Afschaffen van allerhande subsidies, uitkeringen en de pampercultuur tout court kan ook een manier zijn om die mensen eens zelf initiatief te laten nemen.
Anekdotisch verhaal:
Paar jaar terug was er in onze stad een beurs voor ouders waarvan de kinderen net aan school begonnen.
Werd overdag georganiseerd, dus beide een dag verlof genomen. Want kinderen zijn belangrijk en zeker die van uzelf.
Hallucinante taferelen moet ik zeggen. Als werkende niet-allochtoon had je daar eigenlijk weinig tot niks te zoeken, want wat stond daar zoal:
- standjes om beurzen aan te vragen: antwoord toen ik pro forma de vraag stelde of we in aanmerking kwamen. 'Ah nee hé, u werkt alletwee.'
- gesubsidieerde verenigingen met uitnodigingen voor Marokkaanse theenamiddagen voor vrouwen (een normale mens werkt op dat moment. Maar als je werkloos thuis zit en uw kinderen worden op een ander opgevangen, moet je iets met uw vrije tijd natuurlijk.) + cursussen voor Maghrebijns dansen. (Dat laatste werd trouwens ook overdag georganiseerd, kwestie van er als werkende mens zeker niet te geraken.)
- standjes van de verschillende scholen. Bij het standje van de school, waar wij hoopten dat onze kinderen terecht kwamen, werd ons duidelijk gemaakt dat onze kinderen een héél lage kans hadden om binnen te raken. Want kinderen met een beurs krijgen voorrang én kinderen waarvan de moeder geen middelbare schooldiploma heeft.
Op dat moment begint uw bloed toch wel een beetje te koken...
Je betaalt als werkende persoon bovenproportioneel voor anderen hun beurzen, uitkeringen, nutteloze cursussen, theenamiddagen én als kers op de taart zal uw kind waarschijnlijk voorgestoken worden door anderen 'om de sociale mix te garanderen'.
Maar laat ons vooral alle bestaande subsidies behouden én alle voorrangsmaatregelen in stand houden.
ad:
