Ten eerste is wat jij beschrijft de kern van het katholieke geloof (waar Jezus weinig over te zeggen heeft gehad

), wat nog iets anders is dan de christelijke moraal (zoals die door Jezus belichaamd en verwoord werd, nog een belangrijke nuance). Ten tweede snap ik niet dat je denkt dat het zondebokmechanisme verheerlijkt wordt omdat Jezus sterft als zondebok. Het is wel tevens een opmerkelijk en redelijk uniek aspect van het christendom dat Jezus eigenlijk weinig glorieus aan zijn einde komt (is trouwens tevens één van de argumenten waarom aan de historiciteit van de kruisdood niet echt getwijfeld wordt).
De Bijbel en de wereld zit vol met zondebokken. Kaïn die zijn broer Abel vermoordt omdat God diens offer meer kon pruimen (hij projecteert het gebrek aan erkenning van God op zijn broer), bijvoorbeeld. De overspelige vrouw is wel degelijk ook een voorbeeld, en zelfs een redelijk archetypisch voorbeeld. Iedereen heeft zonden (zoals Jezus terecht opmerkt), maar deze worden door de groep geprojecteerd op de overspelige vrouw.
Het kind in de klas dat gepest wordt? Een zondebok om de onzekerheid van de pesters op af te reageren.
Ge vertrouwt uw huidig lief totaal niet omdat uw ex u bedrogen heeft? Proficiat, je hebt haar tot zondebok gemaakt.
De coach die ontslaan wordt als het team niet presteert en de spelers vervolgens beginnen te morren? ...
Het zondebokmechanisme is universeel en komt zoals gezegd ook bij apen voor. Let wel; een zondebok is niet per definitie onschuldig.
Ah ja, ge vroeg mij ook waar ik dit allemaal haal. Ik heb een heel interessante leerkracht godsdienst gehad in de derde graad. Als het u echt interesseert, zijn cursus staat in pdf online:
https://erikbuys.files.wordpress.com/2015/12/spots-op-en-vanuit-het-christelijke-verhaal.pdf
Nog een passage ter verduidelijking:
"Zondebokken zijn tegelijk schurk en held, monster en redder, vergif en medicijn, gehaat en
geliefd, gewild en ongewenst, beschimpt en toch nodig. Denk bijvoorbeeld aan dictatoriale regimes
die buitenlandse vijanden verantwoordelijk stellen voor al hun binnenlandse problemen. Zolang een
dictator zijn burgers kan verenigen tegen een of andere vijand van buitenaf kan hij tenminste
verhinderen dat ze zich tegen zijn eigen regime verenigen, en kan hij in het zadel blijven. Dit betekent
evenwel ook dat hij deze vijand, die hij publiekelijk verafschuwt, niet volledig kan vernietigen."