De globalisten dragen grootste verantwoordelijkheid voor de klimaatoorzaken.
Dat is iets wat geweten is en waar links (en nee ik ga hier geen demoniserend betoog voeren naar hen toe) ook veel strijd om voeren. Een van de redenen waarom organisaties als Greenpeace tegen verdragen waren als TTIP. Het probleem is dat politici die multinationals gewoon niet aanpakken, of niet streng genoeg. Ze omzeilen zelfs taxatie (Panama-papers).
Is het de doorsnee burger, of de consument, die de regenwouden omhakt? Of de zeeën vervuild door ongeoorloofde afvalstortingen of olielekken als dat van BP? En zoals multinationals gaan offshoren met hun KMO in derde wereldlanden als Bangladesh, waar ze Nike schoenen maken tegen een 3 cent loon, om dan verkocht te worden voor 75 euro?
Dit zijn allemaal zaken waar Broederlijk Delen bv ons warm voor maakt (de mijnbouw in Peru als voorbeeld), en allemaal zaken die wij als westerse mens weten, als consument die het zich kan permitteren te consumeren en dan via futiele recyclage zijn geweten kan sussen.
We zijn 2016. Hoe lang is het geleden dat Al Gore voor president runde? Hoe lang is het geleden dat Al Gore zijn inconvenient truth lanceerde naar het publiek?
En de kritiek die zo'n klimaatconferenties oogsten zijn ook meestal terecht: de middelen om al die topmannen daar te laten raken verbruikt enorm veel, en dan heb je uiteindelijk geen compromis, omdat landen als China koppig zijn, India boos is dat al het afval bij hen gestort wordt en doet Saudi Arabië rustig voort met vervuilende olie ontginning.
Geld is wat het klimaat kapot gemaakt heeft. Geld en industrie.
Daarom dat ik persoonlijk zelf voor Jill Stein was, na Trump: groene energie is de toekomst, en daar zorgen globalisten niet voor, maar overheden die de klimaatopwarming erkennen en willen aanpakken.
We zouden veel meer moeten investeren in wetenschap, in groene energie en in het bouwen van die groene energie die voortkomt uit de efficiëntie die de wetenschap kan inzetten om het te bereiken.
