de kinderen én hun moeders terug - De Standaard

Meest van de pot gerukte artikel van het jaar: check
Op een of andere manier altijd in december, mijn genomineerde van 2017 was dat VRT artikel dat we ons moesten schamen over Zwarte Piet.

EDIT: om van deze kwaliteitsjournalistiek te genieten moet je uiteraard betalen, hier het artikel::

Spoiler

De moeder van Henri Heimans zat in een concentratiekamp. Als ze in 1945 niet was geëvacueerd, was hij nooit geboren. Wat houdt onze politici tegen om de Belgische kinderen in Syrië te redden?

De Belgische staat moet alle mogelijke maatregelen nemen om de Belgische kinderen van IS-strijders én hun moeders naar ons land terug te halen. Dat kan je inderdaad een ‘merkwaardige’ beslissing vinden, zoals advocaat Fernand Keuleneer schrijft (DS 28 december). De kortgedingrechter gaf de procespartijen – de IS-moeders en de Belgische staat – eerst een veeg uit de pan door te stellen dat ze te weinig feitelijke en juridische argumenten aanreikten. Maar daarna maakte hij zelf een juridische cocktail. In de shake verwerkte hij een waaier aan ingrediënten: burgerlijk procesrecht, bewijsrecht, afstammingsrecht, familierecht, nationaliteitsrecht, oorlogsrecht, diplomatiek recht, consulair recht, militair recht, kinderrechten, mensenrechten en humanitair recht, dat alles met een scheutje onduidelijke feitelijkheden. Om niet weg te zakken in een juridisch moeras, zal ik de beschikking hier niet grondig analyseren.

Nood breekt wet

Maar eigenlijk moet je de kwestie niet juridisch oplossen, maar moreel en politiek. Nood breekt wet. Nu Turkije de militaire druk in het grensgebied met Koerdistan opvoert, dreigt er misschien ook gevaar voor de Belgische kinderen (DS 28 december). Het strafrecht vereist dat je mensen die gevaar lopen helpt als je jezelf of anderen daardoor niet in gevaar brengt. Plegen de verantwoordelijke politici schuldig verzuim als ze geen hulp verlenen aan kwetsbare Belgische kinderen?

Nu de donkerbruine vleugel van de N-VA niet langer druk uitoefent, kan de regering van lopende zaken de noodsituatie evalueren. Met wat creativiteit kan ze een evacuatieoperatie organiseren met de hulp van het Internationale Rode Kruis en de Halve Maan, in nauw overleg met de Turkse of Irakese autoriteiten. Wat staat er in de weg om de kinderen in een Halve Maan-konvooi over de grens te brengen tot in Turkije, van waaruit een repatriëring naar België geen probleem is? Zouden de Koerdische beheerders van het kamp niet hoe dan ook hun medewerking willen verlenen?

Nu de donkerbruine vleugel van de N-VA niet langer druk uitoefent, kan de regering van lopende zaken de noodsituatie evalueren

De moeders, die internationaal geseind zijn, zouden – met hun schriftelijk akkoord – samen met hun kinderen tot op Turks grondgebied kunnen worden gebracht. Dan kunnen ze worden overgedragen aan de Turkse rechterlijke autoriteiten, met het oog op hun uitlevering aan België. Met wat diplomatieke goodwill kunnen de kinderen en hun moeders min of meer simultaan worden overgebracht, met respect voor het gezag van de Turkse autoriteiten. Achteraf, in België, kunnen de identiteitsdocumenten voor de kinderen geregeld worden en kunnen eventueel DNA-tests plaatsvinden.

Akkoord met Himmler

In de geschiedenis zijn er veel voorbeelden van geslaagde evacuatie- en repat*riëringsoperaties, als de morele en politieke wil aanwezig zijn. Een ervan gaat me persoonlijk aan. Op het einde van WO II, in april 1945, sloten Heinrich Himmler en het Zweedse Rode Kruis een akkoord om een aantal Scandinavische, Franse, Nederlandse en Belgische vrouwen te evacueren uit de hel van het concentratiekamp van Ravensbrück in het oosten van Duitsland. De reddingsoperatie werd een race tegen de klok. Het Duitse leger, dat zich terugtrok, dreigde hen te liquideren. Het kamp was over*bevolkt en werd geplaagd door tyfus en tuberculose. En ook de extreme koude maakte slachtoffers.

In die chaotische dagen slaagde een Rode Kruis-konvooi van witgeschilderde bussen om door de frontlinies in Denemarken heen, over land en over zee, Malmö te bereiken. Honderden vrouwen en hun kinderen werden zo gered, onder wie mijn moeder. Zonder deze geslaagde evacuatie zou mijn moeder vermoedelijk niet hebben overleefd en was ik niet geboren.

Misschien kan dit historische voorbeeld de ministers van Justitie en van Buitenlandse Zaken inspireren.

De vergelijking tussen IS-adepten en de slachtoffers van de holocaust is echt wel verschrikkelijk. Plaatsvervangende schaamte hier eigenlijk dat niemand bij de standaard toch minstens die kanttekening maakt bij deze publicatie...

[MrKend54l]

Was één van de kinderen niet redelijk ziek? En Turkije staat op het punt om Koerdisch gebied binnen te vallen.

De hoogdringendheid moet alvast gestaafd zijn geweest, anders was er nu geen kortgeding geweest.

Stel u misschien eens de vraag waarom dat kind ziek is.
En of we het er nu ook over zouden hebben Mocht het kind niet ziek zijn geweest.

[Epyon]

Was één van de kinderen niet redelijk ziek? En Turkije staat op het punt om Koerdisch gebied binnen te vallen.

De hoogdringendheid moet alvast gestaafd zijn geweest, anders was er nu geen kortgeding geweest.

Zoals ik het lees hebben ze de informatie om van hoogdringendheid te spreken uit de media. Bovendien bestaan er andere, en imo efficiëntere manieren om hier voorlopige maatregelen op te leggen, zoals het verstrekken van medische zorgen in dat kamp. Dat lijkt me sneller organiseerbaar dan die mensen naar hier halen, en zou ook niet interfereren met een mogelijke uitspraak na de normale procedure.

Stel u misschien eens de vraag waarom dat kind ziek is.
En of we het er nu ook over zouden hebben Mocht het kind niet ziek zijn geweest.

Die vraag is in dit proces irrelevant. Ze was wel relevant in het proces tegen de ouders, die dan ook schuldig bevonden zijn en tot celstraf veroordeeld werden.

[Badger]

De vergelijking tussen IS-adepten en de slachtoffers van de holocaust is echt wel verschrikkelijk. Plaatsvervangende schaamte hier eigenlijk dat niemand bij de standaard toch minstens die kanttekening maakt bij deze publicatie...

Van een krant als de standaard verwacht ik inderdaad veel beter. Het is dan wel een opinie, er is toch enige controle op de inhoud? Dit is een slag in het gezicht van holocaustoverlevenden.

[beryl]

Van een krant als de standaard verwacht ik inderdaad veel beter. Het is dan wel een opinie, er is toch enige controle op de inhoud? Dit is een slag in het gezicht van holocaustoverlevenden.

Hij maakt de rechtstreekse vergelijking wel niet, dat zal wel bewust zijn. Hij gebruikt het als een voorbeeld van een tijd waarin de overheid wel inspanning wilde leveren om mensen terug naar België. Wat vergezocht en naast de kwestie (het gaat in deze kwestie namelijk niet over het feit dat het te veel moeite zou kosten) maar in dat opiniestuk staat nergens dat die IS-moeders vergelijkbaar zijn met holocaust slachtoffers.

[Gray]

Henri Heimans... één van de vele activistische rechters van onze zieke rechterlijke macht.
Je kan je jezelf afvragen of wie zo een schijnbaar"trauma" heeft meegemaakt, nog als rechter objectief kan beoordelen?

[Loser]

Henri Heimans... één van de vele activistische rechters van onze zieke rechterlijke macht.
Je kan je jezelf afvragen of wie zo een schijnbaar"trauma" heeft meegemaakt, nog als rechter objectief kan beoordelen?

Dus een rechter mag niks hebben meegemaakt? Integendeel, een rechter moet dingen hebben meegemaakt. Wat is zijn nut als het toch maar gaat over het binair toepassen van de wet zonder die in een maatschappelijke context te plaatsen? Dat is de bestaansreden van een rechter.

[sandervdw]

Dus een rechter mag niks hebben meegemaakt? Integendeel, een rechter moet dingen hebben meegemaakt. Wat is zijn nut als het toch maar gaat over het binair toepassen van de wet zonder die in een maatschappelijke context te plaatsen? Dat is de bestaansreden van een rechter.

Maar een rechter zou er geen politiek agenda op mogen nahouden (lijkt me de definitie van activistisch)...

Trouwens een schandalige vergelijking, de juiste vergelijking zou zijn als België had geprobeerd om kinderen/vrouwen van coolaborateurs terug te krijgen (dus, mensen die ervoor kiézen om weg te gaan). Toch wel een vrij belangrijke nuance lijkt me.

[Loser]

Maar een rechter zou er geen politiek agenda op mogen nahouden (lijkt me de definitie van activistisch)...

Trouwens een schandalige vergelijking, de juiste vergelijking zou zijn als België had geprobeerd om kinderen/vrouwen van coolaborateurs terug te krijgen (dus, mensen die ervoor kiézen om weg te gaan). Toch wel een vrij belangrijke nuance lijkt me.

Activistisch... Dat bestaat niet! Een rechter die voortdurend "voor een politieke zijde" zou kiezen, daar zijn tuchtprocedures voor. Wat meestal bedoeld wordt met "activistische rechter" is gewoon "dit vonnis vind ik maar niks". Dat is nog een veel belangrijkere nuance. Want er zijn tientallen versies te bedenken waarin een rechter wél onafhankelijk is én tot dat vonnis kan komen. Maar de makkelijkste is "activistische rechter" roepen.

[FlatSix]

Och, als die dames ervoor kozen om terug naar ginds te gaan, dan zou België hen gewoon de Belgische nationaliteit moeten ontnemen, en klaar is de zaak. Laat ze dan maar ginder zitten ook. In principe bestaat een Belgische IS strijder voor mij niet, als x ervoor kiest zichzelf IS-strijder te noemen dan is dat geen Belg, en heeft België geen enkele verantwoordelijkheid om ook maar iets voor die persoon of diens kinderen te doen.